Միլիարդներն՝ ի սպաս ընտրությունների…

Այս տարիների ընթացքում ուսումնասիրելով Հայաստանում նախընտրական բոլոր շրջաններին բնորոշ առանձնահատկություններն, ակամա գալիս ես այն եզրահանգման, որ իրականում մենք շատ ավելի բարեկեցիկ ու ապահով կյանք կունենայինք, եթե մեր երկրում քաղաքական այս կամ այն բնույթի ընտրությունները կայանային ոչ թե, ասենք, մի քանի տարին մեկ, այլ՝ գոնե ամեն տարի, քանի որ, ինչպես պրակտիկան է բազմաթիվ անգամներ ապացուցել ու շարունակում է փաստել, հենց նախընտրական շրջանում է, որ հայրենի չինովնիկներն ու քաղաքական հայտ ներկայացնող անձինք փորձում են թարմացնել իրենց հիշողությունն ու ուշադրություն հատկացնում նույնիսկ այնպիսի բաների, որոնք մարդկանց մեծամասնության կողմից հաճախ դիտարկվում են՝ անկարևոր:

Պարզվում է՝ ընտրություններին ընդառաջ՝ կառավարությունը, շատերի համար անակնկալ կերպով, հատուկ հոգածությամբ է լցվել մարզային որոշ շենք-շինությունների նկատմամբ, ու որոշել է հոգ տանել դրանց մասին. ՀՀ պահուստային ֆոնդերից 5 մլրդ դրամ է հատկացրել՝ մարզային հրատապ խնդիրները լուծելու համար: Առաջիկայում հատուկ հոգածության են արժանանալու Հայաստանի համար «ստրատեգիական նշանակություն ունեցող» այնպիսի կառույցներ, ինչպիսիք են, ասենք, Արտաշատի թիվ 1 մանկապարտեզի, Ամո Խարազյանի անվան թատրոնի շենքերը և այլն: Մի խոսքով՝ մարզերին հատկացված աստղաբաշխական գումարները ծախսվելու են հիմնականում կառույցներ վերանորոգելու վրա՝ շինարարության ոլորտում: Իհարկե, ձևի համար որոշ գյուղական կենցաղային խնդիրներ լուծելու նպատակով էլ են որոշակի գումար հատկացնելու, բայց դրանց տոկոսային հարաբերությունը, կարելի է ասել, չնչին է՝ համեմատած շինարարության հետ:

Այն, որ առաջիկա ընտրությունները չափազանց թեժ են ընթանալու հատկապես մարզերում, արդեն իսկ կասկածի տեղիք չի թողնում. մի շարք վայրերում տեղի ունեցած բախումները դրա վառ ապացույցն են: Այնպես որ՝ կարող ենք հաստատապես պնդել՝ կոկորդկրծոցին ժամանակի ընթացքում միայն խորանալու է: Իսկ այն փաստը, որ այդ կոկորդկրծոցին ամենևին էլ տեղի չի ունենում գաղափարական հողի վրա, կարծում ենք, ավելորդ ապացույցների կարիք չի զգում, քանի որ դրանում համոզվելու համար հարկավոր է ընդամենն ուսումնասիրել վերոհիշյալ բախումների բնույթն ու համոզվել՝ պայքարը զերծ է որևիցե տեսակ գաղափարական երանգից. փողն է ընտրություններում հարց լուծողը:

Առնվազն կարճատես պետք է լինել՝ չնկատելու համար, որ մարզային շենք-շինությունների հանդեպ հանկարծակի արթնացած սիրո աղբյուրն ընդամենը մեկն է՝ ցանկությունը ընտրություններին գրանցելու համապատասխան ցուցանիշներ: Ու, քանի որ հենց շինարարությունն է այն հիմնական ոլորտն, ուր գործի են դրվում հայտնի տեխնոլոգիաները՝ փող կպցնելուն միտված, 5 մլրդ դրամի «առյուծի բաժինն» ուղղվելու է հենց շինանյութ գնելուն:

Ասում են՝ 2017-ի ընտրություններին բաժանվելիք ընտրակաշառքները չտեսնված մեծությամբ են լինելու: Ճիշտ է՝ նման պնդումներն ընդամենն ասեկոսեների մակարդակի են, բայց դատելով ամենայնից՝ հեռու չեն իրականությունից. 5 մլրդ դրամը, կամ գոնե դրա մի մասը, քիչ չէ ընթացիկ ընտրական խնդիրները լուծելու ու բավական մեծ թվով ձայներ գնելու համար:

Դավիթ ԲԱԲԱՆՈՎ