Մշակույթը հանրապետականացվեց..

Վերլուծական 26 Հունվար, 2017 12:45

Անշուշտ, բոլորը հիշում են, թե ինչպես պաշտոնը ստանձնելուց հետո մշակույթի նորանշանակ նախարար Արմեն Ամիրյանը որևէ կուսակցության անդամագրվելու հնարավարության մասին արձագանքում էր, որ ինքն այժմ դրա կարիքը չի զգում: Վերջինս Կարեն Կարապետյանի կաբինետի միակ նախարարն էր, ով ՀՀԿ համագումարից առաջ չանդամակցեց իշխող քաղաքական ուժին:
Երեկ, սակայն, մշակույթի նախարարը հայտնեց ՀՀԿ-ական դառնալու իր ցանկության և որոշման մասին: Դժվար է կռահել, թե հատկապես ինչը ստիպեց մտափոխվել ի սկզբանե սկզբունքային Ամիրյանին, սակայն իր իսկ խոսքերով՝ քաղաքական պաշտոն զբաղեցնող անձը պետք է նաև քաղաքական պատասխանատվություն կրի:

Փաստորեն, պաշտոնը ստանձնելու պահից ի վեր անցել է այսքան ժամանակ, իսկ պարոն Ամիրյանը նոր է գիտակցում իր վրա դրված քաղաքական պատասխանատվության ծանր բեռը և որոշում ի ցույց դնել այդ պատասխանատվությունը, ընդ որում՝ ոչ թե ոլորտում կատարվող կառուցողական փոփոխություններով, այլ՝ ՀՀԿ-ին անդամակցելով: Այսինքն՝ Ամիրյանը գնում է կարճ ճանապարհով…

Իսկ մինչ այս դարակազմիկ որոշումն ընդունելը Ամիրյանն արդեն իսկ հասցրել է իրեն որպես իսկական ՀՀԿ-ական դրսևորել. ինչ արժի միայն «Կոկա-կոլա» ապրանքանիշի շուրջ ստեղծված սկանդալային իրավիճակը: Նախարարն արտոնել է «Կոկա-կոլա» ընկերությանը, որ վերջինս շշերի վրա պատկերի Գառնու տաճարը, Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի շենքը, Արարատ լեռը, այլ պատմամշակութային արժեքներ և հանուն այդ նկարների՝ մեկ շիշը վաճառի 500 դրամով: Գուցե նորանշանակ նախարարը խիստ զբաղված էր ՀՀԿ-ին ուղղված դիմումի տեքստը մշակելով, սակայն փաստ է, որ նա որևէ կերպ չի արձագանքել իրավաբանների այն բազմաթիվ զգուշացումներին, որ սույն որոշումը խիստ վիճարկելի է և խախտում է բազմաթիվ օրենքներ՝ սկսած հենց հեղինակային իրավունքից: Հատկանշական է այն, որ նախարարը նույնը չէր կարող իրականացնել ասենք՝ ԱՄՆ-ում, Ազատության արձանի նկարը պատկերելով որևէ ապրանքանիշի վրա, քանի որ նման քայլի համար նրան խիստ պատասխանատվության կենթարկեին: Մինչդեռ այստեղ Ամիրյանը անում է այն, ինչ ցանկանում է՝ իր մարքեթինգային նորարարությունների զոհ դարձնելով մեր կարևոր պատմական-մշակութային շինությունները:

Խիստ կասկածի տեղիք է տալիս նաև Ամիրյանի թափանցիկ և հնարավորինս բաց աշխատելու մասին խոստումը: Պաշտոնավարման առաջին իսկ օրերին նորանշանակ նախարարը նշում էր, որ իր բոլոր խորհրդակցությունները նկարահանվելու են և տեղադրվելու են նախարարության պաշտոնական կայքէջում: Ամիսներ են անցել, հանրությունը դեռ սպասում է «բաց և թափանցիկ» աշխատանքի աուդիո-վիզուալ ապացույցներին: Նախարարը, իհարկե, չհապաղեց ստեղծված անհարմար վիճակից դուրս գալու ելք գտնել, պարզվում է, որ Ամիրյանի համար աշխատանքային անկեղծ քննարկումները բացառվում են տեսանկարահանող սարքերի առկայությամբ: Իսկ անկեղծ քննարկումները թերևս այն հարցերի և խնդիրների շուրջ են ընթանում, որոնց մասին հանրությունը որքան քիչ տեղեկացված լինի, այնքան Ամիրյանի և իր թիմակիցների օգուտն է…Ինչ խոսք, մի բան ակնհայտ է՝ կուսակցական պատկանելիությունը Մշակույթի նախարարի կողմից ճիշտ է ընտրված:

Ստելլա ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ