Ունենք միջազգային հանրությանն 100 տոկոսանոց աջակցություն, ձևավորեցինք հաղթող երկրի ուժեղ մարդու կերպար. Ռոստոմյանը` Բաքվի մրցաշարին մասնակցելու մասին

Բաքվի մրցաշարին մասնակցելու արդյունքում ունենք միջազգային հանրության հարյուր տոկոսանոց աջակցություն, հարգանք, բոլոր երկրներից համագործակցության առաջարկության աննախադեպ քանակ և, ամենակարևորը, ձևավորել ենք հայ մարզիկի, հայ քաղաքացու, հաղթող երկրի ուժեղ մարդու կերպար: ԼՈՒՐԵՐ.com-ի թղթակցի փոխանցմամբ՝ այս մասին այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանն ասաց ՀԱՕԿ գլխավոր քարտուղար, Եվրոպական խաղերում Հայաստանի պատվիրակության ղեկավար Հրաչյա Ռոստոմյանը:

«Նախ և առաջ առավոտյան լավ լուր ստացանք՝ Ունիվերսիադայում ունենք չեմպիոն: Շնորհավորում եմ բոլորիս:

Ինչ վերաբերում է Բաքվի մրցաշարին, ասեմ՝ մենք երբ մրցաշարին մասնակցելու  որոշում էինք կայացնում, այդ պատասխանատվությունն իր վրա վերցրեց Օլիմպիական կոմիտեն և իր համարձակությամբ, խոհեմությամբ ապացուցեց, որ միջազգային կառույցների հետ ճիշտ աշխատելու դեպքում՝ մեր երկրի հեղինակությունը կարելի է անհամեմատ բարձրացնել:

Եթե մենք առաջնորդվեինք տարբեր մարդկանց ասեկոսեներով, ապա այսօր մեր ՀԱՕԿ-ը հետ կտանեինք առնվազն տասը տարով: Այսօր մենք ունենք մեծ հեղինակություն, համախոհների մեծ բանակ, ինչն ապացուցեց Բաքվի խաղերը: Գիտեք՝ ոչ մեկի համար հաճելի չէր Բաքու գնալ, սակայն խաղերն ապացուցեցին, որ հնարավոր է, պայմանավորվածությունները, որոնք ունեինք միջազգային օլիմպիական կոմիտեի, Եվրոպայի օլիմպիական կոմիտեների հետ, ճիշտ աշխատելու դեպքում հնարավոր է բոլոր պայմանավորվածությունները պահպանել: Բոլոր այն երաշխիքները, որոնք տրվել էին մեր պատվիրակությանը' թե՛ անվտանգության մասով, թե՛ մաքսիմալ ազատ զգալու համար, մենք այդ ամենը տեսանք Բաքվում:

Մարտի տասին հանրահայտ դարձած ՀԱՕԿ-ի նիստն ապացուցեց, որ մենք կարող ենք մեզ վրա պատասխանատվություն վերցնել և այն պատվով տանել: Ինչ վերաբերում է մասնակցությանը, ապա պետք է ասեմ, որ բացման արարողությանը դուրս եկած մեր պատվիրակությանը հաճելի չէր հազարավոր ադրբեջանցիների մեջ մտնել, սակայն դա մեր երկրի համար էր պետք, մեր երկրի հեղինակության համար էր պետք, և պատվով արեցինք դա: Անգամ սուր քննադատություն անողները գնահատեցին այդ քայլը: Մեր պատվիրակությանն ամեն օր այցելում էին տարբեր օլիմպիական կոմիտեների նախագահներ, շնորհակալություն էին հայտնում և նշում, որ այս քայլն արդեն իսկ հաղթանակ է և այս քայլը բնորոշ է հաղթանակած ուժեղ երկրի ուժեղ մարդկանց: Նշեմ՝ մենք նաև համաշխարհային լրատվության կենտրոնում էինք, բոլորն անդրադարձել էին մեր պատվիրակությանը և նշել, որ հայ մարզիկը, հայ պատվիրակությունը, գալով Բաքու, ցույց տվեց իր ուժը: Ամենամեծ հաղթողը մեր պատվիրակությունն էր: Շնորհակալություն ՀԱՕԿ նախագահին, որ այդքան տղամարդկություն ունեցավ, իր վրա վերցրեց ամբողջ պատասխանատվությունը, և գլուխներս բարձր գնացինք և գլուխներս բարձր եկանք:

Այս քայլը մի քանի անգամ բարձրացրեց մեր հեղինակությունը եվրոպական և միջազգային օլիմպիական ընտանիքում: Բազմաթիվ առաջարկներ, նոր ծրագրեր, անգամ ԵՕԿ-ի նախագահն առաջարկեց, որ մեր օլիմպիականի ներկայացուցիչները ներգրավվեն ԵՕԿ-ի տարբեր հանձնաժողովներում: Մեր չգնալն ավելի մինուս էր բերում. միջազգային ասպարեզից մեկուսանալ, տարբեր խնդիրների առաջ կանգնել, չակերտավոր ասեմ՝ այդ վախի, վախկոտի, թույլի պիտակը մեզ վրա կկպներ:

Այսօր մենք ունենք հպարտ թիմ: Եթե Բաքվում սպորտային միջոցառում լինի, իհարկե, նորից կայցելենք:

Միակ վիճահարույց հարցը, որ ունեցել ենք Բաքվում, բռնցքամարտիկների ելույթներն էին: Երեք բռնցքամարտիկի մասին խոսք չի կարող լինել. բոլորը միակարծիք ընդունեցին, որ պարտվել են: Ընդհանուր մրցավարությունը բոլորի զայրույթն էր առաջացնում, և ոչ թե միայն հայերի: Կանոնակարգված մրցավարություն միջազգային ֆեդերացիայում այդպես էլ չհասկացանք կա՞, թե՞ ոչ: Նոր սիստեմ են մշակել՝ հինգ մրցավար նստում են և միավոր չեն տալիս, ռաունդը վերջանում է, մեկը սեղմում է կարմիր անկյունը, մյուսը՝ կապույտը: Օրինակ, երբ երեքը տալիս են կարմիր անկյուն, երկուսը՝ կապույտ, դրանից հետո համակարգիչն ընտրում է հինգ մրցավարից երեքի գնահատականը, և շատ հնարավոր է՝ այն ընտրի երկու կապույտը, և ընդամենը մեկ կարմիրը, ինչը եղավ մեր դեպքում, ինչպես նաև ուկրաինացիների: Սակայն նշենք, որ միտումնավոր որևէ բան չենք նկատել մեր պատվիրակության հանդեպ, որևէ մարզաձևում միտում չկար: Խայտառակ մրցավարություն, ակնհայտ կողմնակալություն, նման պիտակավորումներ չեմ կարող տալ, որովհետև չի եղել: Օրինակ տարբեր երկրներում ավելի վատ բաներ ենք տեսել, քան Բաքվում:

Յուրաքանչյուր մրցաշարի մեկնելուց մենք ունենք կանխատեսումներ: Ընդհանուր առմամբ, մենք ակնկալում էինք երեք մեդալ, ունեցանք մեկ մեդալ, սակայն, հաշվի առնելով, որ Բաքու էինք մեկնում, հոգեբանական ինչ պայմաններ էին, մարզիկների գերպատասխանատվության զգացումը, բնականաբար թե՛ ՀԱՕԿ-ը, թե՛ առանձին ֆեդերացիաները, բազմիցս նշել են, որ այն մարզիկները, ովքեր արդեն մեկնում են Բաքու, արդեն հաղթող են:

Մեր գլխավոր նպատակն անվտանգ գնալն էր, բացման արարողությանը մեր դրոշը տանելը: Իհարկե, ուզում էինք օրհներգը հնչեցնել, ցավոք, չստացվեց, դրա համար կային օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ պատճառներ, չեմ ուզում բացել չակերտները: Անվտանգությունն ամբողջովին ապահոված էին բարձր մակարդակով: 

Ունենք միջազգային հանրության հարյուր տոկոսանոց աջակցություն, հարգանք, բոլոր երկրներից համագործակցության առաջարկության աննախադեպ քանակ և, ամենակարևորը, ձևավորել ենք հայ մարզիկի, հայ քաղաքացու, հաղթող երկրի ուժեղ մարդու կերպար: Պարգևատրում կլինի, պարզապես հիմա ըմբիշներն ուսումնամարզական հավաքի են, վերադարձից հետո կլինի»: