Ինչո՞վ է պետական համակարգում ծանոթով գործի տեղավորված ու չաշխատող մարդը տարբերվում սովորական նպաստառուից
Բլոգոսֆերա
Ընկերներս, խնդրում եմ ինձ բացատրել թե ինչո՞վ է պետական համակարգում ծանոթով գործի տեղավորված ու չաշխատող մարդը տարբերվում սովորական նպաստառուից։
Բացատրեմ հարցս, պետական համակարգում աշխատող մարդկանց եթե փորձենք ինչ-որ տրամաբանությամբ դասակարգել, ապա մոտ 40 % -ը առաջադեմ, շատ խելացի ու բարձր որակավորում ունեցող աշխատակիցներն են, որոնց վրա է այս պահին կենտրոնացած պետական ապարատի կենսունակության ամբողջ բեռը։
Այդ մասնագետի հետ, կողք-կողքի, նույն աշխատասենյակում նստած է երկրորդ խումբը՝ մարդիկ (20 -25 %), ովքեր այդ համակարգում են ծանոթի միջնորդությամբ կամ երջանիկ պատահականությամբ, նրանց համար աշխատանքային վայրը սովորաբար սուրճ խմելու, տանից դուրս գալու, յութուբ նայելու և բամբասելու վայր է ընդամենը: Չի աշխատում, ու աշխատանք չկա էլ անելու, քանի որ այդ աշխատատեղը բացվել է "հենց նենց"՝ մոտիկներին գործի ընդունելու համար։
Եվ կա երրորդ՝ ավելի վատթարագույն խումբը, ով էլի գործի է ընդունվել ծանոթով ու փողով։ Այս խումբը չունենալով համապատասխան մասնագիտական կարողություն աշխատանքի ընթացքում հասցնում է ահավոր վնաս հասցնել երկրին, վառ օրինակ՝ դպրոցում անգլերենի ուսուցիչը, ում քերականական սխալները, որով սովորեցնում է աշակերտին, ուղղակի զարմանք է առաջացնում աշակերտի անգլերենի տիրապետող ծնողի մոտ։
Հիմա ինչո՞վ են այս երկրորդ ու երրորդ խմբերը տարբերվում հարկերի հաշվին ֆինանսավորվող նպաստառուներից, բացի նրանից, իհարկե, որ ավելի շատ գումար են ստանում և կա պայման՝ աշխատանքային ժամերին պարտադիր գրասենյակում լինելը։
Գրառումը՝ ֆեյսբուքյան օգտատեր Արտյոմ Գրիգորյանի էջից։


















































Ամենադիտված
Ցմահ դատապարտյալ Արթուր Քոչարյանն ազատ է արձակվել