Երբ Պուտինի ավազակներն եկան իմ ետևից. Գարի Կասպարով

Ռուսաստանյան վերջին դեպքերի առնչությամբ The Wall Street Journal-ում իր տեսակետն է հայտնել շախմատի աշխարհի նախկին  չեմպիոն, ռուս ընդդիմադիր գործիչ Գարի Կասպարովը. «Ռուսական Pussy Riot փանք խմբի դեմ կայացրած դատավճռում միակ բանը, որն անակնկալի բերեց, այն է, թե որքան շատ մարդիկ զարմացած ձևացրին իրենց: Երեք երիտասարդ կանայք 2 տարվա ազատազրկման դատապարտվեցին Հիսուս Փրկչի տաճարում հակապուտինյան «աղոթք» երգելու համար: Դա հերթական տրամաբանական քայլը դարձավ հասարակական կարգի խախտումների դեմ ջանադրաբար պայքարող Վլադիմիր Պուտինի համար:

Նախագահի պաշտոնում պարոն Պուտինի վերընտրվելուց հետո  հասարակական բողոքի ակցիաների վերաբերյալ նոր, խիստ օրենքներ ընդունվեցին:

Խուզարկություններ անցկացվեցին ընդդիմության առաջնորդների տներում: Ռեժիմի նման գործողությունները ակնհայտ անհանդուրժողականություն են նրանց դեմ, ովքեր վիրավորում են պարոն Պուտինի նոր դաշնակից ուղղափառ եկեղեցուն և պատրիարքին:

Դժբախտաբար, ես չկարողացա անձամբ լսել դատավճիռը, որը կարդացվել է մի քանի ժամ: Դատարանի շենքի մոտ հավաքված ամբոխը խանգարեց ինձ ներս մտնել, այդ իսկ պատճառով ես կանգնեցի դռների մոտ ու սկսեցի պատասխանել լրագրողների հարցերին: Հանկարծ ոստիկանների մի խումբ   ոտքերիցս ու ձեռքերիցս բռնած փաստացի սկսեց քարշ տալ ինձ:

Նրանք ինձ գցեցին ոստիկանական մեքենան՝ հրաժարվելով բացատրել, թե ինչի համար են ձերբակալում: Երբ ես փորձեցի կրկին այդ մասին հարցնել, ինձ վրա բռնություն գործադրեցին: Ոստիկաններն ինձ խեղդելու փորձ արեցին և մի քանի հարված հասցրին, որից հետո բողոքի ակցիայի մի քանի տասնյակ մասնակիցների հետ տեղափոխեցին ոստիկանության բաժանմունք:

Մի քանի ժամ անց ինձ բաց թողեցին, սակայն մինչ այդ ասացին, որ ինձ քրեական հետապնդում է սպառնում՝ ոստիկանի վրա հարձակման համար: Վերջինիս պնդմամբ ես իրեն կծել եմ:

Այդ՝ աբսուրդի նմանվող մեղադրանքի վրա միայն կարելի է ծիծաղել: Գոյություն ունեն բազմաթիվ լուսանկարներ և տեսագրություներ, որոնք վկայում են, թե ինչպես են ոստիկանները հարձակվել ինձ վրա: Սակայն մի երկրում, որտեղ հնարավոր է երգի համար դատապատվել 2 տարվա ազատազրկման, ծիծաղելու ցանկություն գրեթե չի առաջանում:

Իմ կապտուկները կանցնեն մի փոքր ավելի շուտ, քան Pussy Riot-ի մասնակիցները կարող են ազատվել և կրկին տեսնել իրենց փոքրիկ երեխաներին: Նախկինում Պուտինի քննադատներն ու թշնամիները բանտում են հայտնվել մի շարք մտացածին քրեական մեղադրանքներով՝ մեքենայություններից մինչև ահաբեկչություն:

Սակայն հիմա դիմակները պատռվել են: Հենց Pussy Riot-ի երեք անդամները դարձան առաջին իրական քաղբանտարկյալները:

Նման անամոթ քայլը պետք է տագնապ առաջացներ, սակայն Ազատ աշխարհի առաջնորդները կարող են աչք փակել այն ամենի վրա, ինչ հարմար են գտնում:

Թվում է՝ կատարվածը սովորական բան էր ոչ միայն պուտինյան դատական համակարգի համար: Միջազգային արձագանքը նույնպես բացարձակ սովորական էր: Օբամայի վարչակազմի պաշտոնական ներկայացուցիչը դատավճիռն անվանել էր «անհամապատասխան», կարծես բանտարկության ժամկետի երկարությունը միակ խնդիրն էր:

Համացանցով հասանելի Ռուսաստանի Սահմանադրությունը միջնադարյան ցուցադրական մի բան է, որը ոչ մի կերպ կապված չէ Քրեական օրենսգրքի հետ:

Պարոն Պուտինին չի մտահոգում այն, թե ինչպես կարձագանքի արևմտյան մամուլը և թե ինչ կգրեն Twitter-ում՝ ի աջակցություն Pussy Riot-ի: Նրա ընտրողները նույնպես չեն անհանգստանում:

Եթե ԱՄՆ պետդեպարտամենտի պաշտոնյաներն իսկապես այդպես «լուրջ անհանգստացած են» Ռուսաստանում խոսքի ազատությամբ, ինչպես իրենք են ասում, ես նրանց կառաջարկեի դադարեցնել  Սենատում այժմ վերանայվող Մագնիտսկու օրենքի հակազդումը: Այդ օրենքը ընդունվելու դեպքում կսահմանի վիզային և ֆինանսական պատժամիջոցներ պետական այն պաշտոնյաների դեմ, որոնք կյանքի են կոչում կրեմլյան ճնշիչ պլանները:

Պարոն Պուտինի համար բացարձակապես կարևոր չէ՝ կշահի՞ նա PR պայքարն արևմտյան մամուլում, թե՞ ոչ: Նրան հետաքրքիր չէ այդ պայքարը: Նրա և նրա ընկերների համար կարևոր են միայն փողն ու իշխանությունը: Այդ օրվա միջադեպը պարզ հասկացնել է տալիս, որ նրանք կպայքարեն այդ երկու երևույթների համար այնքան ժամանակ, քանի դեռ ռուսական բանտերը չեն լցվել»:

Գարի Կասպարով՝

The Wall Street Journal-ի գրող-խմբագիր, ռուսական ժողովրդավարական «Միացյալ քաղաքացիական ճակատ» կազմակերպության առաջնորդ, ԱՄՆ-ում հիմնված Մարդու իրավունքների հիմնադրամի ղեկավար