Մոսկվան ճանապարհ է հարթում Կարապետյանի առաջ…

Կարեն Կարապետյանի` Մոսկվա կատարած վերջին այցի արդյունքներն, անկասկած, դեռևս լուրջ վերլուծությունների առիթ կհանդիսանան ապագայում, քանի որ այն, ըստ էության, հարուստ էր ոչ միայն գրանցած արդյուքններով` թեկուզ դեռևս տեսական, այլև թաքնված մեսիջներով, որոնց տողատակերը դեռ կհասցնեն լուրջ վերլուծության առարկա դառնալ:

Ինչպես հայտնի է, Կարապետյանն, ի թիվս այլ բաների, հասցրել էր նաև հարցազրույց տալ «Միր» հեռուստաընկերությանը` շոշափելով հարցերի որոշակի շրջանակ: Ի թիվս այլ թեմաների` վարչապետն անդրադարձել էր նաև Հայաստանում հասունացած փոփոխությունների թեմային` խոսելով այն մասին, թե հատկապես ինչը կցանկանար, որ Հայաստանում փոխվեր. Կարապետյանը մի շատ հետաքրքրական միտք է շեշտադրել` վերաբերող հայաստանյան էլիտաներին: «Շատ բան կա փոխելու: Պետք է փոխել էլիտայի կերպարը, էլիտայի վարքը, պետք է փոխել որոշումներ կայացնելու գործընթացը: Էլիտան ինչ որ առումով հասարակության դեմքն է, և եթե հասարակության մեջ էլիտայի հետ սխալ ըմբռնման որոշակի խնդիրներ կան, ապա այդ էլիտան պետք է փոխվի»,-իր խոսքում շեշտել է վարչապետն ու այդպիսով երևիթե առաջացրել ավելի շատ հարցեր, քան հնչեցրել պատասխաններ: Հարց է առաջանում` ի՞նչ էր ակնարկում Կարապետյանն իր այս ոչ սովորական խոսքում:

Այն, որ Կարապետյանի` ՌԴ մայրաքաղաք կատարած այցի ժամանակահատվածն ամենևին էլ պատահաբար չէր ընտրված, կասկած չի հարուցում: Անքննարկելի է, որ այն պայմանավորված էր Հայաստանում տիրող բավական բարդ քաղաքական իրավիճակով. հետզհետե մշուշոտ էր դառնում Կարապետյանի` որպես քաղաքական գործչի հեռանկարայնությունն` կապված օրենսդրական դաշտում առաջացած ինչ-ինչ խութերի հետ, ինչը, բնականաբար, Մոսկվան չէր կարող հանդուրժել. Կրեմլն իր մարդուն է ուզում տեսնել Հայաստանի վարչապետի պաշտոնում և վերջ:

Եվ ուրեմն` Կարապետյանի` հարցազրուցավարին տված պատասխանի տողատակերում հարկավոր է նշմարել ոչ միայն կամ ոչ այնքան նրա անձնական տեսակետը, որքան` Մոսկվայի ակնարկը ՀՀ բարձրագույն իշխանություններին առ այն, որ Հայաստանում սկիզբ առած փոփոխություններն ու բարեփոխումները, որոնց բուն իմաստն ու նպատակն էլիտաների վերաֆորմատավորումն է, չի կարող կյանքի կոչվել առանց Կարապետյանի մասնակցության: Այլ կերպ ասած` Կարապետյանը ոչ թե պետք է հանդես գա այդ գործընթացների զոհի դերում, այլ` դրանք կառավարողի կամ գոնե կառավարողներից մեկի. հարցազրույցի վերջում Հայաստանի վաչապետին լրագրողի կողմից հանձնված նվերը` ռուսական արտադրության փողկապի տեսքով, այս իմաստով, առավել քան խորհրդանշական պետք է համարել:

Իսկ թե որն էր ՀՀ իշխանությունների պատասխանը Կարապետյանի թափանցիկ ու ոչ երկիմաստ ակնարկին, պարզ դարձավ օրերս, երբ նա նշանակվեց ՀՀԿ առաջին փոխնախագահ. Կարապետյանի քաղաքական ապագան այլևս որոշված է, իսկ թե ինչպես այն կհամապատասխանեցվի ՀՀ օրենսդրության տարրական պահանջներին, այլևս ոչ թե Կարապետյանի, այլ կարճ ժամանակ առաջ նրա քաղաքական ճակատագիրը հարցականի տակ դնողների խնդիրն է լինելու…

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ