«Ո՞վ շահեց հոկտեմբերի 27-ի ոճրագործությունից»

Իրավաբան Գևորգ Դանիելյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«Ո՞վ շահեց հոկտեմբերի 27-ի ոճրագործությունից». - փորձում ենք պատասխանել առաջին հայացքից «երկաթյա տրամաբանությամբ» կառուցված այս հարցին ու հընթացս նույնպես «տրամաբանորեն» բացահայտել դրա «կազմակերպիչներին»:

Հասկանալի է, որ ոչ մի բանական մարդ չի չարախնդա այդ զարհուրելի իրադարձության կապակցությամբ, բայց, միաժամանակ, ոչ ոք էլ չի ընդունի, որ ունի նաև իր մեղքի, թեկուզ փոքր բաժինը: Հիմա լրատվության միջոցներն անհասանելի են դարձրել 1999թ. իրենց արխիվային նյութերը, սակայն մեր հիշողությունից դեռևս չի ջնջվել այն, որ նույն աղբյուրներն այդ հայտնի անձանց բնավ չէին հերոսացնում, ավելին՝ հետևողականորեն ձևավորում էին հակահերոսի կերպարներ, ինչին հանրությունը չէր հակադրվում:

Մեկ անգամ ևս ընթերցեք ոճրագործների կողմից ձեռագիր կազմված այն գործիչների ցուցակը, որոնց պատրաստվում էին «պատժել». կա՞ դրանց մեջ որևէ մեկը, որին մենք գոնե հանդուրժում էինք այն ժամանակ կամ հանդուրժում ենք այս պահին: Համոզված եմ՝ ոչ մի հայ բանական մարդ չի շահել, շահել է թշնամին: Խոստովանենք, որ այդպիսի ոճրագործություններն անխուսափելի են այն հասարակարգերում, որոնցում առկա է հիվանդագին մեծամտությամբ ու կասկածամտությամբ «լցոնված» չարության ավելցուկ և քաղաքակրթության մեծ դեֆիցիտ: Աստված տա, որ երբեք այդպիսի ցավ չունենանք:

Հ.Գ. Ոճրագործության պահին ռադիոյով հետևում էի խորհրդարանի աշխատանքներին, ինչը հիմա էլ եմ երբեմն անում՝ զուտ մասնագիտության բերումով: Խոստովանեմ, որ կրակոցներով ուղեկցվող այդ աղմուկն ու հայհոյանքները անվերապահորեն ընկալեցի, որպես սոսկ պատգամավորների միջև ընթացող հերթական, բայց նորամուծություններով ուղեկցվող «ռազբորկա». ինչևէ, սխալվեցի»: