Բերձորը, Աղավնոն, Սուսը սոսկ անցյալ չեն, նրանք մեր ցավն են և վերադարձի մեր հույսը. Էլբակյան

Իսկ արդեն երեք ամիս անց սկսվեց Արցախի Հանրապետության լիակատար շրջափակումը։ Մարդիկ, որ սերունդներով ապրել են այս հողի վրա, իրենց իսկ հայրենիքում վերածվեցին փախստականի։

Այս նկարում Աղավնոյի բնակչուհին է։ Նա վերջին րոպեներն է անցկացնում՝ նստած իր տան շեմին, ձեռքերով փակելով երեսը։ Մի քանի ակնթարթ անց նա ստիպված է լինելու մեկընդմիշտ լքել հարազատ գյուղը։ Նույն կերպ՝ հարյուրավոր այլ հայ ընտանիքներ։ Սա միայն երեք գյուղերի վախճանը չէր։ Սա դարձավ մի ամբողջ դարաշրջանի վախճանի սկիզբը։

 

Այս արդյունքները խորհրդանշում են այն, ինչ մենք կորցրել ենք, և այն, ինչի համար պարտավոր ենք պայքարել, քանզի մենք ունենք անկապտելի իրավունք՝ վերադարձի իրավունք։

 

Վերադարձի այնտեղ, որտեղ հնչել են մեր բառ ու բանը, որտեղ ծաղկել են մեր այգիները, որտեղ կանգուն էին մեր նախնիների կառուցած տները, և որտեղ մենք կառուցում էինք մեր երեխաների ապագան։

Մենք պարտավոր ենք պահպանել այս օրվա մասին հիշողությունը և պահանջել արդարություն։

Բերձորը, Աղավնոն, Սուսը սոսկ անցյալ չեն։ Նրանք մեր ցավն են և վերադարձի մեր հույսը»։