«Ամեն ինչ ԼԱՅՎ Ա լինելու». Հո՛ւ (տեսանյութ)

Այս տարվա սեպտեմբերի 24-25-ին, Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում, տեղի ունեցավ Հայկ Պետրոսյանի՝ «Ամեն ինչ ԼԱՅՎ Ա լինելու»  խորագրով ներկայացումը: Հատկանշականն այն է որ ներկայացումն ավարտվում է հեղափոխության սիմվոլ համարվող «Հու»-երով, որտեղ ներկայացման հանդիսատեսը մեկ մարդու պես մասնակցում է Հայկի քաղաքական փոքրիկ ակցիային:

Ի դեպ, «Հու»-երի ակցիան բավականին տարածված է, «Հու»-եր մարդիկ անում են իրենց ծնունդներին, հարսանիքներին կամ այլ տիպի հավաքույթներին: Նմանօրինակ «Հու» արել էր ԿԳ նախարար Արայիկ Հարությունյանը, ինչը սարկազմիկ տողատակով բավականին շատ քննարկվեց այս քաղաքական թիմի ընդդիմադիրների կողմից:

Տեսանյութի տարածումից հետո ԼՈՒՐԵՐ.com-ի թղթակիցը կապ հաստատեց թատրոնի ղեկավար Կարո Շահբազյանի հետ, ով մեզ հետ զրույցում նկատեց, որ ներկայացման մեջ կա քաղաքական քարոզչություն, ինչն արգելվում է մշակութային որոշ օջախներում իրականացնել, սակայն իրենց թատրոնն այդ որոշների մեջ չի մտնում.

«Մենք վարձակալությամբ տրամադրել ենք սրահ և ստեղծագործական որակի և այլնի հետ առնչություն չունենք, բայց, միևնույն ժամանակ, համամաիտ եմ, որ դա քարոզչություն է համարվում: Կարող եմ նաև նշել, որ չկա այդ ամենն արգելող որևէ օրենք».-ասաց Շահբազյանը և հավելեց, որ ներկայացման համար ինքը պատասխանատվություն չի կրում: 

Թատրոնի ղեկավարը, անդրադառնալով այդ ներկայացման բովանդակությանն ու հեղափոխության սիմվոլների օգտագործմանը, հիշատակեց նաև նախկինում տեղի ունեցած մի շարք նմանատիպ միջոցառումներ ևս. «Ճիշտ է՝ ես դա չեմ ողջունում, սակայն նման բաներ 1990-ականներից եղել է. օրինակ՝ Սամվել Բաղդասարյանը կրկնօրինակում էր Լևոն Տեր-Պետրոսյանին, Ռոբերտ Քոչարյանին, ու սա արվում էր թե՛ դահլիճներում, և թե՛ հեռուստատեսությամբ: Մարդիկ ընդամենն այդ ամենն անում են շոուներ կազմակերպելու և դրանցով գումար վաստակելու համար և չկա օրենքի կարգավորում»: 

Նկատենք, սակայն, որ մի բան է քաղաքական թեմաներով հումորը, եւ բոլորովին այլ բան՝ մշակութային օջախները քաղաքականության մեջ թաղելը: Թավշյա հեղափոխության մաս կազմող «Հու»-երը գուցե տեղին էին փողոցներում՝ իշխանափոխության համար նույն ռիթմով զարկող սրտերով մարդկանց զգացմունքներն արտահայտելու համար, սակայն, ծայրահեղության մեջ ընկնել չէ՞ արդյոք «Հու» անելը ծնունդներին, հարսանիքներին ու թատերական ներկայացումների ժամանակ:

Եվ, մի բան էլ՝ հետաքրքիր է՝ ներկայացման հանդիսատեսների մեջ բոլո՞րն են ուզում «Հու» անել, թե՞ ուղղակի չեն ուզում «Հու» չանելով՝ «սև» թվալ: