Չհերիքեց համարձակությունը

Ինչպես և սպասելի էր, Ազգային ժողովի արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովը բացասական եզրակացություն տվեց Արցախի անկախությունը ճանաչող օրենքի նախագծին: Սկզբից մենք փորձեցինք կամք ցույց տալ, բայց այդ կամքը մեզ մինչև վերջ չհերիքեց, չհերիքեց մեզ նաև համարձակությունը, չցանկացանք «նեղացնել» միջազգային տարբեր կառույցներին, չնայած այն բանին, որ այդ նույն միջազգային կառույցները մեզ շատ առիթներով «նեղացրել» են և յուրաքանչյուր հնարավորության դեպքում էլի «կնեղացնեն», եթե «չնեղացնեն» էլ, միևնույն է՝ անիմաստ է նրանցից ակնակալելը հարցի լուծում՝ հօգուտ մեզ:

Սա վաղուց արդեն պետք է հասկացած լինեինք, բայց մենք, ցավոք, չենք հասկանում և արտաքին քաղաքականության մեջ շարունակում ենք ստանձնել խաղի կանոններին ենթարկվողի դերը: Նույնիսկ հանձնաժողովի անդամներից՝ իշխող թիմի ներկայացուցիչների մեկնաբանություններից պարզ դառնում, որ նրանք կուզեին կողմ քվեարկել, սակայն չկարողացան, միգուցե՝ չհամարձակվեցին: Իհարկե, շատերը կասեն, թե դիվանագիտությունը զգուշություն է պահանջում, այլ ոչ համարձակություն, սակայն ես գտնում եմ, որ մի փոքր համարձակությունը մեզ չէր խանգարի, ավելին՝ այն կլիներ մեր օգտին:

Իսկ հիմա ունենք այն, ինչ ունենք. եթե օրենքի նախագիծը նույնիսկ ընդգրկվի ԱԺ լիագումար նիստերի օրակարգ, ապա դժվար թե այն ընդունվի, որովհետև արդեն իսկ պարզ դարձավ, թե ինչ դիրքորոշում ունի խորհրդարանական մեծամասնությոնը: Այնպես որ՝ մնում ենք արցախյան հարցի լուծման նույն՝ անարդյունավետ ձևաչափի մեջ, ոչինչ չի փոխվում:

Կարեն Վարդանյան