Ինչ ցուցմունք է տվել Նիկոլ Փաշինյանը Հոկտեմբերի 27-ի քրեական գործով

Ստորև ներկայացնում ենք 1999 թվականին «Հայկական ժամանակ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Նիկոլ Փաշինյանի հարցաքննությունը, որը վարել է քննիչ Ա. Եղոյանը:

հ. 13 /զ-ա/

գ.թ. 50-52 ՓԱՇԻՆՅԱՆ ՆԻԿՈԼ ՎՈՎԱՅԻ

13.12.99 «Հայկական ժամանակ» թերթի գլխավոր խմբագիր

12.30-15.00 Քննիչ՝ Ա. Եղոյան

գ.թ.50.

Ծնվել եմ ՀՀ Իջևան քաղաքում: 1991 թվ. ավարտել եմ Իջևանի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը և նույն թվականին ընդունվել Երևանի Պետական Համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը, սակայն չեմ ավարտել

բացակայությունների պատճառով հեռացվել եմ: 1993 թվականից զբաղվել եմ լրագրողական գործունեությամբ: Հանդիսացել եմ «Դպրություն», «Լրագիր» «Լրագիր օր», «Մոլորակ» թերթերի թղթակից: 1998 թվ. սեպտեմբերից հանդիսացել եմ «Օրագիր» թերթի գլխավոր խմբագիրը, իսկ 1999 թվ. հուլիսից՝ Հայկական Ժամանակ թերթի գլ. խմբագիրը:

ՀԱՐՑ – Ձեր կողմից խմբագրվող «Հայկական Ժամանակ» օրաթերթում տպագրվել է հրապարակում կապված Վանո Սիրադեղյանի կողմից ՀՀ նախկին վարչապետ Վ. Սարգսյանին վերջինիս ՀՀ ՊՆ նախարար եղած ժամանակ, հղված նամակի հետ: Ով, ինչ եղանակով և երբ է Ձեզ տրամադրել այդ նամակի բնագիրը, որը դուք մեր պահանջով տրամադրել եք մեզ:

ՊԱՏԱՍԽԱՆ – Այն նամակը ես ստացել եմ թերթում հրապարակելուց 1-2 օր առաջ: Այն ինձ է հանձնել ինձ անծանոթ մի երիտասարդ իմ աշխատասենյակում, աշխատավայրում: Երիտասարդը Վ. Սիրադեղյանի կողմից Վ. Սարգսյանին հղած նամակը բաղկացած 4 թերթերից, բաց վիճակում առանց ծրարի ծալված վիճակում հանձնեց ինձ ասելով,- Սա Ձեզ: Նա որևէ այլ բան չասաց և նամակը ինձ հանձնելուց հետո հեռացավ: Այդ երիտասարդի կողմից ինձ հանձնված նամակը կարդալուց հետո եմ իմացել թե ինչին և ում է վերաբերում:

ՊԱՏԱՍԽԱՆ – Այդ երիտասարդին ես տեսնում էի առաջին անգամ, նա մոտ 24-25 տարեկան էր, հագել էր ջինսից բաճկոն, և քանի որ նրան տեսել եմ ընդամենը 5-6 րոպե 10 վայրկյան, նրա արտաքինը, դեմքը լավ չեմ տեսել, ինձ մոտ չի տպավորվել, և ես նկարագրել չեմ կարող:

գ.թ.51.

ՊԱՏԱՍԽԱՆ – Ես չեմ փորձել պարզել նամակը ինձ մոտ բերող անձի ինքնությունը քանի որ այդ եղանակով նամակներ էլի եմ ստացել նախկինում, որոնք տեղի են ունեցել հետևյալ կերպ: Դեռևս 1998 թվ. աշնանը երբ ես աշխատում էի «Օրագիր» թերթում որպես լրագրող ինձ զանգահարեց մի տղամարդ և ասաց, որ ինքը կարող է ինձ հետաքրքրություն ներկայացնող ինֆորմացիաներ տալ, ավելացնելով որ չի ցանկանում իր անձի մասին ոչ ես ոչ էլ որևէ մեկը տվյալներ իմանա, մի խոսքով առաջարկեց իր ով լինելը չասել և չներկայանալ: Ես հարցրեցի, իսկ եթե իր տրամադրած ինֆորմացիան սուտ եղավ, նա պատասխանեց բառացիորեն հետևյալը,- ուրիշ աղբյուրներից ճշտիր ՞՞՞ նոր տպագրի: Սկսած այդ ժամանակաշրջանից ես այդ՞՞՞ անձնավորության հետ համագործակցում եմ, բայց նրան երբեք չեմ տեսել, անձամբ չեմ ճանաչում և նա իր ինֆորմացիաները ինձ է ուղարկում տարբեր մարդկանց միջոցով: Վ. Սիրադեղյանի նամակը ինձ մոտ բերող երիտասարդը նույնպես ինձ անծանոթ էր, նա նախկինում ինձ մոտ չի եղել:

ՀԱՐՑ – Իսկ ինֆորմացիա տրամադրող անձը չի ասել թե իր անունը ինչ է:

ՊԱՏԱՍԽԱՆ – Նա ներկայացել է Աշոտ անվամբ, բայց իրականում նրա անունը Աշոտ է, թե ինքն է այդպես ներկայացել ասել չեմ կարող:

ՀԱՐՑ – Այդ Աշոտը քանի անգամ և ինչ ինֆորմացիաներ է Ձեզ տրամադրել:

ՊԱՏԱՍԽԱՆ – Գրավոր եղանակով երևի 4 անգամ, ներառյալ վերջին նամակը և ամեն անգամ նյութը ինձ մոտ են բերել տարբեր անձինք:

ՀԱՐՑ – Իսկ նա նախապես չէր զանգահարում և Ձեզ տեղյակ պահում, որ ինֆորմացիա է ուղարկում:

ՊԱՏԱՍԽԱՆ – Որքան հիշում եմ մեկ անգամ զանգում, մյուս անգամ չի զանգում նախապես, կամ ինֆորմացիան ուղարկելուց հետո է զանգահարում, ինչպես որ եղավ Վ. Սիրադեղյանի նամակի դեպքում: Երբ անծանոթը նամակը թողեց հեռացավ մոտ կես ժամ Աշոտը զանգահարեց ինձ: Ես նրան հարցրեցի թե այդ նամակը ինչպես է հայտնվել իր մոտ նա ասաց մոտավորապես հետևյալը,- բա ես քեզ չե՞մ ասել որ համակարգի աշխատող եմ, իսկ թե որ համակարգի և ինչ աշխատող է նա ինձ չի ասել ոչ նախկինում և ոչ էլ այս անգամ: Իսկ իմ այն հարցին թե այդ նամակը ինչպես է հայտնվել նրա մոտ, այդ՞՞՞ Աշոտը ասաց, որ նամակը գտնվել է Վազգենի սեյֆից, բայց այժմ լավ չեմ հիշում, ասաց գտել ենք թե գտել են:

Նամակի իսկությունը ճշտելու համար ես զանգահարել և ապա հանդիպել եմ Վ. Սիրադեղյանի հետ, որը տեսնելով՞՞՞ նամակը հաստատել է որ այն ինքն է գրել դեռևս՞՞՞ 1998 թվ. աշնանը: Վ. Սիրադեղյանի կողմից նամակը գրելու և Վ. Սարգսյանին հանձնելու փաստի իսկության մեջ նրանից այսինքն Վ. Սիրադեղյանից դրական պատասխան ստանալուց հետո այդ՞՞՞ հրատարակությամբ՞՞՞ մեր թերթում ՞՞՞վել է հրապարակում:

ՀԱՐՑ – Ձեզ անծանոթ այդ Աշոտը էլ ինչ ինֆորմացիաներ է տրամադրել Ձեզ: Նրա ինֆորմացիաների հիման վրա թերթում հրապարակումներ եղել են թե ոչ:

Ձեր հաջորդ հարցին այն մասին թե նա այսինքն ինֆորմացիա տրամադրողը որ համակարգի աշխատակից է եղել, պատասխանում եմ, որ նա ասում էր որ ինքը համակարգի աշխատող է, իսկ թե ինչ համակարգի, ինչ աշխատող է նա չի ասել և ես այդ կապակցությամբ ստույգ որևէ բան ասել չեմ կարող, միայն հասկացել եմ որ այդ անձը բավականին ինֆորմացված անձնավորություն է: Նշեմ նաև որ ես նրա անձի նկատմամբ առանձնակի հետաքրքրություն չեմ դրսևորել նրա մոտ, մտածելով, որ իմ հետաքրքրասիրությունը նրան կարող է անհանգստացնել և հնարավոր է, որ նա դադարեցնի ինձ ինֆորմացիա տրամադրելը, որը որպես խմբագրի ինձ ձեռնտու չէր: Անկախ ամեն ինչից այդ մարդը ինձ ինֆորմացիաներ էր տրամադրում և ես դրանից զրկվել բնականաբար չէի ցանկանում:

Ձեր հաջորդ հարցին պատասխանում եմ, որ նամակի սկզբնամասում կապույտ թանաքով գրված «98 թվ. նոյեմբեր-դեկտեմբեր» արտահայտությունը իմ ձեռքով չէ գրված, բայց չեմ բացառում՞՞՞ նաև որ այն գրվել է նամակը խմբագրություն հասնելուց հետո, քանի որ ըստ նամակի բովանդակության ես փորձում էի ճշտել թե ինչ օրենսգրքի ընդունման, ավելի ճիշտ Ընտրական օրենսգիրքը երբ է քննարկվել ԱԺ-ում և ամենայն հավանականությամբ այդ գրառումը՞՞՞ վերաբերում է ընտրական օրենսգրքի քննարկման ժամանակահատվածին և հնարավոր է, որ նշումը կատարված լինի մեզ մոտ խմբագրությունում:

Ցուցմունքը գրված է իմ պատմածով, արձանագրությունն ընթերցվել է, ճիշտ է:

ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆ

armlur.am