Պուտինը նոր թշնամու հետ է բախվել. The Spectator

Ռուսական օդային հարվածները Հալեպին այս շաբաթ հստակ ազդանշան են տվել. այժմ Վլադիմիր Պուտինը կավարտի շախմատային մրցամարտը Սիրիայում: Մոսկվայի ծրագիրը, որն ըստ էության տանում է իր դաշնակից Բաշար Ասադի վերականգնմանը, արագ իրականություն է դառնում, որը պետք է ճանաչի ամբողջ աշխարհը: Գուցե, Ամերիկայի, Մեծ Բրիտանիայի, և մյուսների սրտով չեն Պուտինի ամբիցիաները՝ Մերձավոր Արևելքում, կամ դրանց իրագործման մեթոդները: Սակայն, Սիրիայում «չափավոր ընդդիմությանն» աջակցելու գաղափարը ֆանտազիա է, և այժմ մարտադաշտը Պուտինին և Ասադին է մնում, գրում է Օուեն Մեթյուզը The Spectator-ում:

Անցյալ շաբաթ պետքարտուղար Ջոն Քերիի միջնորդությամբ Սիրիայում մասնակի հրադադարի ձեռքբերումը, միայն ամրապնդել է Պուտինի ուժի մասին այդ պատկերացումը: Համաձայնագրի պայմաններով՝ բոլոր պատերազմող կողմերը պետք է դադարեցնեն ռազմական գործողությունները, որպեսզի կառավարական ուժերի կողմից պաշարված ապստամբների անկլավներ հնարավոր լինի հումանիտար օգնություն հասցնել: Սակայն, ռուսական ավիացիան շարունակում է ռմբակոծել «ահաբեկիչների թիրախները», իսկ քանի որ Ասադը պնդում է, որ իր բոլոր թշնամիներն ահաբեկիչներն են, Մյունխենի համաձայնագիրը, ըստ էության, ոչինչ չի նշանակում՝ ոչ ռուսական, ոչ էլ սիրիական ռազմական ինքանթիռների համար: Վերջին օրերին նրանք հարվածներ են հասցնում ապստամբների կողմից վերահսկվող Իդլիբում և Ազազում «Բժիշկներ առանց սահմանների» հիվանդանոցներին, ինչպես նաև Հալեպի հյուսիսային ծայրամասերում Սիրիայի ազատ բանակի դիրքերին: Ի պատասխան միջազգային դատապարտման՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ-ն հայտարարել է, որ մինչ օրս «չի ստացել համոզիչ ապացույցներ՝ ռուսական օդային հարվածների հետևանքով քաղաքացիական բնակչության շրջանում զոհերի վերաբերյալ»:

Սիրիայում Ռուսաստանի նոր լավագույն ընկերները քրդերն են: Այս ամիս «Ռոժավայի ժողովրդավարական ինքնակառավարման դեմոկրատական վարչակազմը» իրեն նոր կառավարություն է հռչակել՝ քրդերի կողմից վերահսկվող Սիրիայի հյուսիսային տարածքներում և իր առաջին արտերկրյա ներկայացուցչությոնը բացել Մոսկվայում: Մինչդեռ, 200 ռուս ռազմական խորհրդականներ են ուղարկվել Թուրքիային սահմանակից քրդական Քամիշլի քաղաք՝ ռազմական օդանավակայանի անվտանգությունն ապահովելու համար, որը մտադիր են օգտագործել ռուսները: Դա Ռուսաստանին լավ ցատկահարթակի հնարավորություն է տալիս՝ Սիրիայի հյուսիսարևելյան հատվածում ԻԼԻՊ-ին հարվածներ հասցնելու և իրենց նորահայտ քուրդ բարեկամներին՝ Թուրքիայի հարձակումներից պաշտպանելու համար:

Վտանգը կայանում է նրանում, որ քրդերի հետ սիրախաղը՝ Մոսկվային կարող է դնել թուրքերի հետ բախման ուղեցույցի վրա: 

Հավանական է, որ նոր բախումը, որը կսկսվի, ասենք, Սիրիայում թուրքական զորքերին ռուսական օդային հարվածից՝ շատ արագ էսկալացիայի կհանգեցնի: Այդ դեպքում Թուրքիան կարող է ՆԱՏՕ-ից պահանջել դաշինքի ստեղծման մասին համաձայնագրի 5-րդ հոդվածի դրույթների իրականացումը, որտեղ ասվում է, որ «զինված հարձակումը մեկ անդամի վրա՝ համարվում է հարձակում բոլորի վրա»: Սարսափելի արդյունք կլինի ՆԱՏՕ-ի և Ռուսաստանի միջև պատերազմը: