«Parada» ֆիլմը ցուցադրվել է Վանաձորում

«Խաղաղության երկխոսության» գրասենյակում, կազմակերպության «Տեսնենք, ընտրենք, փոխենք...» ծրագրի շրջանակներում կայացավ «Սինե-մոբիլիզացիա» խորագիրը կրող հերթական ֆիլմի դիտում-քննարկումը: Այս անգամ ներկայացվեց «Պարադա» (Parada) սերբական ֆիլմը: Հայաստանում Եվրոմիության պատվիրակության և Գերմանիայի դեսպանության նախաձեռնությամբ, «Մարդու իրավունքների պաշտպանության օրվա» շրջանակներում՝ հանդուրժողականության և ոչ խտրական վերաբերմունքի թեմայով իրականացվող միջոցառումների շարքում, վերջինիս հանրային ցուցադրման փորձերը մի քանի անգամ անհաջողությամբ պսակվեցին՝ ազգայնական ուժերի կողմից կազմակերպված բոյկոտի արդյունքում, տեղեկանում ենք «Խաղաղության երկխոսություն» ՀԿ-ի պաշտոնական կայքից:

Այս տարի Բեռլինյան կինոփառատոնի «հանդիսատեսի համակրանք» նոմինացիայում լավագույն ֆիլմի մրցանակին արժանացած այս ֆիլմը կատակերգական ոճով բարձրաձայնում է հետկոնֆլիկտային Սերբիայում սեռական փոքրամասնությունների իրավունքների հետ կապված խնդիրները, սրամտորեն ծաղրում իշխանական օղակների եւ եկեղեցու աջակցությամբ նացիստական միավորումների կողմից այլախոհության եւ այլակարծության ցանկացած դրսեւորման նկատմամբ իրականացվող բռնությունն ու ճնշումները, գրոտեսկային ոճով քննադատում մարդկային անտարբերությունը շրջապատում կատարվող անարդարությունների նկատմամբ:

Ըստ կազմակերպիչների, քանի որ «Սինե-մոբիլիզացիան» վանաձորցի երտասարդների համար հարթակ է՝ մի վայրում հավաքվելու, ամենատարբեր խնդիրների շուրջ քննարկումներ անցկացնելու եւ սեփական կարծիքները արտահայտելու համար, ուստի սա հենց այն ֆիլմն է, որի միջոցով հնարավոր կլիներ քննարկում ծավալել բարձրացված խնդիրների վերաբերյալ, փորձել բացահայտել դրանց էությունը, գտնել նմանություններն ու հակասությունները հայ իրականության հետ:

Ֆիլմի դիտմանը մասնակցեցին շուրջ 25 վանաձորցիներ՝ ուսանողներ, հկ ներկայացուցիչներ, տարբեր ստեղծագործական ոլորտներում իրենց ակտիվ դրսեւորող երիտասարդներ: Չնայած ոչ բոլորը ցանկացան մասնակցել ֆիլմի վերջում կայացած քննարկմանը, այնուամենայնիվ, ֆիլմն անտարբեր չէր թողել հանդիսատեսին: Շատերի կարծիքով, ֆիլմը ոչ միայն սեռական, այլ բոլոր փոքրամասնությունների, հասարակությունից ինչ-որ բանով տարբերվող, իրենց կարգավիճակի և իրականության հետ չհամակերպվող մարդկանց մասին է. «Եթե անընդհատ լռես, անընդհատ համակերպվես ու հանդուրժես սեփական անձիդ նկատմամբ իրականացվող բռնությունը, ապա վերջիվերջո կկորցնես քո իսկ հասարակությունում արժանավայել ապրելու հնարավորությունդ»: Քննարկման մասնակիցները գտնում էին, որ այսօր Հայաստանում, համատարած վախի եւ (ոմանց) անպատժելիության մթնոլորտում քաղաքացին դադարել է սեփական պետության հիմնական արժեքը լինելուց: «Այդ է երեւի պատճառը, որ մեր փոխարեն որոշում են, թե մենք ինչ պետք է անենք, ինչին հավատանք, կամ, անգամ, ինչ ֆիլմեր դիտենք,» - ասաց մասնակիցներից մեկը: Մեկ այլ մասնակցի կարծիքով՝ «…զուր չէ ասացվածքը. եթե ինքդ ի վիճակի չես որոշում ընդունել, անպայման կգտնվի մեկը, որ կկայացնի այն քո փոխարեն»: