Մարդ, ով փորձեց միայնակ «վայելել» կաշառքները...

 

Այն, որ Վազգեն Խաչիկյանը Հայաստանի միակ կաշառակեր պաշտոնյան չէ՝ ակնհայտ է, չնայած այն փաստին, որ վերջինիս ձերբակալությունը իշխանությունները փորձեցին տեղավորել կոռուպցիայի դեմ պայքարի տրամաբանության շրջանակներում: Խաչիկյանը նստեց, բայց կոռուպցիան ինչպես ծաղկում էր, այնպես էլ շարունակում է ծաղկել, իսկ պատճառը կայանում է նրանում, որ մեր քաղաքական համակարգում Խաչիկյանները անթիվ-անհամար են: Այդ դեպքում՝ ինչո՞ւ զոհաբերվեց հենց Վազգենը: Ամեն ինչ շատ պարզ է. Վազգեն Խաչիկյանի բացթողումը նրանում էր, որ կաշառք վերցնելիս վերադասի հետ չի կիսվել սահմանված չափաբաժնով: Գաղտնիք չէ, որ Հայաստանում պատժվում են միայն նրանք, ովքեր խաբել են Սերժ Սարգսյանին, արդար ու անկեղծ չեն եղել նրա հետ որոշակի հարցերում։ Ստացվում է՝ ժամանակին Խաչիկյանին պատժեցին ոչ թե կաշառք վերցնելու, այլ այդ կաշառքը յուրացնելու և մյուսների հետ չկիսվելու համար: Դա է մեր երկրի քաղաքական-տնտեսական դաշտի թիվ մեկ չգրված օրենքը՝ բոլոր խաղացողների համար: Խաչիկյանի օրինակով իշխանությունները ուղերձ հղեցին նաև համակարգի մյուս մեծ ու փոքր խաղացողներին՝ ցույց տալով, թե ինչ ճակատագիր է սպասվում նրանց, եթե կրկնեն Խաչիկյանի սխալը: