Վարչապետի սիլուետն՝ ՀՀԿ արծվի ֆոնին

ՀՀ քաղաքական համակարգի ինտրիգային զարգացումներին մնացել են հաշված ամիսներ, հենց այդ փուլում էլ կկանխորոշվի պետության առաջիկա տասնամյակի քաղաքական տեսլականը: Սակայն ապրիլին ընդառաջ տեղի են ունենում որոշակի իրադարձություններ, որոնք, ըստ որոշ մասնագետների, դեռևս սաղմնային փուլում են:

Վերջին մեկ ամսվա քաղաքական ամենաշահարկվող հարցը շարունակում է մնալ, թե Կարեն Կարապետյանը կմտնի՞ ՀՀԿ, թե՞ ոչ:

Կառավարությանը մոտ կանգնած աղբյուրի փոխանցմամբ, նոյեմբերի 24-ի կառավարության նիստից առաջ Կարապետյանը կհայտարարի «պրոլետարներին» միանալու փաստի մասին: Սա անշուշտ ՀՀԿ-ական մի խումբ ծերակույտի համար ցավագին փաստ է, քանի որ, ըստ հավաստի տեղեկությունների, հանձինս Կարապետյանի, ՀՀԿ-ում սկսվելու է լուրջ ռեաբիլիտացիոն գործընթաց և ամեն կերպ փորձելու են նախընտրական մեծ իրադարձությունից առաջ շարքերում կազմակերպել դասական վերադասավորում:

Այս ամենից կարելի է անել որոշակի ենթադրություններ և հետևություններ. նախ՝ Կարապետյանը լինելով անկուսակցական, հասարակության լայն շրջանակների կողմից ընդունելի և ընկալելի կերպար էր: Հասարակության մոտ ձևավորված հավաստի և հույսի ֆոնը հիմնականում ձևավորվել էր այդ հանգամանքի հիման վրա: Մարդիկ ՀՀԿ-ից առանձնացված էին պատկերացնում վարչապետի սիլուետը:

Այս ամենին զուգահեռ հանրությունը սկսում է ապրել իր առաջին հիասթափությունները Բարեփոխիչից, քանի որ ՀՀԿ մտնելով՝ Կարապետյանը միանշանակ ձեռնամուխ է լինելու սեփական թիմի ձևավորման աշխատանքին, և հնարավոր բոլոր մեթոդները կիառելու է՝ իր գաղափաները կուսակցական ֆորմատով իրականացնելու համար: Դրան գումարած աստիճանաբար հանձինս վարչապետի փեսա Հայկ Հարությունյանի, ձևավորվում է մի հետաքրքրիր ֆիգուր, ով իր աներոջ առումով դեռևս խուսափում է որևէ առիթով բարձրաձայն խոսել և գնահատել (ՀՀ պրակտիկայում փեսայական կլանի ականատես արդեն եղել ենք): Չի բացառվում, որ մենք առաջիկայում կտեսնեք նոր կլանային իմպերիան՝ ի դեմս Կարապետյան-Հարությունյանի:

Այն հանգամաքը, թե ինչու հատկապես այս փուլում նման հապճեպությամբ Կարեն Կարապետյանը փորձում է անդամագրվել պատրիարխալ ՀՀԿ, դա այն է, որ այս կերպ Սերժ Սարգսյանը փորձում է յուրահատուկ բլոկ անել Ռոբերտ Քոչարյանի հնարավոր գործոնին, որն ինչ-որ կերպ ազդում էր Կարապետյանի քաղաքական ճակատագրի վրա: Եթե փաստենք, որ դաշտում առկա ազատ և ուժեղ ֆիգուրներին Սեդրակիչն ամեն կերպ փորձում է դարձնել «свой парень»:

Հ.գ. Կարապետյանն իր հհկ-ացմամբ իր ապագա քաղաքական կարիերան դնում է մի յուրահատուկ բլոկադայի մեջ, քանի որ հետայսու նրա յուրաքանչյուր քայլ և ֆռազ պետք է համահունչ լինի և չհակասի «գրոսմայստերի» պլաններին: