«Իրատես». Ո՞վ կդառնա իշխանության «սիրելի» ընդդիմությունը. այս խաղը «մոմի գինը չի հանի»

«Իրատես» թերթը գրում է.

«Մինչ թվում էր, թե Ընտրական օրենսգրքի քննարկումները բավարար հարթակ էին՝ ընդդիմության մեկտեղման, կրկին ապացուցվեց՝ ուզում են լավ, ստացվում է՝ ինչպես միշտ: Իշխանությունն էլ իր հերթին յուր «նրբագեղ» ձեռամբ աննկատ տարանջատում-միակցում, միակցում-տարանջատում է ընդդիմությանը, վերջինիս էլ այլ բան չի մնում, քան թմրադեղ ընդունածի ենթագիտակցությամբ գլուխը դնել իշխանության ուսին ու մոլագարի ենթարկվածությամբ խաղալ այն կանոններով, որ «առաջարկում-թելադրում» է իշխանությունը:

Ու խաղը «մոմի գինը չի հանի», որովհետև այլ տարբերակով, գոնե ասպարեզում եղած ընդդիմությունը չի կարող հայտնվել «ցանկալի» վայրում՝ «Կոզեռնի գերեզմանոցում»: Իսկ բացակա «դրվել» այնտեղ, նշանակում է բացակայել քաղաքական դաշտից հաջորդ հինգ ու, Աստված գիտե, քանի տարիների ընթացքում: Ուստի չպետք է ռիսկի դիմել ու «շամպայն» խմել, մանավանդ խաղացողներից գլխավորը՝ ՀԱԿ-ը, շատ լավ գիտե շամպայնի «հետևանքների» մասին՝ 1996-ից սկսյալ:

Ուստի պետք է առարկայական շերտում ցուցանել, թե իրենք կաթոլիկն են աշխարհի բոլոր կաթոլիկներից առավել, իսկ ներքին շերտում առաջանցիկ ու ինքնամոռաց նետվել իշխանության գիրկը և սպասել, որ նույն «իշխանը» հայտարարի՝ ընդդիմադիր դաշտում յուր սիրելին հատկապես ինքն է: Ինչն էլ իշխանությունը չի շտապում անել, թողնում է, որ ընդդիմությունն ինքնադրսևորվի, ինքնայրվի, բմբուլները քամուն տա, մոխիրը լցնի գլխին՝ ըստ ամենայնի:

Ասացինք՝ ամենամեծ անհանգստությունն այս առումով ունի ՀԱԿ-ը: Օսկանյանի կուսակցության ստեղծումը ուշանում է: «Նոր Հայաստանը», որի հետ ՀԱԿ-ը մշտապես «համադրումների» խնդիր է ունեցել, մանավանդ որ հասկանում է՝ «Նոր Հայաստանն» իրականում սպասում է Օսկանյանի «երևութացմանը», այդ պատճառով «բրոնյա» է արել Ազատության հրապարակը։ Նույն այդ պատճառով էլ Լևոն Զուրաբյանը փորձում է ստանձնել ԸՕ-ի մոդերատորի դերն ընդդիմադիր դաշտում, ինչը ոչ մի կերպ չի ստացվում, որովհետև դա չի ցանկանում իշխանությունը, դա չի ցանկանում ընդդիմությունում որևէ մեկը:

Ընդ որում, այս ամենում մի «նրբագեղ» շերտ ևս կա. 2008-ից սկսած քաղաքական խաղեր ու «մաստեր-կլասներ» ցուցանած ՀԱԿ-ը, որ վարպետորեն խաղաց այն օրերի իշխանության՝ Ռոբերտ Քոչարյանի հետ, հետո ԲՀԿ առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանի հետ, հայտնվեց նույն «գծում» Վարդան Օսկանյանի հետ, հավերժաբար իր ծառայությունները «մատուցանեց» ԱԺ նախագահ Հովհաննես Արգամիչին՝ ընդդեմ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի, այսօր հասկանում է, որ Օսկանյանը «խիստ ի թուլացված», Արգամիչը չունի նախկին էնտուզիազմն ու ժամանակավոր է՝ բոլոր ժամանակավորներից, ուստի ՀԱԿ-ն ուզում է ևս մեկ անգամ «խոսեցվել», առավել ստույգ՝ երկխոսել Սերժ Սարգսյանի հետ:

Սակայն, դատելով ԱՄՆ այցի ելած Սերժ Սարգսյանի ու յուր իշխանական ներկայացուցիչների «կացութաձևից», իրենք ամենևին չունեն մեկ և ընդմիշտ մարտի մեկին տուն գնացած, այնտեղից այլևս «չվերադարձած», յուր սատելիտներին ԱԺ ուղարկած ՀԱԿ-ի առաջնորդի և նրա «մնացորդացի» հետ որևէ բան կիսելու՝ երկխոսելու, էլ չենք ասում՝ «սիրելու» ցանկություն:

Ու «4+4+4» ձևաչափի հետ «ժամադրությունից» առաջ իշխանությունը հանդիպում է «միայնակ գնացող» Նիկոլ Փաշինյանի, արևմտյան վեկտոր համարվող Խաչիկ Քոքոբելյանի, Ալեքսանդր Արզումանյանի, Թևան Պողոսյանի հետ: Հիշեցնենք ևս մեկ անգամ՝ այդ պահին Սերժ Ազատիչն ԱՄՆ-ում էր: Ի դեպ, այնտեղ՝ միջուկային «անցուդարձին» մասնակցելու էր գնացել նաև Րաֆֆի Հովհաննիսյանը, ում ներկայացուցիչը նույնպես չմասնակցեց «4+4+4»-ի հանդիպմանը:

Բացատրե՞նք, թե՞ հասկացաք' ինչու»:

Մանրամասները՝ թերթի այսօրվա համարում: