Ռուսաստանը սկսում է ուժի գլոբալ ցուցադրում. Les Echos

Ռուսաստանը ձգտում է ռազմական միջամտությունից որքան հնարավոր է շուտ հեռացնել դիվանագիտական դիվիդենտները: Նա սկսել է դա սեպտեմբերին, ձեռք է բերել անսպասելիության էֆեկտ և փոխել ուժերի հարաբերակցությունը՝ վերադարձնելով թամբին սիրիական ռեժիմը: Նա կարողացել է վերսկսել Մերձավոր Արևելքի հարցով վիենական դիվանագիտական գործընթացը, և այժմ նույն բանը ցանկանում է անել եվրո-ատլանտյան հարաբերությունների հարցով: Ռուսաստանի տեսնակյունից՝ Սիրիան և Ուկրաինան սերտորեն փոխկապակցված են: Երկու դեպքերում էլ խոսքը համաշխարհային կարգը փոխելու համար է՝ մասշտաբներով սահմանափակ պատերազմի մասին: Ռուսաստանի դիվանագիտությունը ցանկանում է ցույց տալ, որ Արևմուտքը սխալվել է, գրում է Թոմա Գոմարը Les Echos-ում:

Նոյեմբերի 13-ին տեղի ունեցած ահաբեկչություններից հետո՝ Փարիզում գտնում էին, որ կարող են պայմանավորվել Մոսկվայի հետ: Խնդիրն այն է, որ Ռուսաստանն սկսում է ուժի գլոբալ ցուցադրում, և որը դրսևորվում է ոչ միայն Սիրիայում և Ուկրաիանյում, այլև ռազմածովային ուժերի և ավիացիայի տեղակայման մեջ՝ ՆԱՏՕ-ի ուժի փորձարկման համար: Ռուսաստանը ձգտում է օգտվել վակուումից, որը թողել է Եվրոպայից և Մերձավոր Արևելքից հեռանալուց հետո ԱՄՆ-ն: Այն ավելի է սրում Եվրոպայում շփոթությունը՝ Ֆրանսիայի Ազգային ճակատի և միջամտության արդյունքում միգրացիոն հոսքի ընդլայնմանը աջակցելով: Ռուսաստանը գտնում է, որ նա նույնպես տուժել է այս երևույթից՝ իր տարածքում մեկ միլիոն մարդ ընդունելով՝ Ուկրաինայում տեղի ունեցած իրադարձություններից հետո: Ռուսները դեմ են բազմամշակութայնությանը:

Ներկայումս Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև պայթյունավտանգ իրավիճակ է ստեղծվում, և, որպես հետևանք՝ Ռուսաստանի և ՆԱՏՕ-ի միջև: Դաշինքի միասնությունն իսկապես հեշտ կլիներ ստուգել Թուրքիայի օրինակով, այլ ոչ թե Մերձբալթիկայի: Պուտինի ու Էրդողանի առաջնորդական որակները համադրելի են, և երկու ռեժիմներ ունեն նմանություններ: 

Պատմությունը հուշում է, որ դաշինքների տրամաբանությունը կարող է խթան հանդիսանալ ավելի լայնածավալ հակամարտության համար: Այս իրավիճակը շատ վտանգավոր է: ԱՄՆ-ի նախագահի մանդատը մոտենում է ավարտին, իսկ եվրոպացի առաջնորդները հեռանում են: Մերկելի դիրքերը շատ են թուլացել՝ փախստականների հետ իրավիճակով պայմանավորված: Սիրիական ճգնաժամը թույլ է տվել Մոսկվային անմիջական երկխոսությունը վերականգնել Վաշինգտոնի հետ, ինչը չափազանց կարևոր է Պուտինի համար: Այժմ ամեն ինչ կախված է լարվածությունը թուլացնելուց: