Կենաց մահու կռիվ է. կամ մենք գիտակցելու ու ընդունելու ենք կռիվը ու կռվելու ենք մինչև հաղթանակ, կամ պարզապես դադարելու ենք գոյություն ունենալ

35 տարի առաջ այս օրը՝ փետրվարի 20-ին, Արցախը ԼՂԻՄ ժողպատգամավորների մարզային խորհրդի որոշմամբ իրավական ձևակերպում տվեց իր ցանկությանը՝ վերամիրավորվել Մայր Հայաստանի հետ։ Այդ մասին Ֆեյսբուքի իր էջում գրել է անվտանգության հարցերով փորձագետ Ալվինա Աղաբաբյանը։ «Այնուհետ մեծ զոհողությունների գնով ու դժվարություններով անցավ ինքնորոշման՝ իրավական առումով անթերի ճանապարհ, իրեն անգամներ գերազանցող թշնամու դեմ պատերազմում գրանցեց անհավանական թվացող բաղձալի հաղթանակ, սակայն․․․

Սակայն պատերազմից հետո մենք ոչ մի ճակատում չկապիտալիզացրեցինք մեր հաղթանակի արդյունքները, ինչպես հարկն է չամրագրեցինք հաղթանակը մեր ներսում գաղափարապես, ազգ-բանակ դառնալու ու երկիրն անառիկ ամրոց դարձնելու փոխարեն արևմտյան "խաղաղարար" հովերի հեշտանքին տրված՝ տարիներ շարունակ բանակցեցինք թշնամուն Հայրենիքից հատված զիջելու թղթերի շուրջ ու․․

Ու հիմա հետ ենք գլորվել առնվազն 35 տարի, հայտնվել նույն տեղում, բայց ավելի վատ դիրքերից։

Ի՞նչ անել։

Կռիվ տալ։

Կենաց մահու կռիվ է։ Առանց չափազանցության։ Կամ մենք գիտակցելու ու ընդունելու ենք կռիվը ու կռվելու ենք մինչև հաղթանակ, կամ պարզապես դադարելու ենք գոյություն ունենալ բառիս բուն իմաստով։ Թուրք-արևմտյան "հավերժական խաղաղության" ու "բարեկեցության" քաղցրահունչ հովերն իրականում մահաբեր քամիներ են, որոնց չտեսնել կարող է միայն կույրը, իսկ չտեսնելու տալ՝ թշնամուն ծախվածը»,-գրել է նա։