Պուտինի վերադարձը. CNN

Այժմ, երբ Վլադիմիր Պուտինը կրկին նախագահ ընտրվեց, Ռուսաստանը շարունակելու է ապրել այնպես, ինչպես նախկինում էր, քանի որ Պուտինը մեծ հաշվով երբեք էլ չէր հեռացել նախագահի պաշտոնից։ Նա ղեկավարում էր գործադիր իշխանությունը, երկրի ողջ տնտեսությունը։ Թեև նա նախագահի պաշտոնը հանձնել էր Մեդվեդևին և վերջինս էր արտաքին քաղաքականությունն առաջ տանողը, սակայն ի վերջո կարևորագույն հարցերում վերջնական որոշումը կրկին Պուտինն էր կայացնում, քանի որ այդ ամենը Պուտին-Մեդվեդև տանդեմի հերթական ֆարսն էր։

Եթե Պուտինը ցանկություն հայտնի նաև մասնակցել 2018–ի Ռուսաստանի նախագահական ընտրություններում, որը թույլատրված այդ երկրի Սահմանադրությամբ, նա Ռուսաստանը կկառավարի ավելի քան 20 տարի կամ գրեթե մեկ քառորդ դար։

Հարց է առաջանում՝ արդյոք Ռուսաստանը ցանկանում է, որ այդ երկիրն այդքան երկար ղեկավարվի մեկ մարդու կողմից, եթե անգամ այդ մարդն իր պաշտոնին համապատասխանող ղեկավար է, որը ռուսների համոզմամբ ոտքի է կանգնեցրել Ռուսաստանը։ Տպավորությունն այնպիսին է, որ մի քանի ամիս տևած բողոքի ցույցերը, որոնց հետևում էր ողջ միջազգային հանրությունը, թեև դրանք ոչ այնքան լավ կազմակերպված էին, կարծես այն բանի ապացույցն էին, որ քաղաքացիները Ռուսաստանը չեն ցանկանում տեսնել իբրև հավերժ մեկ մարդու կողմից կառավարվող երկիր, գրում է CNN-ը։

Ռուսաստանի տնտեսությունը հիմնված է հիմնականում նավթի, բնական գազի, ալմաստի և նիկելի վրա։ Այդ ամենը բնական պաշարներ են։ Փաստորեն, Ռուսաստանը հանդիսանում է Սիբիրի Սաուդյան Արաբիան։ Սակայն երկիրը թե՛ տնտեսապես և թե՛ քաղաքականապես զարգացնելու համար անհրաժեշտ էդիվերսիֆիկացնել տնտեսությունը։ Սակայն տնտեսությունը դիվերսիֆիկացնելու նշանները շատ փոքր են, և դրա հիմնական պատճառն այն է, որ Ռուսաստանի ներկայիս իշխանություններին դա ձեռնտու քայլ չէ։ Նրանք որքան արագ դիվերսիֆիկացնեն տնտեսությունը, այնքան շուտ կարող են իշխանությունը կորցնել։ Իսկ քանի դեռ Ռուսաստանը ունի հարուստ բնական պաշարներ, իշխանությունն այդ ամենի վրա հանգիստ կարող է իշխել։ 

Այժմ, երբ Պուտինը կրկին ամբողջությամբ իր ձեռքում կենտրոնացրեց իշխանությունը, դա կարող է մասնակիորեն շահավետ լինել։ Այժմ նա ստիպված է լինելու պայմանավորվել ինչպես Օբամայի, այնպես էլ՝ եվրոպացիների հետ։ 

Պուտինի հետ կապված տարօրինակ յուրահատկությունն այն է, որ նա շատ սուր և թափանցիկ վերլուծաբան է։ Բայց նա հավանաբար չի հասկանում, որ հենց ինքն է հանդիսանում բազմաթիվ խնդիրների աղբյուրը։ Նա ճարտարապետն է Ռուսաստանում կառւոցվող համակարգի, և այստեղ հարց է առաջանում՝ արդյոք Պուտինը չի տառապում ինքնաշողոքորթմամբ՝ չհասկանալով, որ Ռուսաստանը չի կարող գնալ այն ուղով, որը գծում է ինքը։ 

Հավանաբար, երբ նա սկսի հասկանալ սա, անմիջապես կբացի իշխանության համակարգն ու կթուլացնի վերահսկողությունը։ Չի բացառվում, որ որպեսզի Պուտինը հասկանա այս ամենը, դրսից կտրուկ հարվածի անհրաժեշտություն կա։