Կանադայում եկեղեցուց 136 կգ-անոց զանգ են գողացել Արմավիրում կասեցվել է ձկնաբուծարանի ապօրինի ջրառը. ԲԸՏՄ-ն հաղորդում է ներկայացրել ՔԿ Քննարկվել են շրջակա միջավայրի պահպանության ոլորտում հայ-մոնղոլական համագործակցության ընդլայնման հնարավորությունները Խուդաթյանը Իրանի գործընկերների հետ քննարկել է էներգետիկ ոլորտում համագործակցության ընդլայնմանն առնչվող հարցեր Հայաստանի Մ17 թիմը չկարողացավ հաղթել Լյուքսեմբուրգի հասակակիցներին Մոսկվան հայտարարում է Զալիվնոյեի գրավման մասին․ ինչ է հայտնի ռուսական առաջխաղացումից Թրամփը խոստանում է ճնշում գործադրել Պուտինի և Սի Ծինփինի վրա՝ հանուն Ուկրաինայի խաղաղության Ադրբեջանում հարցականի տակ է դրվել ռուսական դպրոցական բաժինների պետական ֆինանսավորումը Բենզալցակայանների գործունեությունը կարգավորող նորմերը կարող են վերանայվել Թրամփը սպառնացել է Իրանին աննախադեպ պատասխանով՝ Վաշինգտոնի վրա հարձակման դեպքում Եվրոպայում երկխոսության սուր պակաս կա․ Պեսկովը քննադատել է եվրոպացի առաջնորդներին Քննարկվել են ՀՀ նոր Սահմանադրության նախագծին առնչվող հարցեր 

Ինչո՞ւ են սառեցվում Ռուսաստանի և Հայաստանի միջև հարաբերությունները. Lenta.ru-ի անդրադարձը

Համաշխարհային Մամուլ

Lenta.ru-ն անդրադարձել է ռուս-հայկական հարաբերություններում առկա լարվածության պատճառներին: Ներկայացված հոդվածի հեղինակն ԱՄՆ-ի և Կանադայի ինստիտուտի գիտաշխատող Գևորգ Միրզայանն է: 

«Հայաստանը համարվում է Ռուսաստանի ամենամերձավոր դաշնակիցը հետխորհրդային տարածքում և միակ դաշնակիցը՝ Անդրկովկասում:

Ռուսներին և հայերին կապում է դարավոր բարեկամությունը և համատեղ պատմությունը: Սակայն վերջին ամիսների իրադարձությունները (ռուս զինծառայող Վալերի Պերմյակովի կողմից Գյումրիում Ավետիսյանների ընտանիքի սպանության շուրջ ստեղծված իրավիճակը, մեղադրանքներն այն մասին, որ Ռուսաստանը դավաճանում է Հայաստանի շահերը և մի շարք այլ պահանջներ և բողոքներ) ցույց են տալիս, որ երկու երկրի միջև հարաբերություններն այնքան էլ հարթ չեն: Նույնիսկ Վլադիմիր Պուտինի՝ վերջերս կատարած այցը դժվար թե կարող է փոխել ստեղծված միտումը:

Հարգալից վերաբերմունք ցուցաբերեք

Անխոս, ստեղծված խնդրի մեղավորության չափաբաժինն ընկած է Կրեմլի վրա: Ռուսաստանում սովոր են մտածել, որ Հայաստանը բարեկամական երկիր է, այդ իսկ պատճառով զգալի ջանքեր չեն գործադրում այդ փոքրիկ երկրի քաղաքացիների շրջանում իրենց իմիջը պահպանելու կամ նույնիսկ ավելին՝ ամրապնդելու համար:

Հայ լրագրողները և քաղաքագետները բողոքում են, որ Ռուսաստանի դեսպանատունը և այնտեղի Ռոսսոտրուդնիչեստվոյի հայկական գրասենյակը չեն ցուցաբերում բավարար ուշադրություն ոչ Հայաստանի քաղաքացիական հասարակության հետ համապատասխան աշխատանքին, ոչ էլ Հայաստանում ռուսական մշակութային ֆոնի պահպանմանը: Նմանատիպ անտեսվածություն են նկատում նաև ռուսական ԶԼՄ-ները. հայերը վրդովված էին, որ Գյումրիի մի ամբողջ ընտանիքի սպանությունից հետո ռուսական կենտրոնական հեռուստաալիքներն այդ թեմային մեծ նշանակություն չեն տվել, մինչև այն ժամանակ, երբ Հայաստանում սկսվեցին զանգվածային ցույցեր. «Հայ-ռուսական հարաբերությունները խնդիր չեն: Խնդիրն այդ հարաբերություններում առկա ասիմետրիան է, հարգանքի բացակայությունը ռուսական կողմից»,- գրում է Տարածաշրջանային հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն Ռիչարդ Կիրակոսյանը:

Հայաստանի խնդիրների հանդեպ ուշադրության պակասը հանգեցրել է այն բանին, որ տարածաշրջանի երիտասարդներին Ռուսաստանն ավելի քիչ է գրավում, քան Եվրոպան և ԱՄՆ-ն, որոնք լուրջ ներդրումներ են կատարում հայկական ԶԼՄ-ներում և քաղաքագետների շրջանում: Իհարկե, «նարնջագույն հեղափոխությունը» Հայաստանում հեռու է, սակայն Ուկրաինայի օրինակը ցույց տվեց, թե ինչ կարող է տեղի ունենալ մշակութային ազդեցության և փոխգործակցության հարցերին անլուրջ վերաբերմունք ցուցաբերելու դեպքում: Արդեն հիմա որոշ «փորձագետներ» ձգտում են օգտագործել հայերի կարոտն իրենց նախկին հայկական հողերի հանդեպ Թուրքիայում («Արևմտյան Հայաստան»), և հիշեցնում, որ հենց Խորհրդային Ռուսաստանից զենք և գումար մատակարարելու շնորհիվ քեմալական Թուրքիային հաջողվել է հաղթել 1920 թվականի պատերազմը և զրկել Հայաստանը հողերից, որոնք ժամանակին նվաճվել են թուրքերից ռուսական կայսրության կողմից: Ռուսաստանը պետք է հաշվի առնի այն փաստը, որ հայ հասարակությունն ավելի մեծ ուշադրություն է դարձնում իր պատմությանը, քան ժամանակակից կյանքի իրողություններին:

Ռուսաստանը չի ընտրելու

Մինչդեռ ճգնաժամի մեծ մասի մեղավորությունն այդուհանդերձ ընկած է Հայաստանի վրա, որը ծայրաստիճան սխալ ընկալում է ձևավորվել ռուս-հայկական հարաբերությունների և Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության գերակայության հանդեպ, ընդհանուր առմամբ: Երևանը լրջորեն չափազանցնում է սեփական կարևորությունը և փորձում է բարդել Ռուսաստանի վրա իր սև ու սպիտակ աշխարհընկալման բոլոր բացասական հատկանիշները: Մասնավորապես, ստիպել Մոսկվային ընտրություն կատարել Երևանի և Բաքվի միջև հարաբերություններում:

Հայաստանի և հայ հասարակության առանցքային խնդիրներից մեկն այն է, որ նրանք դիտարկում են իրենց հարաբերությունները հարևան Ադրբեջանի հետ՝ որպես զրոյական գումարով խաղ: Եվ սա վերաբերում է ոչ միայն էլիտային, այլ նաև հասարակությանը. ԶԼՄ-ների ու քարոզչական ուժերի դիրքորոշումը հանգեցրել է այն բանին, որ տեղեկատվական ֆոնը Հայաստանում քաղաքացիների մոտ ստեղծում է ընդհանուր արհամարհանք ու ատելություն ադրբեջանական ազգի հանդեպ, որպես այդպիսին, ընդհուպ մինչև արևելյան հարևաններին իրենց հողում ապրելու մերժմամբ (ադրբեջանական հասարակության մեջ, ես պետք է ասեմ, որ ստեղծվել է նմանատիպ վերաբերմունք Հայաստանի նկատմամբ): Այդպիսի հասարակական տրամադրությունները մղում են ոչ միայն երկրի մշակութային և ակադեմիական էլիտայի ներկայացուցիչներին, որոնք ավելի սթափ դիրքորոշման կողմ են հանդես գալիս, այլև հարևան պետություններին, որոնք փորձում են պահպանել հավասարակշռությունը՝ պահպանելով լավ հարաբերություններ երկու երկրների հետ, և իրականացնել, միևնույն ժամանակ, սեփական ազգային շահերը:

Ավելին, հայերը վրդովված են Ռուսաստանի կողմից թշնամական Ադրբեջանին զենքի մատակարարումով (ըստ որոշ աղբյուրների, վերջին չորս տարիների ընթացքում զենքի մատակարարումը Ռուսաստանից Ադրբեջանին աճել է 3,5 անգամ): «Մենք պետք է այնպես անենք, որպեսզի մեր ռազմավարական գործընկերը չվաճառի զենք հակամարտող երկրին»,- ընդգծել է Հանրապետական կուսակցության քարտուղար Գագիկ Մելիքյանը: Հայ հասարակությունը վստահ է, որ Մոսկվան ոչ միայն ցուցաբերում է անհարգալից վերաբերմունք Հայաստանի նկատմամբ, այլ, ըստ էության, միջնորդում Ադրբեջանին՝ օգնելով նրան ուժեղացնել զինված ուժերը և ստեղծելով պայմաններ Ղարաբաղում պատերազմի համար:

Փաստարկները, մեղմ ասած, հակասական են. «Ադրբեջանը Հյուսիսային Կորեան և Սոմալին չէ, երկիրը չի գտնվում միջազգային պատժամիջոցների տակ զենքի գնման հարցում, այնպես որ, դա կարևոր չէ, թե արդյոք նրան զենք է վաճառում Ռուսաստանը կամ ուրիշ որևէ մեկը. եթե Բաքուն ցանկանա զենք ձեռք բերել, ապա դա շատ հեշտ կանի համաշխարհային շուկայում»,- ասել է ռուս վերլուծաբան Անդրեյ Յեպիֆանցևը: Հայ քաղաքագետների հայտարարություններն այն մասին, որ ի տարբերություն Ռուսաստանի, արևմտյան երկրները չեն ձգտում վաճառել զենք Իլհամ Ալիևի ռեժիմին, ոչ լեգիտիմ են. շուկան հագեցած է առաջարկություններով, և եթե Ադրբեջանն ունի զենքի իրական պահանջարկ (իսկ դա իրականում չկա, քանի որ Բաքուն գոհ է ռուս մատակարարողներց), ապա Եվրոպական երկրները, ինչպես նաև Ասիան, կբավարարեն այդ խնդրանքը: Ի վերջո, եթե նույն Հունգարիան վաճառել է Ադրբեջանին Ռամիլ Սաֆարովին, ապա ինչու չվաճառի այն խորհրդային տանկերը նույնպես (որոնք դեռ չեն ուղարկվել Ուկրաինա):

Հիշեք Ղարաբաղի մասին

Հայաստանի իշխանությունները գիտակցում են իրենց փաստարկների թուլությունը, այդ իսկ պատճառով էլ կենտրոնանում են բարոյական ասպեկտի վրա. «Եթե իրավական և դիվանագիտական կողմից հարցն այլ կերպ է, ապա բարոյական տեսանկյունից անհրաժեշտ է լրջորեն մտածել դրա մասին, քանի որ այդ հարցը սկսում է ազդել երկու ժողովուրդների հարաբերությունների վրա»,- ասել է Հայաստանի խորհրդարանի խոսնակ Գալուստ Սահակյանը:

«Հայաստանի սահմանին կանգնած հայ զինվորը գիտակցում է, որ իրեն փորձում են ոչնչացնել ռուսական զենքով»,- նշել է Սերժ Սարգսյանը: Ներկայացնել այդ փաստարկները Մոսկվային, ընդհանուր առմամբ, անիմաստ է. նա չի կարող փոխել հայ ժողովրդի սև ու սպիտակ գիտակցությունը: Սակայն, այսօր և՛ հայ զինվոր, և՛ հայ ժողովուրդը պետք է հիշեն, որ չնայած զենքի մատակարարման (որը, ի դեպ, թույլ է տալիս Մոսկվային մասամբ վերահսկել ադրբեջանական բանակի զարգացումը և ազդել Բաքվի քաղաքականության վրա), հենց Ռուսաստանը հիմնական անվտանգության երաշխավորն է Լեռնային Ղարաբաղում: Ռուսաստանի դիրքորոշումն է, որ պաշտպանում է տարածքը երկրի հարձակումներից, որի ռազմական բյուջեն գերազանցում է Հայաստանի ողջ պետական բյուջեն:

Ձևականորեն, իհարկե, Ղարաբաղը ենթակա չէ ՀԱՊԿ-ի (Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպություն) ազդեցությանը, այնպես որ ԼՂՀ-ի և Ադրբեջանի սահմանին մշտական բախումներ են: Սակայն, պատերազմի, նրանք չեն անցնի. Իլհամ Ալիևը շատ լավ ծանոթ է խաղի կանոններին, նա հասկանում է, որ Ղարաբաղ ներխուժելու համար նա պետք է ստանա արևմտյան ընկերների աջակցությունը, որոնք խոշոր գումարներ են ներդնում Ադրբեջանի տնտեսության մեջ:

Պատերազմն այդ ընկերներին, որը սպառնում է իրենց ակտիվներին, անհրաժեշտ չէ, և նրանք կարող են համաձայնվել դրան երկու երաշխավորված պայմանների դեպքում. բլիցկրիգով (որը, հաշվի առնելով ԼՂՀ պաշտպանության հզոր գիծը' տեսականորեն իրագործելի է) և Ռուսաստանի չեզոքությունը: Հայաստանի իշխանությունները կարծում են, որ այս չեզոքությունը հնարավոր է, որ Մոսկվան ի վիճակի չէ պաշտպանել Հայաստանին ՀԱՊԿ-ի շրջանակներում և արձագանքել պարբերական սադրանքներին, հայ-ադրբեջանական սահմանային գոտում (մինչդեռ ոչինչ չեն անում ՀԱՊԿ-ի չափանիշները բարձրացնելու համար, նույնիսկ չեն տվել համապատասխան հարցումը): Սակայն, Ադրբեջանում այլ կերպ են մտածում և հիմնվում են 2008-ի օգոստոսին լավ սերտած դասի վրա, որը Երևանում, ըստ երևույթին, բաց է թողնված: Այդ ժամանակ Մոսկվայի արձագանքը՝ Հարավային Օսիայի տարածք Վրաստանի ներխուժմանը (որը նույնպես ընդգրկված չէր որևէ ռազմական դաշինքում) դարձել է Ռուսաստանի դիրքորոշման հստակ ցուցադրում իրեն բարեկամ պետական մարմինների հանդեպ. նա թույլ չի տա որևէ մեկին հետխորհրդային տարածքում սառեցված հակամարտությունները լուծել բռնի կերպով:

Անիմաստ է, որպեսզի Ռուսաստանն այժմ փոխի իր դիրքորոշումը և թույլ տալ Ադրբեջանին գրավել Լեռնային Ղարաբաղը: Ոչ միայն այն պատճառով, որ ցանկանում է պահպանել լավ հարաբերություններ Հայաստանի հետ, այլև, որպեսզի Հայաստանը պահպանվի ընդհանրապես: Քանի որ Ղարաբաղի բռնագրավումը կլինի Իլհամ Ալիևի միայն առաջին քայլը. «Այնուհետև ադրբեջանցիները կվերադառնան իրենց հինավուրց հողերը, Էրիվան (Երևան) ..., Զանգեզուր: Այս ամենը մեր հինավուրց հողերն են: Եվ երիտասարդ սերունդը պետք է իմանա այդ մասին, որ մեր հողն այսօր չի սահմանափակվում անկախ Ադրբեջանի տարածքով միայն: Մենք պետք է վերադառնանք և կվերադառնանք մեր տարածքներ, և ամեն օր պետք է ձգտենք այդ օրվան»,- ասել է Ադրբեջանի նախագահը:

Մոսկվան հասկանում է, որ Հայաստանի վերացումը ոչ միայն կստեղծի ամբողջ Կովկասի երկայնքով թուրք-ադրբեջանական առանցքը, որը կկտրի Մոսկվան Իրանից և Մերձավոր Արևելքից, այլև թույլ կտա Ադրբեջանին ձեռնարկել հետագա քայլերը' հինավուրց հողերի վերադարձման հարցում: Օրինակ, բողոք ներկայացնել Հարավային Դաղստանին: Իհարկե, նրանք չեն կարող հետ գրավել, բայց ապակայունացնել իրավիճակը Հյուսիսային Կովկասում, Բաքուն բավականին ընդունակ է:

Կառուցում ենք իրականությունը

Բարեբախտաբար, Հայաստանի համար Մեծ Ադրբեջան հասկացությունը մտահոգում է ոչ միայն Մոսկվային, այլև Ադրբեջանի հարավային հարևաններին: Հիշողությունն իրանցիների մոտ լավ է, և նրանք շատ լավ հիշում են Հեյդարի և Իլհամ Ալիևի պահանջները իրանական Ադրբեջանի հարցով: Հիշում են նրանք նաև Ադրբեջանի պատրաստակամության մասին' տրամադրել իր տարածքը ամերիկացիներին' Իրան հնարավոր ներխուժումն իրականացնելու համար: Այնպես որ, երբ Իրանը կազատվի պատժամիջոցներից, հաշվեհարդար կլինի ոչ միայն Սաուդյան Արաբիայի, այլև Ադրբեջանի հետ: Հասկանալի է, որ ոչ մի ներխուժման մասին խոսք անգամ լինել չի կարող, սակայն, Թեհրանն ի վիճակի է թափահարել Բաքվի ռեժիմը: Թուրքերն Իլհամ Ալիևին դժվար թե կպաշտպանեն. նրանք պատրաստ էին թողնել նրան ճակատագրի քմահաճույքին Հայաստանի հետ ցյուրիխյան արձանագրությունների ստորագրման ժամանակ նույնպես, և քիչ հավանական է, որ այլ կերպ կվարվեն, երբ վտանգված կլինի մուտքը դեպի իրանական շուկա: Այս իրավիճակում, ադրբեջանցիները ստիպված կլինեն ապաստան փնտրել Ռուսաստանում: Եվ, ըստ այդմ, խաղալ ռուսական կանոններով' ղարաբաղյան հարցում:

Սակայն, դա տեսություն է: Գործնականում ռուս-ադրբեջանական մերձեցման ընթացքում առաջանում է ամենամեծ մարտահրավերը հայ-ռուսական հարաբերությունների համար: Խնդիրն այն չէ, թե ինչպես ենթադրում են որոշ հայ ակտիվիստները, որ Մոսկվան կփոխի դաշնակցին և ավտոմատ կերպով կփոխի իր դիրքորոշումը ղարաբաղյան հարցում, այլ նրանում, որ հայ հասարակությունը, որը դիտարկում է աշխարհը զրոյական գումարով խաղի պրիզմայով, կընդունի դա որպես օբյեկտիվ իրականություն: Ի պատասխան, հայկական էլիտան «կպատժի» Մոսկվային' Արևմուտքի հետ մերձեցման կամ հարաբերությունների դիտավորյալ սառեցման միջոցով, ինչը կարող է առաջացնել Կրեմլի լուրջ բարկությունը (որն արդեն իսկ հոգնել է Հայաստանի կողմից ներկայացվող բարձր պահանջներից) և կարող է հանգեցնել Ռուսաստանի կողմից Անդրկովկասում իր առաջնահերթությունների վերանայմանը: Դա, իհարկե, Երևանի օգտին չէ»,- եզրափակել է հոդվածագիրը:

Հետևե՛ք Euromedia24-ին
Youtube-ում`
Կանադայում եկեղեցուց 136 կգ-անոց զանգ են գողացելԱրմավիրում կասեցվել է ձկնաբուծարանի ապօրինի ջրառը. ԲԸՏՄ-ն հաղորդում է ներկայացրել ՔԿ Քննարկվել են շրջակա միջավայրի պահպանության ոլորտում հայ-մոնղոլական համագործակցության ընդլայնման հնարավորություններըԽուդաթյանը Իրանի գործընկերների հետ քննարկել է էներգետիկ ոլորտում համագործակցության ընդլայնմանն առնչվող հարցերՀայաստանի Մ17 թիմը չկարողացավ հաղթել Լյուքսեմբուրգի հասակակիցներինՄոսկվան հայտարարում է Զալիվնոյեի գրավման մասին․ ինչ է հայտնի ռուսական առաջխաղացումիցԹրամփը խոստանում է ճնշում գործադրել Պուտինի և Սի Ծինփինի վրա՝ հանուն Ուկրաինայի խաղաղությանԱդրբեջանում հարցականի տակ է դրվել ռուսական դպրոցական բաժինների պետական ֆինանսավորումըԲենզալցակայանների գործունեությունը կարգավորող նորմերը կարող են վերանայվելԹրամփը սպառնացել է Իրանին աննախադեպ պատասխանով՝ Վաշինգտոնի վրա հարձակման դեպքումԵվրոպայում երկխոսության սուր պակաս կա․ Պեսկովը քննադատել է եվրոպացի առաջնորդներինՔննարկվել են ՀՀ նոր Սահմանադրության նախագծին առնչվող հարցերՌուսական հարձակումից հետո Հունգարիան դադարեցնում է Ուկրաինայի հետ երկաթուղային հաղորդակցությունըՈւիթքոֆն ու Քուշները Բեռլինում կքննարկեն Ուկրաինայի անվտանգության երաշխիքներըՀունգարիան դադարեցրել է երկաթուղային հաղորդակցությունը Ուկրաինայի հետԼիտվան և Լատվիան կարող են հետևել Էստոնիային․ Ռուսաստանի հետ սահմանին նոր լարվածությունԹրամփը նոր արգելք է պատրաստում Չինաստանի դեմ․ տեխնոհսկաները դեմ ենAxios. Եվրոպան և Ուկրաինան անհանգստությամբ սպասում են Ռուսաստանի, Չինաստանի և Միացյալ Նահանգների առաջնորդների հանդիպմանըՌուսաստանի հետախուզությունը Եվրամիությանը մեղադրել է Սերբիայի ընտրություններին միջամտելու փորձի մեջԼը Պենը պատրաստ է կտրել Ուկրաինային Ֆրանսիայի ֆինանսական օգնությունը՝ ընտրվելու դեպքումԿիևի մի մասը անցել է պահեստային ջեռուցման համակարգի՝ էլեկտրական ցանցում տեղի ունեցած վթարից հետոԱրցախի թեման ՀՀԿ-ի համար մնում է քաղաքական օրակարգի հիմնական ուղղություններից մեկը․ ԱբրահամյանԹուրքիան Ուկրաինայի խաղաղության համար առաջարկում է վերափոխել Եվրոպայի անվտանգության համակարգըՎլադիմիր Պուտինը ժամանել է ՇենժենԹրամփը հայտարարել է, որ Պուտինը կարող էր ավելի կոշտ գործել Ուկրաինայում․ Կրեմլն արձագանքել է10-ամյա երեխայի մահից հետո սպանության գործ է հարուցվել ՊետերբուրգումՀրդեհ բարձրահարկում․ Օմսկում փրկել են չորս բնակչի, այդ թվում՝ երկու երեխայիԲելգորոդի մարզում անօդաչուի հարվածից կին է զոհվել․ ամուսինը վիրավոր էԿուբան օգնություն է խնդրել Ռուսաստանից․ Հավանան ահազանգում է ԱՄՆ-ի ճնշումների մասինԿյանքից հեռացել է ՀՀ ժողովրդական արտիստ Հակոբ ԱզիզյանըԵվրահանձնաժողովը կանխատեսում է, որ Ուկրաինայում հակամարտությունը կշարունակվի առնվազն մինչև 2028 թվականի վերջըՄիացյալ Նահանգների գաղտնի միջուկային ծրագրի նոր մանրամասներ․ բացահայտվել է B94 անվանումըԲայդենը խոստովանել է, որ Ռուսաստանի բացառումը G8-ից բարդացրել է երկխոսությունըՀայաստանի եվրոպական ուղին՝ խոստումների և պարտավորությունների միջևՊայթյուն Կորսիկայում․ թիրախում պետական ծառայությունների շենքն էՉինաստանն ու Կանադան նոր գործարք են կնքել․ Վաշինգտոնի հետ լարվածության ֆոնինԵրևանի և մարզերի որոշ հասցեներում լույս չի լինի Թրամփը հայտարարել է ԱՍԵԱՆ-ի գագաթնաժողովում Պուտինի հետ առանձին հանդիպելու իր պատրաստակամության մասին«Հարավկովկասյան երկաթուղու» կոնցեսիոն կառավարման հարցով առաջին հանդիպումն է կայացել. ՏԿԵՆՄոսկվայի պայթյունի գործով կնոջը մեղադրանք է առաջադրվելՄիկրոավտոբուսն ընկել է 20 մետր բարձրությունից․ 14 տուժած ՆեպալումՀՖՖ-ն չի ցանկանում Ինֆանտինոյին տեսնել ՖԻՖԱ-ի նախագահի պաշտոնում Խոշոր հրդեհ Բելգիայում․ ծխի պատճառով բնակիչներին զգուշացրել ենԴուք ստեղծել եք քաոս, վաղը դրա զոհը հենց դուք եք դառնալու․ ԴերզյանՀանրային տարածքներում դեն նետված գույքը կդառնա համայնքի սեփականությունըՆոյեմբերի վերջը հաջողություն կբերի այս կենդանակերպի նշաններին. նրանք կհաջողեն ամեն ինչում Հրդեհը ոչնչացրել է երկու հաստատություն Ֆրանսիայում․ բնակիչները տարհանվել ենՎիճաբանութոյւն, ծեծկռտուք՝ Արմավիրի մարզում. Կան վիրավորներՄիԳ-29 է կործանվել Սերբիայում․ օդաչուն զոհվել էՀՀ-ն և Գերմանիան համաձայնեցրել են 2027 թվականի պաշտպանական համագործակցության ծրագիրը
Ամենադիտված