Մահվան ելքով ճանապարհային երթևեկության կանոնները խախտած վարորդը դեպքի վայրը չէր լքել. դատարանը նրան արդարացրել է մասնակի

Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանին (նախագահող դատավոր' Մուշեղ Հարությունյան) հաջողվել է բացահայտել, որ Վանաձորի քաղաքացի Արշակ Հարությունյանը ՀՀ քր. օր-ի 244 հոդվածի (ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը թողնելը երթևեկության կանոնները խախտած անձի կողմից) հատկանիշներով առաջադրված մեղադրանքում անմեղ է: Վերջինս տրանսպորտային միջոցի շահագործման կանոնները խախտելու հետևանքով վրաերթի էր ենթարկել նույն քաղաքի երկու բնակիչների, որոնցից մեկը' տեղում, իսկ մյուսը' հիվանդանոցում գիտակցության չգալով, մահացել էին: Հարությունյանի նկատմամբ հարուցվել էր քրեական գործ նաև ՀՀ քր. օր-ի 242 հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով (ճանապարհային երթևեկության և տրանսպորտային միջոցների շահագործման կանոնները խախտելը, որն անզգուշությամբ առաջացրել է երկու կամ ավելի մարդու մահ):

Բանն այն է, որ Արշակը, 2012թ-ի մարտի 14-ին, ժամը 2:15-ի սահմաններում, Վանաձոր քաղաքում մեքենան վարել է բնակավայրերում սահմանված թույլատրելի առավելագույն 60կմ/ժ-ը գերազանցող շուրջ 101.6կմ/ժ-ից ավելի արագությամբ, թույլ է տվել ճանապարհային երթևեկության կանոնների կոպիտ խախտում և վրաերթի է ենթարկել իրեն հանդիպակաց դուրս եկած հետիոտներին: Համաձայն մեղադրական եզրակացության' վարորդը վթարից հետո տուժածներին թողել է դեպքի վայրում և դիմել փախուստի:

Դատարանը մերժել է մեղադրյալի' ավելի ուշ ցուցմունք տալու պատրաստակամությունը.

Նախաքննության ընթացքում Արշակ Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքում նշել է, որ վրաերթի պահին ինքը չի վարել ավտոմեքենան, դեպքի վայրից փախուստի չի դիմել, իսկ մյուս հարցերի կապակցությամբ հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց:

Դատաքննության սկզբում նա կրկին իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ ցուցմունք տալու դատարանի առաջարկին ամբաստանյալը տարբեր պատճառաբանություններով հրաժարվել է, իսկ դատաքննության ավարտից հետո' դատական վիճաբանությունների փուլում հանդես է եկել հայտարարությամբ: Նա նշել է, որ իրականում դեպքի օրն ավտոմեքենայի ղեկին ինքն է նստած եղել, մեքենայում երրորդ մարդ չի եղել, ինքը մինչև 06:00-ի սահմաններում գտնվել է դեպքի վայրում: Մեղադրյալը նաև վերը շարադրված հանգամանքների շուրջ մանրամասն ցուցմունք տալու պատրաստակամություն է հայտնել, սակայն դատարանի համոզմամբ' նրա նման պահվածքը գործի քննությունն անհարկի ձգձգելու նպատակ է հետապնդել, քանի որ նրան մեղադրանքի շուրջ ցուցմունք տալու բազմաթիվ հնարավորություն է տրվել, ինչից նա հրաժարվել է: Առաջին ատյանի դատարանն այդ պարագայում դատաքննությունը վերսկսելը համարել է գործը ողջամիտ ժամկետներում քննելու օրենսդրական պահանջներին հակասող քայլ, հատկապես, երբ բավարար ապացույցներ են ձեռք բերվել' գործով որոշակի եզրահանգումների գալու համար:

ՀՀ քր. օր-ի 244 հոդվածով առաջադրված մեղադրանքի մասով դատարանը գտել է, որ գործով ձեռք չեն բերվել բավարար ապացույցներ' այս հոդվածով մեղադրյալի նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ արձակելու համար: Չկա որևէ ապացույց, որը կհերքեր ամբաստանյալի այն պնդումը, թե վրաերթ կատարելուց հետո մնացել է դեպքի վայրում և հեռացել է առավոտյան ժամը 06:00-ին:
Վկաները հաստատել են, որ մեղադրյալը չի լքել դեպքի վայրը.

Թե′ նախաքննության և թե′ դատաքննության ժամանակ վկաներն, ովքեր բնակվում են դեպքի վայրին հարակից տնակներում, պնդել են, որ վթարից հետո մեղադրյալը չի լքել դեպքի վայրը: Նույնը պնդել են նաև շտապօգնության աշխատակիցները' վարորդն ու բժիշկը: Պատիժ սահմանելիս դատարանն ուշադրություն է դարձրել նաև այն հանգամանքների վրա, որ Հարությունյանը կամովին ներկայացել է վարույթն իրականացնող մարմնին, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն և վատառողջ է. նա ՄԻԱՎ վարակակիր է, գտնվում է 3-րդ կլինիկական փուլում, ունի խիստ արտահայտված իմունային անբավարարություն և քրոնիկ հեպատիտ C:

Տուժողի իրավահաջորդը' Արշակ Հարությունյանի կինը, նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012թ-ի մարտի 14-ին, ժամը 5:30-ի սահմաններում, ամուսնու ընկերը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ ամուսինը վրաերթի է ենթարկվել և գտնվում է Վանաձորի հիվանդանոցում: Դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալի ընկերներից մեկը զանգահարել է իրեն և խնդրել հանդիպել: Նա ասել է, որ Արշակը ջահել տղա է, և որ ոչ մի վարորդ ապահովագրված չէ նման դեպքերից: Առաջարկել է մոռանալ ամեն ինչ, քանի որ եթե վարորդը դատապարտվի, միևնույն է, ամուսինը ետ չի գա: Մեղադրյալի ընկերն առաջարկել է նաև հոգալ իր ամուսնու հիվանդանոցային և մյուս բոլոր ծախսերը, որի դիմաց խնդրել է քննիչին դիմում ներկայացնել, որ բողոք չունի: Դատաքննության ընթացքում տիկինը պնդել է, որ ՀՀ Լոռու մարզի դատախազին հասցեագրված դիմումն ինքն է գրել, Արշակ Հարությունյանից պահանջ չունի, սակայն հետագայում նրանից ակնկալում է նյութական օժանդակություն:

Դատաքննության ընթացքում մյուս տուժողի իրավահաջորդը նշել է, որ ամուսինը հայրենիքին մեծ ծառայություններ մատուցած անձնավորություն է եղել, ով զոհվել է Արշակ Հարությունյանի կողմից հարբած վիճակում կատարած ծանր հանցագործության հետևանքով: Նա դժգոհություն է հայտնել, որ ամբաստանյալը դեպքից հետո դիմել է փախուստի, չի զղջացել իր կատարած հանցագործության համար, որևէ կերպ չի փորձել հարթել պատճառած վնասի հետևանքները:

Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը Արշակ Հարությունյանին արդարացրել է մասնակի: ՀՀ քր. օր-ի 242 հոդվածի 3-րդ մասով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորել է քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված բազմաթիվ ապացույցներով' նրան դատապարտելով 6 տարի ժամկետով: