Համախմբումից դուրս մնացածները

Քանի որ մեր քաղաքական դաշտում իրոք բազմազանություն է տիրում և ժամանակ առ ժամանակ կարող են հայտնվել նոր ուժեր տարբեր յուրօրինակ անվանումներով ու ինքնաբնորոշումներով, ինչպես օրինակ «փրկության ճակատ», բազմազան են դառնում նաև երևույթների ընկալումները: Օրինակ՝ եթե մեծամասնությունը պատերազմական ժամանակ մեր փրկությունը տեսնում է համախմբման մեջ, ապա «Նոր Հայաստան» փրկության ճակատի ընկալմամբ՝ այդ փրկությունը հենց իրենք են. սա իրենց վերջին, նախավերջին և դրան էլ նախորդած հայտարարություններից բխող եզրակացությունն է:

Եվ այստեղ հետաքրքիրն այն է, որ վերջին օրերին համախմբումն իսկապես որ տեղի ունեցավ, քաղաքական շատ ուժեր ժամանակավորապես մոռացան իրենց տարաձայնությունների մասին, շատերն էլ մեկնեցին սահման կամ էլ զինվորներին ու կամավորներին օգնություն կազմակերպեցին: Եվ այս բոլորի մեջ առանձնացավ հենց «Նոր Հայաստան» փրկության ճակատը նրանով, որ նրանք աչքի ընկան միմիայն իշխանափոխության վերաբերյալ սոցիալական ցանցերում ու կայքերում հայտարարություններ տարածելով:

Նրանցից ոչ ոք չմեկնեց սահման, չնայած որ իրենց քաղաքական PR-ը հիմնված էր հենց ազատամարտիկ լինելու հանգամանքի վրա: «Նոր Հայաստանը» պարզապես մասնակից չեղավ տեղի ունեցած համախմբմանը, դրա փոխարեն Վարուժան Ավետիսյանի տարածած հայտարարության մեջ նրանք փաստացի առաջարկում են քաղաքական ուժերին ու հասարակական սեկտորին՝ համախմբվել իրենց շուրջ: Այսինքն՝ համախմբում էլի պետք է, սակայն համախմբողը պետք է լինեն իրենք: Եվ նման պատասխանատու հայտ է փորձում ներկայացնել մի կառույց, որն իր միջոցառումների ժամանակ երբեմն նույնիսկ մեկ տասնյակի չափ մարդ է դժվարանում համախմբել իր շուրջ, այսինքն՝ բացարձակապես վստահություն չի վայելում:

Դե ինչ ասեմ՝ մարդիկ իրենց ստեղծած երևակայական աշխարհում են ապրում, աշխարհ, որտեղ իրենք փրկիչ են, որտեղ իրենց կարիքը ունեն: Յուրաքանչյուրն ունի երազելու իրավունք:

Կարեն Վարդանյան