Իրավապահ մարմինները պետք է երաշխիք ներկայացնեն

Հայաստանի Հանրապետությունը պարտավոր է պաշտպանել իր քաղաքացիների կյանքը, արժանապատվությունը, ազատությունը, իրավունքները և սեփականությունը։ Սակայն մեր պետությունը վերածվել է հարկադրանքի օրինականացված մի գործիքի, որը յուրաքանչյուր անհատի պարտադրում է համակերպվել անօրինականության և բռնության հետ։ Հինգ տարի է անցել 2008թ․ նախագահական ընտրություններից, և առ այսօր հանրության համար պարզ չէ, թե ով է հրահանգել իրավապահ մարմիններին և զինված ուժերին կիրառել բռնություն նախագահական ընտրություններում ընտրակեղծիքների դեմ ընդվզող քաղաքացիների նկատմամբ։ Բացահայտված չէ՝ ովքեր են սպանություններն իրականացնողները, իսկ բռնության զոհ դարձած քաղաքացիները ճանաչված չեն որպես տուժող։ Այսինքն՝ վարչակարգը շարունակում է համարել, որ ընտրական իրավունքի համար քաղաքացիների պայքարը անօրինական գործողություն է։

Մենք այսօր միավորվել ենք, որպեսզի հաստատենք Հայաստանում այն պետական կարգը, որը յուրաքանչյուր քաղաքացու համար կապահովի իր անքակտելի իրավունքների իրացման և արժանապատիվ կյանքի համար անհրաժեշտ պայմանները։

Այդպիսի պետական կարգ հայրենիքում հաստատելը ոչ միայն մեր իրավունքն է, այլ նաև ամբողջ աշխարհի կողմից համընդհանուր ճանաչված պարտականություն։

Մեր բոլոր գործողությունները լինելու են իրավունքի գերակայության սկզբունքին համապատասխան, ուստի պահանջում ենք նույն վարքը նաև իրավապահ մարմիններից և զինված ուժերից։ Մեր ձայնը պետության կողմից լսված կհամարենք այն դեպքում, եթե ոստիկանության, դատախազության և զինված ուժերի ղեկավարները մինչև ԿԸՀ կողմից Նախագահի թեկնածուների գրանցման ժամկետի ավարտը հաստատեն իրենց պատրաստակամությունը ընտրությունների ժամանակ և հետընտրական ժամանակաշրջանում ենթարկվելու բացառապես սահմանադրության պահանջներին։ Եթե նշված ժամկետում այդ մարմինների ղեկավարները չներկայացնեն հանրությանը հստակ երաշխիքներ, որ նրանք չեն ենթարկվի պետության քաղաքական իշխանությունների անօրինական հրամաններին, մենք ստիպված կլինենք մեզ վրա վերցնել մեր ժողովրդի՝ ազատ և արդար ընտրություններ ունենալու իրավունքի պաշտպանությունը։

Խաչատրյան Աշոտ, Հարությունյան Կարեն, Մամյան Սևակ, Մարգարյան Միհրան, Մինասյան Վահագն, Սարոյան Սարո: