Իսրայելը փորձում է Հարավային Լիբանանի գյուղերը վերածել անմարդաբնակ գոտու․ Արամ Սոմունճեան

Իսրայելը նպատակ ունի հողին հավասարեցնել Հարավային Լիբանանի իր վերահսկողության տակ գտնվող գյուղերը, որպեսզի այնտեղ մարդկանց վերադարձը հնարավորինս անհնար դառնա։ Euromedia24-ի հետ զրույցում այս մասին ասաց ՀՅԴ Լիբանանի կենտրոնական կոմիտեի անդամ Արամ Սոմունճեանը՝ մեկնաբանելով վերջին օրերին Լիբանանում տեղի ունեցող արյունալի իրադարձությունները։

Հիշեցնենք՝ հուլիսի 27-ին Իսրայելը հերթական հրետակոծությունն իրականացրեց Լիբանանի դեմ, որի հետևանքով Հարավային Լիբանանի Զուտար ալ-Ղարբիա գյուղում վնասվել է քրիստոնեական եկեղեցին։ Համացանցում տարածվեցին հարվածների հետևանքներն արձանագրող տեսանյութեր, իսկ որոշ տեղեկությունների համաձայն՝ նույն գյուղում ոչնչացվել է նաև մզկիթ։ Երեկ՝ հուլիսի 28-ին, հաղորդվեց, որ իսրայելական զինված ուժերը հրետակոծել են նաև Հարավային Լիբանանի Թալուսա և Մարքաբա գյուղերի ծայրամասերը։

Իսրայելը, սակայն, հայտարարում է, որ գործողություններն ուղղված են «Հեզբոլլահի» հետ կապ ունեցող օբյեկտների դեմ՝ հյուսիսային Իսրայելի անվտանգությունն ապահովելու նպատակով։ Այս ամենի ֆոնին՝ Արամ Սոմունճեանի նկատեց՝ իրականում հարվածների թիրախում հայտնվում են այն բնակավայրերը, որոնք արդեն իսկ գտնվում են իսրայելական բանակի վերահսկողության ներքո։ «Իսրայելը շարունակում է ռմբակոծել Հարավային Լիբանանի այն հատվածները, որոնք արդեն գրավել է։ Այդ տարածքների բնակիչները վաղուց դարձել են փախստականներ։

Հիմնական նպատակը գյուղերը հողին հավասարեցնելն է, որպեսզի նույնիսկ ապագայում, եթե իսրայելական զորքերը դուրս գան այդ տարածքներից, բնակչության վերադարձը հնարավորինս դժվար լինի։ Խոսքը լեռնային և բարձունքային հատվածների մասին է, որոնց վերականգնումը տարիներ կպահանջի։

Փաստացի ցանկանում են ստեղծել մի քանի կիլոմետր լայնությամբ անմարդաբնակ, չեզոք գոտի»,– ասաց նա։ Սոմունճեանի խոսքով՝ պայթյունների և շարունակվող հարվածների նպատակը միայն ռազմական չէ։ Նրա համոզմամբ՝ Իսրայելը նաև փորձում է բնակչության շրջանում պահպանել մշտական վախի մթնոլորտ, որպեսզի տեղահանվածները չվերադառնան իրենց տները։ Նա նշեց, որ ռմբակոծվող գյուղերի մեծ մասը պատմականորեն հայաբնակ չեն եղել։

Անդրադառնալով Լիբանանի հայ համայնքի վիճակին՝ Սոմունճեանը նկատեց, որ երկիրը վերջին տասնամյակների ընթացքում մշտապես ապրել է պատերազմների և ճգնաժամերի պայմաններում, ինչի հետևանքով լիբանանցիներն արտագաղթի խնդրին մշտապես են բախվել։ «Այսօր շատ երիտասարդներ լքում են երկիրը ոչ միայն անվտանգության խնդիրների, այլև տնտեսական ծանր իրավիճակի պատճառով։

Մեկնում են Եվրոպա, Ամերիկա, Պարսից ծոցի երկրներ, նաև Հայաստան։ Սակայն դեպի Հայաստան կազմակերպված վերաբնակեցման որևէ ծրագիր չկա, յուրաքանչյուրն ինքն է որոշում իր ապագան»,– ասաց նա։ Խոսելով միջազգային հանրության սպասելիքների մասին՝ ՀՅԴ Լիբանանի կենտրոնական կոմիտեի անդամը շեշտեց, որ լիբանանցիների առաջնային պահանջը իրական և լիարժեք հրադադարն է։

«Թեև պաշտոնապես հայտարարված է, որ հրադադար կա, սակայն երկրի հարավում ամեն օր պայթյուններ են լինում, գյուղերը շարունակում են ավերվել։ Մարդիկ դեռևս չեն կարողանում վերադառնալ իրենց տները։ Լիբանանի հիմնական պահանջը պատերազմի իրական ավարտն է, վերականգնման աշխատանքների մեկնարկը և տեղահանված բնակչության անվտանգ վերադարձը»,– եզրափակեց Արամ Սոմունճեանը։

Սիլվի Մուրադյան