Ե՞րբ է մակարոն փախցնելու հերթը հասնելու իշխանություններին

Հերացու փողոցում մահվան ելքով պատահարը ցնցեց բոլորին։ Շատ վատ է, երբ Հայաստանի նման երկրում այսքան մեծ թիվ են կազմում ողբերգական պատահարները։

Պատահարից հետո տեղի ունցածը ևս սարսափելի էր: Մի կին ավտովթարից հետո վթարված մեքենաներից մեկի միջից գողացավ մակարոնի պարկը։ Ինչ աստիճանի կարող է հասնել մարդկանց սոցիալ-տնտեսական և բարոյահոգեբանական վիճակը, որ նման պահին այդպիսի ծայրահեղ քայլի դիմեն։ Եթե ավտովթարի պատճառը վարորդներից մեկի անուշադրությունն էր կամ ինչ որ այլ հանգամանք, որը դեռ կպարզվի, ապա պատահարին հաջորդած խայտառակ դեպքի մեղավորը մեր իշխանություններն են։

Այո՛, չենք կարող այդ կնոջ արարքը արդարացնել ոչ մի կերպ, սակայն մեղադրել նրան և աչք փակել դրդապատճառների վրա` ևս ճիշտ չէ։

Այսքանից հետո ի՞նչ տնտեսական առաջընթացի մասին կարող ենք խոսել, երբ ժողովուրդը հացին կակա է ասում։

Լավ կլինի չհամադրենք իրողություններն, այլապես այնպիսի արդյունքների կհանգենք, որոնք, մեղմ ասած, պատիվ չեն բերում պետությանը։

Իշխանությունները երբեք չեն հասկանա թե ինչ էր մտածում այդ պահին այդ կինը, քանի որ ժողովրդի կենսակերպը իրենց համար լոկ թղթաբանության խնդիր է, սխալ զեկուցված կամ հրանգված  թվերի խնդիր է, որոնք ի հայտ են գալիս նման իրավիճակներում։

Այ, եթե մի պահ իրենց պատկերացնեն այդ կնոջ փոխարեն, կհասկանան, թե ինչ է զգում մարդը, երբ իր ընտանիքը մի բուռ մակարոնի կարիք ունի։ Այսպես շարունակելու դեպքում, մի օր մեր իշխանություններն են հայտնվելու մակարոն գողացողի դերում։

Կորուստն անդառնալի է, ուղղակի, սա այն դեպքն է, երբ չգիտենք՝ ո՞ւմ համար ցավենք՝ ապրողի՞, թե մահացողի։

Վաչիկ Գրիգորյան