Ի՞նչ էր ակնարկում Փարիզը...

Հետաքրքիր, միևնույն ժամանակ հակասական հայտարարությամբ է հանդես եկել ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկրի՝ Ֆրանսիայի ԱԳ նախարարը: Վերջինս հայտարարել է, որ «Եթե կողմերը կցանկանան շարունակել բանակցությունները և խաղաղության համաձայնագիր ստորագրել, Ֆրանսիան պատրաստ է հանդիպումը կազմակերպել»:

Ռուսաստանի ու ԱՄՆ-ի հետ Ֆրանսիան ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ է, որպեսզի աջակցի Հայաստանին ու Ադրբեջանին բանակցությունների ճանապարհով կոնֆլիկտի խաղաղ կարգավորման որոնումներում: Այդպիսի կոնֆլիկտները կարող են լուծվել միան դիվանագիտության միջոցով»:

Մարտին նախագահներ Սարգսյանը և Օլանդը հանդիպել եին, և թեև Փարիզից բանակցությունները շարունակելու անհրաժեշտության մասին ակնարկներ հնչել էին, այնուամենայնիվ, այսօր Ֆրանսիայի ԱԳ նախարարը կարծես թե փորձում է նոր վեկտոր հաղորդել կարծես թե փակուղի մտած գործընթացին: Հարկավոր է ուշադրություն դարձնել Ֆրանսիայի ԱԳ նախարարի խոսքին՝ եթե կողմերը ցանկանան շարունակել բանակցությունները:

Բանակցություններն ընդհատվել են, որովհետև Բաքուն հրաժարվում է իրավաբանական ուժ տալ Վիեննայի ու Սանկտ Պետերբուրգի համաձայնություններին, որ նախատեսում են հակամարտող կողմերի շփման գծում վերահսկողության համակարգերի ու միջազգային դիտորդների ինստիտուտի հայտնությունը: Հետևաբար, այնքան էլ հասկանալի չէ, թե ինչպիսի ձևաչափով է Փարիզը պատկերացնում բանակցությունների վերսկսումը և ինչպիսի պայմաններում:

Դժվար է ասել, արդյո՞ք կողմերից որևէ մեկի մոտ դիրքորոշման փոփոխություններ են նկավել, ինչը թույլ է տվել Ֆրանսիային՝ նման նախաձեռնութամբ հանդես գալ: Ամենայն հավանականությամբ՝ ոչ, քանի որ երկու երկրների ներքաքաղական լարված իրավիճակը, ինչպես նաև տարածաշրջանային քաղաքական տրանսֆորմացիաները կարծես թե ստվերում են խնդրի լուծման արդիականությունը: Այսքանով Ֆրանսիայի ԱԳ նախարարի հայտարարության շուրջ ծագած հարցականները չեն ավարտվում: Էյրոն խոսում է «խաղաղության համաձայնագրի ստորագրման հնարավորության մասին:

Հասկանալի չէ՝ խոսքը Բաքվի ու Երևանի միջև ինչ-որ նոր փաստաթղթի պատրաստմա՞ն մասին է, թե՞ նկատի է առնվում Վիեննայի ու Սանկտ Պետերբուրգի համաձայնությունների իրավաբանական ձևակերպումը, այսինքն՝ այն, ինչ չհաջողվեց անել ՌԴ նախագահի միջնորդական ջանքերով:

Մյուս կողմից՝ նման,բավականին լուրջ հայտարարություն-առաջարկին դեռևս չեն պատասխանել ո՛չ Բաքուն, ո՛չ էլ Երևանը: Այս փաստն ուշագրավ է, հատկապես, եթե հաշվի առնենք՝ ինչպիսի ջերմեռադնդությամբ էր վերջին շրջանում Իլհամ Ալիևը ակնարկում բանակցությունները վերսկելու անհրաժեշտության մասին՝ կոչ անելով Հայաստանին՝ չխուսափել դրանցից: Այսօր Բաքուն լռում է:

ԵՄ անդամ Ֆրանսիայի ԱԳ նախարարի նման հայտարարությունը, թերևս, այլ նպատակ է հետապնդում՝ բնավ ո՛չ հակամարտության շուտափույթ կարգավորում՝ քանզի բոլոր կողմերի համար էլ պարզ է՝ նախադրյալները գրեթե զրոյական են: Հետևաբար, ԵՄ-ն ի դեմս Ֆրանսիայի՝ ջանում է հիշեցնել տարածաշրջանում իր տեղի և դերի մասին, մեկ անգամ ևս շեշտելով այստեղ ծավալվող գործընթացների հանդեպ իր հետաքրքրությունը: Մյուս կողմից՝ այս հայտարարությունը միտված է առնվազն մինչև 2018 թվականը պահպանել տարածաշրջանային խաղաղությունը, ասել է թե՝ ստատուս- քվոն:

Ստելլա Խաչատրյան