Նիկոլ Փաշինյան. Մարտի 1-ն ու Հոկտեմբերի 27-ն իշխանության բռնազավթման հետևանքն են

Լուրեր.com–ի զրուցակիցն է ԱԺ «Հայ ազգային կոնգրես» խմբակցության պատգամավոր Նիկոլ Փաշինյանը։

–Պարո՛ն Փաշինյան, ըստ Ձեզ՝ ամբողջությամբ բացահայտվե՞լ է Հոկտեմբերի 27-ը։

-Կարծում եմ, որ ոչ միայն ըստ ինձ, այլ նաև ընդհանրապես հանրության մի զգալի, եթե չասեմ մեծամասնության կարծիքով Հոկտեմբերի 27–ը կազմակերպիչների մասով չի բացահայտվել։ Եթե խոսեմ ՀԱԿ–ի դիրքորոշման մասին, դեռևս 2008-ին և՛ Լևոն Տեր–Պետրոսյանը, և՛ Գագիկ Ջհանգիրյանը, ով ժամանակին եղել է քրեական գործը քննող քննչական մասով ղեկավար, խոսել են այն մասին, որ կազմակերպիչների բացահայտման մասով գործը կարճվել է ապօրինի։ Այսինքն՝ սա նշանակում է, որ առնվազն կազմակերպիչների մասով Հոկտեմբերի 27–ը լիարժեք բացահայտված չէ։

–Իսկ այդ դեպքում ինչո՞ւ չի բացահայտվում Հոկտեմբերի 27–ի գործը, և իշխանությունը քայլեր ձեռնարկո՞ւմ է գործը բացահայտելու ուղղությամբ։

-Եթե ասվում է, որ քրեական գործը կարճվել է, կարճողն ովքե՞ր են՝ իշխանությունները, և ենթադրվում է, որ նրանք, ովքեր ապօրինի են կարճել այդ գործը, ամբողջական բացահայտման հետ խնդիր են ունեցել։ Այսինքն՝ կան ուժեր, որոնք ի վիճակի են անել այնպես, որ այդպիսի կարևոր գործը կարճվի, նշանակում է՝ այդ ուժերը լուրջ լծակներ ունեն, որ Հոկտեմբերի 27-ի կազմակերպիչները չբացահայտվեն։

–Իսկ Հոկտեմբերի 27-ի ոճրագործության պես երևույթներ ծնող նախադրյալները վերացե՞լ են մեր երկրում, թե՞ ոչ:

-Հոկտեմբերի 27–ը ծնում է միան մի բան՝ ապօրինի իշխանությունը, իշխանության զավթումը և բռնազավթումը։ Այսօր, իհարկե, առկա են նախադրյալները։

1998-ին ՀՀ–ում ապօրինի ձևով ձևավորվեց իշխանություն։ 1999-ի խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքում ձևավորվեց լեգիտիմ խորհրդարանական մեծամասնություն։ Մենք ունեինք օրինական ընտրված–նշանակված վարչապետ և օրինական ընտրված Ազգային ժողովի նախագահ, ունեինք ապօրինի ընտրված նախագահ։ Ահա այս փաստերի դիսոնանսն էր այն միջավայրը, որ տեղի ունեցավ Հոկտեմբերի 27–ը, և ո՞վ զոհ գնաց Հոկտեմբերի 27–ին՝ օրինական ընտրված իշխանությունը։

–Պարո՛ն Փաշինյան, ի՞նչ ընդհանրություններ ունեն Հոկտեմբերի 27–ն ու Մարտի 1–ը։

Նույնն են։ Բացարձակապես նույն բանն է տեղի ունեցել։ Մարտի 1-ը ևս իշխանության բռնազավթած լինելու հետևանք է։ Ի՞նչ ունեինք մենք՝ ապօրինի իշխանություն և ունեինք ժողովուրդ, ով պայքարում էր սահմանադրական իրականություն հաստատելու համար՝ արդարացիորեն համարելով, որ սահմանադրական իրավունքը սկսվում է օրինական իշխանության հաստատումից։ Ապօրինի իշխանությունը կրակեց իշխանության բարձրագույն կրողի՝ ժողովրդի վրա։

Ըստ էության, մենք ունեինք իշխանություն և մենք ունեինք ժողովրդի որոշում՝ փոխելու իշխանությունը։ Ապօրինի իշխանությունը կրակեց ժողովրդի վրա։

Գայանե Համբարձումյան