Վարչապետը բացատրություն չի տվել, բայց պետք է տա

ՀՀ վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի որոշումներով, ինչպես արդեն հայտնի է, Գրիշա Բաղիյանն ազատվել է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության նախարարի առաջին տեղակալի պաշտոնից, Սամվել Գալստյանը և Գառնիկ Պետրոսյանը՝ Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության նախարարի տեղակալների պաշտոններից։ Այդ մասին երեկ տեղեկացրեց ՀՀ Կառավարությունը:

Ի սկզբանե ասեմ, որ Սամվել Գալստյանի և Գառնիկ Պետրոսյանի հետ որևէ ազգակցական, բարեկամական կամ ընկերական կապ չունեմ, տարբեր տարիների շփվել եմ բացառապես գործի բերումով՝ տեղեկություններ ստանալու, հարցազրույցներ վարելու: Չնայած զբաղեցրած բարձր պաշտոններին՝ իրենց համեստ, պարզ, անմիջական, շիտակ ու մարդկային վարքի ու վերաբերմունքի համար նրանցից լավ տպավորություն եմ ստացել: Տպավորվել եմ հատկապես Գառնիկ Պետրոսյանի մասնագիտական գիտելիքներով (ի դեպ, նույն կարծիքին են նաև բազմաթիվ ֆերմերներ, որոնք, ի տարբերություն տողերիս հեղինակի, գյուղատնտեսությամբ են զբաղվում): Ու հիմա վարչապետը նրանց ազատել է զբաղեցրած պաշտոններից: Ինչո՞ւ…

Անհաջող, անարժան կադրերին բարձր պաշտոնների նշանակելու առումով ՀՀ նախկին ու ներկա վարչապետների, նախկին ու ներկա նախագահների սխալ, արատավոր կադրային քաղաքականությունը նորություն չէ: Հայտնի են նաև իրենց զբաղեցրած պաշտոններին, իմ և շատ այլոց կարծիքով, արժանի պաշտոնյաների անարդար պաշտոնանկության սակավաթիվ օրինակներ:
Բոլոր դեպքերում, մարդը սխալական արարած է, այս պարագայում գուցե արդարացի է հիշյալ անձանց իրենց պաշտոններից ազատելը, գուցե ինչ-որ անթույլատրելի բան են արել կամ չեն արել այն կարևոր բանը, որը պարտավոր էին անել, վարչապետը գուցե ունի համապատասխան հիմքեր՝ այդպես վարվելու համար: Այսինքն' գուցե կան փաստեր, հանգամանքներ, որոնց հանրությունը դեռ տեղյակ չէ: Սակայն, այդ դեպքում ինչո՞ւ չեն հրապարակվում համապատասխան հիմքերը կամ նրանց պաշտոններից ազատելու պատճառները, որպեսզի հասարակությունն իմանա կատարված քայլի արդարացի, հիմնավոր լինելու մասին ու չմտածի ճիշտ հակառակը:

Ինչո՞ւ չեն հրապարակվում նրանց պաշտոնանկության պատճառները, որպեսզի շշուկները, որոնք հաստատ պատիվ չեն բերում վարչապետին, չունենան տարածվելու պարարտ հող: Եթե նրանք պաշտոններից ազատվել են պետական միջոցների խնայողության շրջանակում՝ հաստիքների կրճատման պատճառով, ապա պետք է նշվեր այդ մասին, սակայն պաշտոնական տեղեկատվության մեջ այդ մասին բառ անգամ չի նշված: Բացի այդ, որքանո՞վ է արդարացի կամ խելամիտ մի նախարարությունից միանգամից ազատել նախարարի 5 տեղակալներից 3-ին, իսկ այլ նախարարների տեղակալներից գոնե մեկական հոգու չազատել զբաղեցրած պաշտոններից: Ավելին. պետական միջոցների խնայողությունը, կարծում եմ, նախարարի տեղակալներին պաշտոններից ազատելով չէ, որ պետք է կատարվի: Դրա համար շատ այլ հնարավորություններ կան:

Ի վերջո, քանի՞ անգամ կարելի է գրել, քննադատել կառավարությանը ոչ թափանցիկ և ոչ հաշվետվողական քաղաքականություն վարելու համար: Եթե չեմ սխալվում, վարչապետն ինքն էլ մի քանի անգամ հրապարակայնորեն ասել է, թե Կառավարությունն այդպիսի քաղաքականություն է վարում կամ պետք է վարի, բայց ուր խոսքը, ուր' գործը… Հերթական անգամ հանդիպում ենք Հայաստանի Հանրապետության ղեկավարության խոսքի և գործի հակասությանը: Նախագահն ինքն էլ հարկ չի համարում նման դեպքերում հանրությանը, ժողովրդին բացատրություն տալ: Օրինակ, ՀՀ նախագահի 2016թ. ապրիլի 26-ի հրամանագրերով իրենց զբաղեցրած պաշտոններից ազատվեցին պաշտպանության նախարարի տեղակալ-նյութատեխնիկական ապահովման դեպարտամենտի պետ, գեներալ-լեյտենանտ Ալիկ Միրզաբեկյանը, ՀՀ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի հետախուզության վարչության պետ, գեներալ-մայոր Արշակ Կարապետյանը, զինված ուժերի կապի զորքերի պետ-կապի և ավտոմատացված կառավարման համակարգերի վարչության պետ, գեներալ-մայոր Կոմիտաս Մուրադյանը: Նրանցից որևէ մեկի առնչությամբ անգամ մեկ նախադասությամբ հանրությանը չտեղեկացվեց, թե հիշյալ պաշտոնյաներն ինչու են ազատվել իրենց զբաղեցրած պաշտոններից: Որքան էլ նրանց պաշտոնանկությունն արդարացի լինի, իսկ տվյալ դեպքում, կարծում եմ, արդարացի է, հանրությանը պետք է տեղեկացվեին դրա պատճառները: Սա է իսկապես ժողովրդավարական երկրներում ընդունված կարգը: Հիմա վարչապետը կարող է ասել, որ ինքն էլ նախագահի օրինակին է հետևել:

Արթուր Հովհաննիսյան