«Կովերի պարտեզ» կոչվող հայկական հնագուն թաղամասը նեխուժումից պաշտպանող հայ երիտասարդներն են. Սերոբ Սահաջյան

Երուսաղեմում հայ հասարակական գործիչ Սերոբ Սահակյանը հրապարակել է լուսանկար, թե ինչպես են հայ երիտասարդները պաշտպանում Երուսաղեմի հայկական հնագույն թաղամասերը, մինչև կլուծվեն դատական խնդիրները։

«Սա մեր սաղիմահայ երիտասարդներն են, որոնք դեռ եւս շատ իմաստով հսկողութեան են, Կովերի Պարտէզ կոչուածի հայապատկան տարածքին:

Հսկողութեան են այն կուռ համոզմամբ թէ ի վերջոյ հողի փրկութեան վճիռը , անվիճելին է ի նպաստ մեզ:

Հսկողութեան են ամուր համոզմամբ թէ անկախ դատերից թէ ինքնին աթոռի պատասխանատուների շատ առթիւ դեռ եւս կասկածելի թէ անորոշ դրսեւորումներից՛ հողն իր հայկականութեամբ պահուելու է:

Եւ իրօք շատ բան կայ անորոշ:

Ու կայ շատ բան անորոշ , ինքնին համայնքին թէ Աթոռին առած քայլերին մէջ:

Վերջապէս իրավիճակն բաւականին լարուածն է , ու սա հարցերին յստակացման բալասան մը դեռ եւս երեւելին չէ:

Յստակն է թէ մին աթոռի կողմից, մին համայնքի կողմից, երկու դատական հարցեր ընթացքի են:

Յստակն է թէ դատական երկու հարցերն բոլորովին տարբեր անկիւններից թէ միջոցներով, դատական ընթացք կը հետապնդեն:

Ու յստակն է թէ շատ առթիւ նաեւ սա զոյգ դատերն շատ տեղ իրար կը հակասեն ու շատ իմաստով վստահ թէ միւս կողմին կը ծառայէն:

ԱՐԴԱՐԵՒ Այսօր, բացայայտօրէն սա դատերին գծով, Աթոռին թէ համայնքին միջեւ բաւականին լուրջ հակադրութիւն նկատելին է:

Շատ առթիւ նաեւ այդ հակադրութիւնը դեռ եւս սկիզբ չառած դատական նեղուցներին մէջ, բաւականին աղմկալիցն է ու որոշ իմաստով նաեւ գաղութային արագաներին վտանգաւոր:

Վերջապէս կնդանայ այնպիսին ,որ ի լռութիւն թէ ի խորամանկ խաղարկութիւն, ինքնին աթոռին, Լոս Անճըլոսները աքսորուած հայր Պարէտ անուն սրիկան ՛ մեղադրելով համայնքային դատական դէզն, կը համարձակի մինչեւ հեռուներից, դատապարտել սա քաջ տղերքն, որպէս թէ հայ հողին գող ու աթոռին դաւաճան:

Սիրելիք մտահոգուածն եմ:

Մտահոգուածն եմ, ուր՞ է աթոռին հակադարձութիւնը պարէտ անուն տականքին:

Ու մտահոգուածն եմ մինչեւ անկախ դատից թէ արդիւնքից:

Մտահոգուածն եմ ինքնին աթոռի լռութիւնից :

Լռութիւնից՛՛՛ԵՒ ԱԹՈՌԻՆ ԵՒ ՀԱՄԱՅՆՔԻՆ ,որուն շատն, լուռ մնացին ու կը մնան Հայաստանից Երուսաղէմ ,ամէն մի թիզ հայ հողին կորուստին:

Վերջապէս ես չեմ հաւատայ ՛ որ ան որ խօսք չունի ասելիք նիկոլին , կարող է խօսք ունենալ նուրհանին:

Սիրելիք

Պիտի լռեցնէք պարէտի նման գայլերը , պիտի առնէք ձեր քայլը՛՛

հանդէպ նիկոլի նուրհանի եւ թէ անկախ վայրից անոնց շուրջ կուտակուած ամէն մի սրիկայ հողատուի»: