Ասատրյանին փո՞ւռը կտան

Վերջին շրջանում կարծես բավական հետաքրքրաշարժ գործընթացներ են ծավալվում՝ հատկապես ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարար Արտեմ Ասատրյանի ու նրա մերձավոր շրջապատի շուրջ։ Պատահականություն է, թե միանգամայն օրինաչափ, փաստ է, սակայն, որ արդեն մի քանի ամիս է՝ ԶԼՄ-ներում պարբերաբար տեղ են գտնում հրապարակումներ, հոդվածներ տպվում, որոնց հիմնական բովանդակությունը մեկն է՝ Ասատրյանի կողմից ղեկավարվող գերատեսչությունում թալանը, չարաշահումներն ու կոռուպցիան իսկական ռեկորդներ են սահմանում: Համարել նման գնահատականները ոչ օբյեկտիվ՝ նույնիսկ Ասատրյանի ֆաները (եթե իհարկե՝ այդպիսիք առհասարակ կան) չեն կարող, քանի որ ճչացող փաստերին ու աղաղակող իրողություններին կարելի է հակադարձել հակընդդեմ փաստարկներով, որոնք, բնականաբար, ոչ ոք չի կարող ներկայացնել:

Եվ ահա կրկին՝ ի հայտ են եկել չափազանց խոսուն փաստեր, որոնք «ջրի երես են դուրս բերում» համապատասխան նախարարության ներքին խոհանոցի բոլոր վատ կողմերը: Այսպես՝ ՀՀ վերահսկիչ պալատը, 2016 թվականի փետրվարից մինչև դեկտեմբեր ամիս կատարելով համապատասխան ուսումնասիրություններ սոցիալական ծառայություններ տրամադրող տարածքային գործակալություններում ու բաժիններում, պարզել է, որ ՀՀ մի շարք մարզերի՝ Սյունիքի, Վայոց ձորի, Շիրակի, Գեղարքունիքի և Տավուշի մարզպետարանների ենթակայության՝ թվով 20 սոցիալական աջակցության տարածքային գործակալությունների (ՍԱՏԳ) եւ Ջերմուկի սոցիալական աջակցության տարածքային բաժնի վերահսկողության արդյունքում հայտնաբերվել են 539 դեպքով 63 մլն 618 հազար դրամի չափով տարբեր բնույթի խախտումներ։

Ավելին՝ պարզվել է նաև, որ պետությունից նպաստ են ստացել նաև այնպիսիք, ովքեր ամենևին էլ նպաստի կարիք չեն ունեցել. աղաղակող փաստեր են հայտնաբերվել Սյունքի մարզում, Շիրակում Գավառում և այլուր: Բոլոր նմանատիպ դեպքերում նպաստառուները ոչ միայն չեն համապատասխանել աղքատության վերաբերյալ չափանիշներին, այլև հանդիսացել են բավականին բարեկեցիկ կյանքով ապրողներ: Ասել կուզի՝ պետությունը տարիներ շարունակ միլիոնավոր դոլարների կորուստ է ունեցել՝ համապատասխան մարմինների ոչ պատշաճ աշխատանքի, չարաշահումների ու անթույլատրելի դրսևորումների պատճառով:

Ի սկզբանե ենթադրվում էր, որ Աշխատանքի ու սոցիալական հարցերի նախարարությունը պետք է հանդիսանար ամենամարդասիրական պետական օղակներից մեկը. սրա առաջնային գործառույթի հիմքում ընկած են հումանիզմի տարրական օրենքները: Բայց արի ու տես, որ այն ոչ միայն չդարձավ այդպիսին, այլև հատկապես վերջին տարիներին՝ վերածվեց պետական թալանի բացառիկ օջախի, որի հետ մրցակցել կարող են շատ քչերը. Արտեմ Ասատրյանի հնարամտությանը, դատելով ամենայնից, չափ ու սահման չկա, ու վերջինս շատ լավ է հասցրել սերտել պետական միջոցների մսխման, կարիքավոր խավերին թալանի ենթարկելու բարդ մեխանիզմները:

Ասատրյանի հետ կապված այս աղաղակող պատմությունները, սակայն, հետաքրքիր են ոչ միայն Հայաստանում տիրող կոռուպցիայի բարձր մակարդակի մասին շոշափելի պատկերացում կազմելու տեսանկյունից, այլև՝ քաղաքական. կարելի է ենթադրել, որ նմանատիպ հրապարակումների թվի ավելացումն ամենևին էլ պատահական չէ, ու վերևներում որոշել են հնարավորինս արագ ազատվել Ասատրյանի ներկայությունից՝ ՀՀ կառավարությունում: Ասում են՝ առաջիկայում Կառավարությունում բավական հետաքրքրական իրադարձություններ են սպասվում, ու որոշ նախարարներ ստիպված են լինելու հրաժարական ներկայացնել: Տարօրինակ կլիներ, եթե այս ողջ աղմուկ-աղաղակից հետո՝ Արտեմ Ասատրյանը չլիներ փոփոխության ենթարկվողների շարքերում. ոչինչ քաղաքականության մեջ պատահական բնույթ չի կրում, իսկ Կառավարությունն, ինչպես հայտնի է, ՀՀ կարևորագույն քաղաքական մարմիններից մեկն է:

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ