Իրանը, ինչպես Վենեսուելան, Մոսկվայի համար դարձել է երկրորդական գործիք

Ռուսաստանի համար Իրանը, ինչպես նախկինում Վենեսուելան, չունի ինքնուրույն ռազմավարական արժեք և դիտարկվում է որպես արտաքին քաղաքական գործիք՝ Ուկրաինայում հաղթանակի հասնելու համար, գրում է Al Jazeera-ի մեկնաբան Լեոնիդ Ռագոզինը։ Նրա գնահատմամբ՝ Կրեմլի ամբողջ քաղաքական և ռազմական կենտրոնացումը միտված է միայն մեկ նպատակին՝ Ուկրաինայի պատերազմի ավարտին իր պայմաններով, մինչդեռ Մերձավոր Արևելքում, Աֆրիկայում կամ Լատինական Ամերիկայում Ռուսաստանի ներգրավվածությունը ծառայում է բացառապես Արևմուտքի ռեսուրսները շեղելուն։

Հոդվածում նշվում է, որ Իրանի և Ռուսաստանի մերձեցումը հատկապես խորացել է Ուկրաինայի լայնամասշտաբ պատերազմի մեկնարկից հետո, երբ Թեհրանը Մոսկվային աջակցել է կարևոր անօդաչու տեխնոլոգիաներով։ Սակայն, ըստ հեղինակի, այդ դաշինքը իրավիճակային է․ Մոսկվան պատրաստ է զոհաբերել նույնիսկ իր դաշնակիցներին, եթե դա նպաստի Ուկրաինայում ռազմաքաղաքական նպատակների իրականացմանը։ Այս մոտեցումը նույնն է, ինչ Ռուսաստանը ցուցաբերել է նաև Վենեսուելայի, Սիրիայի և Հյուսիսային Կորեայի նկատմամբ՝ դիտարկելով դրանք որպես «շախմատային խաղաքարեր» գլոբալ դիմակայության մեջ։

Միևնույն ժամանակ հոդվածում ընդգծվում է, որ ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի վարչակազմի գործողությունները՝ միաժամանակ ճնշում գործադրելով Իրանի, Վենեսուելայի և անգամ Գրենլանդիայի ուղղությամբ, ձեռնտու են հենց Մոսկվային։ Մինչ Վաշինգտոնը ներգրավվում է մի քանի ռիսկային և հակասական նախաձեռնություններում, Կրեմլը կենտրոնացած է մեկ «շախմատային տախտակի» վրա՝ Ուկրաինայի, ինչը, ըստ Al Jazeera-ի, ստեղծում է առավել բարենպաստ պայմաններ Պուտինի համար և թույլ է տալիս Ռուսաստանին մոտենալ պատերազմը սեփական պատկերացմամբ ավարտելուն։