Կարեն Կարապետյանը պատռում է «ընդդիմադիրների» դիմակը...

Նորություն չէ, որ Հայաստանում քաղաքական ողջ դաշտը վաղուց կառավարվում է մեկ հիմնական կենտրոնից, ու բոլոր խորհրդարանական ուժերն, անկախ այն բանից, թե որն ինչ անուն է կրում, հրահանգավորվում են մեկ մարդու կողմից՝ ծառայելով գեթ մեկ նպատակի՝ «Հանրապետականի»՝ որպես հեգեմոն քաղաքական ուժի գերիշխանության հավերժացմանը: Իսկ բոլոր քննադատությունները՝ հաճախ ծայրահեղ ու կատաղի, որ ժամանակ առ ժամանակ հնչում են այս կամ այն «ընդդիմադիր» քաղաքական գործչի շուրթերից, այլևս հասարակության շրջանում ընկալվում են որպես իշխանական շոուի մի անքակտելի մասնիկ, որոնց լուրջ վերաբերվելն ուղղակի աններելի մի բան կլիներ, հայաստանյան քաղաքական ռեալներին անտեղյակության ապացույց:

Այս իմաստով, անկասկած, չափազանց խոսուն կարելի է համարել վարչապետ Կարեն Կարապետյանի՝ Ազգային ժողովում ելույթ ունենալիս կատարած «լեզվական սայթաքումը», երբ անդրադառնալով խմբակցությունների ու, մասնավորապես, «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության՝ կառավարության հասցեին հնչեցրած քննադատություններին՝ Կարապետյանը «բարգավաճ հանրապետական»-ով էր մատնանշել կուսակցության անդամներին:

Կարծում ենք՝ առանձնակի խորաթափանցություն պետք չէ դրսևորել՝ հասկանալու համար այն թաքնված ակնարկը, որ Կարապետյանն արել էր համապատասխան մարդկանց՝ իր՝ ԱԺ դահլիճը «պայթեցրած» «սայթաքումով»: Մարդն ընդամենը փաստել էր այն, ինչ կա իրականում: Իսկ իրականությունը հետևյալն է. կառավարությանն անխնա քննադատողները ևս իշխանությունների դաշտում են խաղում, իսկ կրակոտ հակաիշխանական ելույթներն էլ ոչ այլ ինչ են, քան պարտադիր արարողակարգից բխող որոշակի գործողություններ, որոնց՝ իշխանությունների համար ունեցած վտանգավորության աստիճանը հավասար է զրոյի:

Այնպես որ՝ արդեն իսկ կարելի է փաստել, որ Կարապետյանի՝ իր հասցեին որոշ կուսակցությունների կողմից հնչեցվելիք կամ արդեն իսկ հնչած քննադատությունների նկատմամբ վերաբերմունքը ծաղրական է, ինչը պետք է արդարացված համարել, քանի որ լինելով վարչապետ՝ Կարապետյանը չէր կարող տեղեկացված չլինել այն խայտառակ վիճակի մասին, որ ներկայում տիրում է ներքաղաքական դաշտում:

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ