Փորձելու եմ կամրջել քաղաքացիական հասարակության խնդիրներն ու օրենսդրի աշխատանքը. Թևան Պողոսյան

«Ժառանգություն» խմբակցության պատգամավոր Թևան Պողոսյանը facebook սոցցանցի իր էջում գրել է.

«Երբ մտածում եմ մեր երկրում հասարակության զարգացման առանցքային խնդիրների մասին, ապա հակասական զգացմունքներն անխուսափելի են:

Իսկապես, մի կողմից խիստ մտահոգիչ է բազմաթիվ հայաստանցիների արտագաղթը. մեր հազարավոր հայրենակիցները լքում են իրենց հայրենիքը, օտար ափերում բախտ որոնելու հույսով, հաճախ լքում են անվերադարձ, չպատկերացնելով անգամ ուր են գնում, ինչ կարող են ակնկալել և ումից: Այս ցավալի եզրահանգմանը գալու համար վիճակագրությունը բավարար չէ, հարազատ-բարեկամների, հարևանների ու նրանց ընկերների պատմություններ ավելի խոսուն են ու հուզող: Սոցիալ-տնտեսական ներկա իրավիճակում Հայաստանը լքողներից շատ քչերն են կարողանում իրենց վերագտնել հեռավոր կամ մերձավոր, սակայն միշտ օտար ափերում: Կորցնում է հայաստանցին, կորցնում է նրա ընտանիքը, կորցնում է երկիրը:

Մյուս կողմից, իրենց հողում ամուր արմատներ ձգած ու այդ հողում առողջ ու մրցունակ սերունդ թողնելու հարցում վճռական հայաստանցիների թիվն օրավուր աճում է: Դրա վկայությունն ակտիվ քաղաքացիական դիրքորոշում դրսևորող հայաստանցիների թվի աննախադեպ աճն է: Վերջին տարիներին Հայաստանում ձևավորվել և թափ են առել բազմաթիվ քաղաքացիական նախաձեռնություններ, որոնք ուղղված են մեր երկրի ու հասարակության կյանքի համար կարևորագույն խնդիրների լուծմանը: Հայաստանցին այլևս չի հանդուրժում հատվող անտառը, իր անտառը, իր ու իր զավակների շունչն ու հարստությունը: Չի համակերպվում իր քաղաքի պատմությունն ու մշակույթն աղավաղող ճարտարապետական թյուրիմացություն-նախաձեռնություններին: Նախաձեռնություններ, որոնք հաճախ քաղաքաշինական հիմնավորումներով կործանում են քաղաքակրթության մեր ժառանգությունը՝ այս երկու եզրերը բերելով բախման, մինչդեռ ժամանակակից աշխարհում այդ եզրերը վաղուց միմյանց փոխլրացնում և զորացնում են: Ակտիվ հայաստանցիների օրեցօր մեծացող ու հզորացող բանակը չի ուզում ձեռնպահ մնալ իր քաղաքի, իր երկրի, իր զավակների համար բախտորոշ խնդիրների վերաբերյալ որոշումներ կայացնելուց:

Հաշվի առնելով վերոնշյալը՝ ես կբարձրաձայնեմ հասարակական դաշտի խնդիրները, քանի որ հանրային դաշտն ինձ առավել քան հարազատ է: Փորձելու եմ կամրջել քաղաքացիական հասարակության խնդիրներն ու օրենսդրի աշխատանքը: Անհրաժեշտ է նոր հայցակարգ մշակել քաղաքացիական հասարակության զարգացման, ինչպես նար օրենսդրական բարելավում ոչ-կառավարական եկամուտ չհետապնդող ինստիտուտների համար, և նոր մեխանիզմների մշակման և ներդրման ֆինանսկան կայունության և հարատևության համար: