Բաքուն «հաջողությամբ լուծել է» Ղարաբաղում «իր» հիմնական խնդիրները. ИА REGNUM

Մի քանի օր առաջ Ադրբեջանի փոխվարչապետ Ալի Ահմեդովը կրկին հին թեզ է օգտագործել՝ նշելով, որ «հայ-ադրբեջանական հակամարտության գոտում լայնամասշտաբ պատերազմի սպառնալիքը պետք է խթանի միջնորդներին՝ ղարաբաղյան հարցի խաղաղ կարգավորմանն ուղղված ակտիվացմանը»:

Հաշվի առնելով այն, որ զինադադարը, իրոք, ձեռք է բերվել միայն Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի անձնական ջանքերի շնորհիվ՝ առանց ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի մասնակցության, Բաքուն ակնկալում է ջանքեր գործադրել՝ առանց ԵԱՀԿ խմբի՝ «անձնական» ձևաչափով ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման հարցով բանակցային գործընթաց սկսելու համար:

Բաքուն խաղարկում է Լավրովի «քարտը»՝ հավատալով, որ այս կերպ նա կկարողանա Երևանի կողմից նրա հանդեպ որոշակի կասկածներ առաջացնել:

Բայց կարևորը դա չէ: Ադրբեջանը մտադիր էր «հալեցնել» ղարաբաղյան հակամարտությունը, և դա նրան հաջողվել է: Եվ հանկարծ, ինչպես հայտարարել է ադրբեջանցի քաղաքագետ Ռասիմ Մուսաբեկովը, պարզվում է, որ «այսօր Կովկասյան տարածաշրջանը, որոշակի իմաստով արգելափակված է»:

«Կան խոշոր պատերազմի վերսկսման ռիսկեր, որը կարող է տեղայնացվել ոչ միայն Հայաստանում, Ադրբեջանում, և Լեռնային Ղարաբաղի շփման գծում,- պարզաբանում է Մուսաբեկովը:- Այդ ռիսկերը վատթարացնում են և ներդրումային մթնոլորտը՝ և՛ բարոյական, և՛ քաղաքական»:

Նախկինում, «սառեցված» ղարաբաղյան հակամարտության պայմաններում, Ադրբեջանին հաջողվում էր իրականացնել ներդրումային ծրագրերը, կառուցել էներգետիկ և հաղորդակցային ռազմավարություն:

Հիմա, երբ երկիրը գրեթե պատերազմական վիճակում է, քիչ հավանական է, որ ներդրողներն առանց հետ նայելու, կներդնեն իրենց փողերը տնտեսության մեջ, քանի որ նրանք ներքաղաքական և աշխարհաքաղաքական կայունության երաշխիքներ չունեն: