Թուրքիայում սպանված հայուհու դեպքին իշխանությունները լռությամբ են արձագանքում. «Ակօս»

Ստամբուլում դեկտեմբերի 28-ին 85-ամյա հայուհի Մարիցա Քյուչուքի սպանությունը թուրքական լրատվամիջոցներում ներկայացվեց որպես հերթական սովորական սպանության դեպք: Այսուհանդերձ, հայ համայնքը միջադեպից հետո շատ տագնապած է և իշխանությունների կողմից բացատրությունների է սպասում. գրում է «Ակօս» թերթի խմբագիր Ռոբերտ Քոփթաշը:

Ըստ հոդվածագրի՝ Մարիցա Քյուչուքի սպանությունը, գուցե, Ստամբուլում թալանելու նպատակով կատարված ամենօրյա սովորական սպանությունների շարքին է դասվում: Կողոպտիչը ներխուժել էր նրա բնակարան, կտրել կնոջ կոկորդը դանակով և թալանել նրա զարդերը:
Այսուհանդերձ, Մարիցա Քյուչուքի սպանությունը դեկտեմբեր ամսվա ընթացքում հայ կնոջ նկատմամբ սպանության 2-րդ փորձն էր: Նույն դեկտեմբեր ամսին Սամաթիա շրջանում 87-ամյա հայուհու նկատմամբ սպանության փորձ էր կատարվել: Կինը կենդանի էր մնացել և տեղափոխվել հիվանդանոց, որտեղ վիրահատությունից հետո վերջինս կորցրել էր աչքը:

Փաստորեն մեկ ամսվա ընթացքում Ստամբուլ քաղաքում ազգությամբ հայ 2 կանայք հարձակման են ենթարկվում և թալանվում: Նրանցից մեկը մահանում է, իսկ մյուսը՝ զրկվում աչքից: Այս երկու սպանությունները միմյանց հետ կապելու միտքն անգամ սարսափ է հարուցում. մի՞թե կանայք սպանվել են ազգությամբ հայ լինելու պատճառով:

Մարիցա Քյուչուքի որդի Զադիկ Քյուչուքը հայտնել էր, որ մոր մարմինը մերկ է եղել և նրա վրա դանակով խաչ է պատկերված եղել:

Հետագայում «Ակօս» թերթին տված հարցազրույցում նա նշեց, որ, միգուցե, դա խաչ չի եղել, ինքը հստակ չի հիշում, սակայն լուրերն այդ մասին արդեն տարածվել էին: Եվ Ստամբուլում բնակվող շուրջ 50 հազար հայերը, որոնց ուղեղներում պատկերվում է կոկորդը կտրված և մարմնի վրա խաչ արված սպանված կնոջ կերպարը, այժմ ահաբեկված են և իշխանություններից որոշակի հարցերի պատասխան են ակնկալում:

Մարիցա Քյուչուքի մարմնի վրա իրո՞ք խաչ է պատկերված եղել: Պատահական համընկո՞ւմ է արդյոք նույն Սամաթիա թաղամասում մեկ ամսվա ընթացքում երկու հայ կնոջ սպանությունը: Արդյոք սպանությունը կատարվե՞լ է միայն թալանի նպատակով, եթե այո, ապա այդ դեպքում թալանվե՞լ են արդյոք տանը գտնվող այլ թանկարժեք իրեր: Արդյոք թալանը միայն սպանությունը քողարկելու պատրվա՞կ է եղել:

Ոստիկանությունը հայտարարել է, որ հանցագործին բռնելը րոպեների հարց է միայն: Դա համընկնո՞ւմ է իրականությանը: «Ինչևիցե,-գրում է Ռոպերտ Քոփթաշը,-միգուցե կասկածներն անտեղի են, միգուցե իրոք սպանությունները միմյանց հետ կապ չունեն: Սակայն օրերն անցնում են, և Թուրքիայում բնակվող հայերը իշխանություններից որևէ սպառիչ պատասխան չեն ստանում իրենց հուզող հարցերին»: