Զզվանք հարուցող պոպուլիզմ

Կա հնարավորություն, որ 1000 դրամ զինծառայողների հիմնադրամին փոխանցելու մասին պարտադիր վճարը դառնա կամավոր: ԱԺ-ում ճեպազրույցների ժամին այս մասին երեկ հայտարարել է ԱԺ «Հանրապետական» խմբակցության ղեկավար Վահրամ Բաղդասարյանը: Իշխող մեծամասնության ղեկավարը նշել է, որ նախագիծը հնարավոր է փոխվի՝ պարտադիր բաղադրիչը դառնա կամավոր:

«Այդ պարտադիր սկզբունքը քննարկման առարկա է, ով ցանկանում է հրաժարվել, այդ հարցը կարելի է նայել: Ստիպողաբար ոչինչ չի կարելի անել: Կա նման առաջարկություն, քննարկվում է: Դա վատ տարբերակ չէ, եթե գրավոր մարդը հրաժարվի, հնարավոր է՝ չվճարի»,- հայտարարել է Վահրամ Բաղդասարյանը:

Թվում է՝ իշխանությունները հաշվի են նստել հասարակական տրամադրությունների հետ և պետք է ողջունել այդ հանգամանքը։ Սակայն մենք գործ ունենք սովորական պոպուլիզմի, դեմագոգիայի հետ։ Այս հնարքով իշխանությունը ոչ թե բացահայտում է իր հոգատարությունը քաղաքացիների, հարգանքը նրանց կարծիքի հանդեպ, այլ հիմքեր է ստեղծում քարոզչական ճղճիմ արշավի համար։

Նախ, Հայաստանում, ըստ էության, չի գործում կամավորի ինստիտուտը ու կասկածից վեր է, որ բոլորից կգանձեն այդ 1000 դրամը՝ օգտագործելով ճնշման զանազան գործիքներ։ «Հայաստան» հիմնադրամի «կամավոր» հանգանակություն հազարավոր դեպքեր գիտենք։ Այս պարագայում՝ ճնշման մեխանիզմներն ավելի արդյունավետ կլինեն, որովհետև, ամեն դեպքում, գործ ունենք օրենքի հետ։ Եվ հետո՝ քաղաքացին դիմում պետք է գրի՝ 1000 դրամը վճարելուց հրաժարվելու համար։ Պատկերացնում եմ, թե վիրավորանքների ու մեղադրանքների ինչպիսի տարափ կթափվի այդ քաղաքացիների գլխին. նրանք կմեղադրվեն բանակը չսիրելու, նույնիսկ թշնամուն օգնելու մեջ։

Մինչ խորհրդարանական մեծամասնության ղեկավարը հումանիզմ է «խաղում», գործող իշխանության հավաքական կերպարներից մեկը՝ Շմայսը, լրտես է անվանում այն պատգամավորներին, ովքեր դեմ են քվեարկել «1000 դրամի» օրինագծին։ Նույն ձևով նվաստացվելու են այն քաղաքացիները, ովքեր կորոշեն չվճարել այդ 1000 դրամները։ Քչերը կհամարձակվեն՝ նման քաղաքացիական կեցվածք դրսևորել՝ դառնալով քարոզչական հարձակումների թիրախ։ Եթե գնահատման չափանիշները սահմանում է Շմայսը, ապա «կամավոր-պարտադիրը» դառնում է հարաբերական։ Ինչպես նաև այն՝ մենք պետությո՞ւն ենք, թե՞ քաղաքակիրթ աշխարհի լուսանցքում հայտնված չուլան։

Սարգիս Հակոբյան