Բռնելով «պատերազմի ուղին»՝ Էրդողանն ամեն ինչ կկորցնի. Tagesschau

Բացառապես կարճ ժամանակահատվածում Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանն ամենուր թշնամիներ է ձեռք բերել, և հիմա, երբ Անկարան հայտարարել է սիրիական հակամարտության մեջ ուղղակիորեն ներգրավվելու որոշման մասին, նրա ագրեսիվ արտաքին քաղաքականությունը հասել է իր գագաթնակետին: Այս մասին Tagesschau-ի համար մեկնաբանությունում գրում է գերմանացի լրագրող Ռեյնարդ Բաումգարփենը: 

Թուրքիայի արտաքին քաղաքականությունը մի շարք անհաջողություններ է իրենից ներկայացնում, և այդ ուղղությամբ առաջին քայլերն արվել են Մոսկվայի հետ հակասությունների աճից և Վաշինգտոնում դաշնակիցների հետ վեճից առաջ: Սիրիայի հարցում Էրդողանի ծրագրերը ի սկզբանե անհեռատես են եղել, քանի որ նա որոշել է խաղադրույք կատարել արմատական սուննի ապստամբական խմբավորումների և Սիրիայի նախագահ Բաշար Ասադի անվիճարկելի տապալման վրա, գրում է հոդվածի հեղինակը:

Արդեն մի քանի տարի է, ինչ Թուրքիան՝ Հալեպի տարբեր մասերում վճռականորեն աջակցում է Ասադի հակառակորդներին՝ հույս ունենալով, որ վաղ թե ուշ նրանք Սիրիայում իշխանության կգան: Եվ հիմա, երբ Ռուսաստանի աջակցությամբ կառավարական զորքերը հետ են գրավել տարածաշրջանը և «գաղտնի համաձայնություն ձեռք բերել» Էրդողանի ոխերիմ թշնամիների՝ քրդերի հետ, Անկարան հասկացավ, որ իր բոլոր հույսերը տապալվել են: Եվ Սիրիայում ցամաքային զորքեր տեղակայելու վերջին որոշումը ոչ այլ ինչ է, քան Էրդողանի՝ սեփական անհաջողությունները փոխհատուցելու վերջին հուսահատ փորձը, նշում է լրագրողը:

Այսպիսով, Թուրքիան Էրդողանի ամբարտավան վարքագծի պատանդն է դառնում, ինչը նրա համար իսկական աղետ կդառնա: Թուրքիային Սաուդյան Արաբիայի կողմում սիրիական հակամարտության մեջ ներքաշելով՝ նախագահն իր երկրի համար վատագույն սցենարն է խաղարկում, քանի որ այս դեպքում Անկարան, ամենայն հավանականությամբ, պարտվողների թվում կհայտնվի: Բռնելով «պատերազմի ուղին»՝ Էրդողանը կարող է կորցնել ամեն ինչ, և ստեղծված իրավիճակից միակ ողջամիտ ելքը՝ Թուրքիայի խաղաղ քաղաքականությանը վերադառնալը կլիներ՝ քրդերի հետ բանակցությունների վերսկսումն ու միջազգային հարթակում ռեաբիլիտացվելու ձգտումը, եզրափակում է հոդվածի հեղինակը: