Պուտինն ուժասպառ է. «Апостроф»

Ռուս քաղաքագետ Դմիտրի Օրեշկինը «Апостроф»-ի հետ զրույցում հայտնել է, թե ինչու՞ է ռազմական ոլորտը Ռուսաստանի և Արևմուտքի միջև միակ պարիտետը մնացել, և ինչու՞, չնայած դրան, ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը Դոնբասում լայնածաված պատերազմ չի սկսի:

Կրեմլի վերջին գործողությունները, այդ թվում՝ դիվանագիտական բանակցությունների ընթացքը, Դոնբասում և Սիրիայում իրավիճակի սրումը, ինչպես նաև ՌԴ ռազմական զորավարժությունները՝ միայն սարսափ ներշնչելու համար են: Տրամաբանությունն այս դեպքում ակնհայտ է. Մոսկվայի հավակնությունները մեծ և խորհրդային են մնացել:

Միևնույն ժամանակ, մնացել է զգացումը, որ մենք կանք, իսկ մեր դեմ Արևմուտքն է: Այն խորապես սխալ է, քանի որ Արևմուտքը չկա: Առանձին գոյություն ունի Գերմանիան, Ֆրանսիան, Մեծ Բրիտանիան և ԱՄՆ-ն: Այս երկրներն ունեն տարբեր շահեր: Արևմուտքը՝ գաղափարախոսական կրթություն է, որն ապրում է ռուսական գիտակցության մեջ: Իրականում՝ այն գոյություն չունի: Քաղաքակիրթ երկրները հավաքվում են մեկ ընդհանուր խնդրի շուրջ: Օրինակ, Ճապոնիան, որը երբեք Արևմուտքի մաս չի համարվել, ինչպես և Ֆրանսիան, սկսում է մտահոգություն արտահայտել Ուկրաինայում՝ Ռուսաստանի գործողությունների առնչությամբ:

Այնտեղ, որտեղ Ռուսաստանը կարող է ոչնչացնել աշխարհը միայն մեկ անգամ՝ ԱՄՆ-ն կարող է դա տասն անգամ անել: Սակայն, խնդիրը նրանում է, որ մեկ անգամը նույնպես բավական է: Հետևաբար, Մոսկվան մշտապես միջուկային պատերազմի թեման է շահարկում:

Կրեմլը փորձում է ցույց տալ, որ Ռուսաստանը չի պատրաստվում զիջումների գնալ: Չի բացառվում, որ այս առումով այն կարող է ակտիվացնել մարտական գործողությունները Դոնբասում և Սիրիայում:

Ինձ թվում է, որ չնայած հնարավոր ակտիվացման այդ տարածաշրջաններում՝ Ռուսաստանի կողմից լայնածավալ հարձակում չի լինի: Քանի որ ծախսերը համամասնորեն մեծ կլինեն: Դա այնքան անարդյունավետ կլինի, որ եթե Պուտինի գլխում որևէ բան է մնացել՝  նա թույլ չի տա դա անել: Պուտինը ֆունդամենտալ ուժը սպառվել է: 

Նրա ագրեսիվ գործողություններն ժամանակավոր են, քանի որ նրանից ինչ-որ վատ բան են սպասում: Դոնբասի և Ղրիմի դեպքում՝ Արևմուտքը պարզապես պատրաստ չէր: Սակայն, հիմա ամեն ինչ փոխվել է: Արևմուտքն ու Ուկրաինան արդեն սպասում են Պուտինից նման գործողությունների, և պատրաստ են սեղմել նրան:

Կրեմլը դա հասկանում է և պարզապես ուժի խաբկանք է տալիս: