Իրականությո՞ւն, թե՞ պատվեր Տիգրան Ավինյանի դեմ

 

Ամեն ինչ սկսվեց այն բանից, երբ կայքերից մեկը տեղեկություն հրապարակեց, որ Ավինյանն իր մի քանի ընկերների հետ աշխատավայրում մարիխուաննա է օգտագործել: Փոխվարչապետի գրասենյակից այդ տեղեկությունը հերքեցին, իսկ դատական հայցն ընդդեմ այդ տեղեկատվությունը տարածած լրատվամիջոցի՝ դեռ ընթացքի մեջ է: Այսքանով, սակայն, Ավինյանի անձի շուրջ հակասական նորությունները չսպառվեցին: Հասարակությունը դեռ չէր հասցրել մարսել մարիխուանայի պատմությունը, երբ դրանից քիչ անց փոխվարչապետին մեղադրեցին կոռուպցիայի մեջ: Մասնավորապես մամուլում գրվեց, որ 2010-11 թվականներին Ավինյանի հիմնադրած «Իրիգեյթ» ընկերությունը չրի արտադրությունը զարգացնելու համար այս տարեսկզբին 16 մլն դրամի դրամաշնորհ է ստացել Գյուղատնտեսության զարգացման հիմնադրամից։ Հիմնադրամի այդ ժամանակվա տնօրենը Ավինյանի պաշտոնավարման ընթացքում նշանակվեց գյուղնախարար։ Ավինյանը, իհարկե, հայտարարեց, որ դրամաշնորհը ստանալու պահին նա այլևս չի հանդիսացել ընկերության ղեկավար, չնայած, բացի այդ էլ ընկերությունը կստանար այդ դրամաշնորհը, անգամ, եթե ինքը հանդիսանար շարքային ընդդիմադիր: Փոխվարչապետի այս փաստարկը շատերի կողմից թույլ դիտարկվեց, այն պարզ պատճառով, որ երկար տարիներ գործունեություն ծավալելուց հետո Ավինյանի ընկերությունը դրամաշնորհ ստացավ հենց վերջինիս պաշտոնը զբաղեցնելուց հետո: Որքանով է այս կոռուպցիոն «բացահայտումը» համապատասխանում իրականությանը՝ դժվար է ասել, այդ գնահատականը պետք է տան պատկան մարմինները, և կասկածից էլ վեր է, որ նման երևույթները «Նոր Հայաստանում» պետք է իսպառ արմատախիլ արվեն: Իսկ մինչ իրավապահները գնահատական կտան, այս խաղաքարտը հմտորեն օգտագործվեց «Իմ Քայլի» քաղաքական օպոնենտների, մասնավորապես, հանրապետականների կողմից: ՀՀԿ երկրորդ համար Դավիթ Շահնազարյանը հայտարարեց, որ Փաշինյանը պետք է կոռուպցիայի հաղթահարման մասին ելույթներ ունենալուց առաջ, նախ ձերբազատվի Տիգրան Ավինյանի նման կադրից, ակնարկելով, որ քանի դեռ բազում սկանդալների կիզակետում հայտնված փոխվարչապետը շարունակում է պաշտոնավարումը՝ կոռուպցիայի դեմ պայքարի ցանկացած հիշատակում պարզ պոպուլիզմ է:

 

 

 

 

Ստելլա Խաչատրյան