«Ի՞նչ փոխվեց Ադրբեջանում...»

Նախկինում մենք բազմիցս կողմ էինք արտահայտվել սրան, Ադրբեջանը՝ դիմադրել իր ողջ պոտենցիալով։ Եվ տրամաբանական է, ուժ կիրառողը պետք է դեմ լիներ նմանատիպ վերահսկողության առկայությունը։ Կրկնում եմ, Վիեննայում, Ժնևում և Սանկտ Պետերբուրգում պարտադրվեց այն պայմանը։ Վստահ եմ, որ այս մշտադիտարկման մեխանիզմների կիրառումից հետո կունենայինք տրամաբանական շարունակություն՝ պատժիչ մեխանիզմներ և այլն։

Հիմա, կարծես թե, սա արդեն անցյալում է, քանի որ կողմերի հանդիպումների և պայմանավորվածությունների ելակետ է հղվում Դուշամբեի զրույցը և բարի ու հումանիտար էլեմենտները։

Արդյո՞ք Ադրբեջանն այն երկիրն է, ում հետ կարելի է մեխանիզմը փոխարինել բարի խոսքով։

Եվ հավատացեք, խնդիրն ամենևին էլ այն չէ, թե ով որ պայմանավորվածությունն է ձեռք բերել, և ով ինչ է արել..
Խնդիրն այն չէ, թե որ տարբերակն ում ճաշակով է..
Խնդիրը մեկն է՝ արդյո՞ք պատրաստ է Ալիևը, ում երկրում որևէ ներքաղաքական, արտաքին քաղաքական և հասարակական փոփոխություն չի նկատվում, բարի խոսքի և հումանիտար էլեմենտների վրա հիմնվելով՝ ընդունել այն, ինչը չի ընդունում այսքան տարի...

Ի՞նչ փոխվեց Ադրբեջանում...»: