Հասարակական բողոքի ալիքը լուրջ շրջադարձի վտանգի առջև է

Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«- Իսկ որտե՞ղ է ընդդիմությունը: Որտե՞ղ են կուսակցությունները: Մի՞թե այդքան խորը քնի մեջ են, - հարցնում է լրագրողն ինձ:

- Չգիտեմ: Բայց եթե իսկապես քնած են, ապա այսպես ավելի լավ է: Փորձը ցույց է տալիս, որ հասարակությունը շատ ավելի արդյունավետ է գործում առանց քաղաքական դիվիդենտներ փնտրող առաջնորդների: Մարդիկ ավելի լավ գիտեն, թե ինչն է նրանց հուզում և ինչպես է կարելի հասնել այդ հարցի լուծմանը: Իսկ կուսակցությունները թող հանգստանան: Կամ էլ կողքից նայեն և սովորեն: Կարծում եմ' անցած երկու տարիների փորձը նրանց մտածելու շատ առիթներ տված կլինի, - պատասխանում եմ ես' համոզված լինելով, որ տրանսպորտի գների բարձրացման դեմ հասարակական դժգոհության ալիքն ավելի քան դրական ուղեգծով է զարգանում...

Բայց դա երեկ էր: Այսօր տեսարանը կարծես թե փոխվում է: Համենայն դեպս, այս պահին մարդիկ պայքարում են ոչ թե տրանսպորտի գների բարձրացման դեմ, այլ ՀԱԿԿ որոշ ակտիվիստների ազատ արձակման համար: Եվ սա կարող է հասարակական դժգոհության այս փուլում շատ լուրջ շրջադարձ լինել: Բացասական շրջադարձ:

Իհարկե, ճիշտ կլինեն բոլոր այն մարդիկ, ովքեր կպնդեն, որ երիտասարդներին բերման են ենթարկել հանրային շահերը պաշտպանելու համար: Բայց այդ ճշմարտությունը կիսատ է: Որովհետև կարելի էր այնպես անել, որպեսզի գործը ձերբակալության չհասներ: Պետք չէր ՀԱԿ-ական լեքսիկոնը նորից դնել ժողովրդի բերանում և ոստիկանների դեմքին գոռալ «թքել եմ ես տենց ոստիկանապետի մամայի գերեզմանի վրա»: Վերջապես պետք չէր մարդկանց ուշադրությունը շեղել բուն խնդրից և սեփական անձերի վրա հրավիրել: Եվ դա այն դեպքում, երբ հասարակական ակցիաները բավական արդյունավետ են անցնում և, թվում է, որոշակի արդյունքներ են արձանագրում:

Իրականում, խնդիրն այս պահին ավելի քան արդիական է: Ցավոք, մենք արդեն ականատեսն ենք եղել Հայաստանում մի շարք քաղաքացիական նախաձեռնությունների կատարյալ անկմանը: Տեսել ենք, թե ինչպես է մահացել բնապահպանական շարժումը, ինչ տեսք են ստացել հասարակությանը հուզող այլ խնդիրները: Մի՞թե հիմա նույնը կլինի տրանսպորտի գնի բարձրացման դեմ պայքարողների դեպքում: Վերջին հաշվով պետք է գիտակցել, որ ժողովուրդն արդեն բավական մեծ աշխատանք է տարել: Եվ ուրեմն ինչու՞ մարդկանց կրկին առաջնորդել ձախողման ճանապարհով: Ինչու՞ չհանդուրժել անկուսակցական և «քաղաքական դիվիդենտ» կոչեցյալից զուրկ բողոքի ալիքը»:

Կից նյութը` այստեղ: