«Մենք, իրականում, մեր երկրի ազգային շահերը դավաճանում ենք». Փաշինյանը՝ «Նեմեսիս» հուշարձանի տեղադրման մասին

«Եթե նման արձան ՀՀ-ում չլինի, չլիներ, ուզում եմ հասկանամ՝ ինչը կտուժեր և ինչ կշահեինք մենք»,- ԱԺ-Կառավարություն հարցուպատասխանի ժամանակ ասաց ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը՝ անդրադառնալով «Նեմեսիս» հուշարձանի տեղադրմանը:

«Իրականում ինչո՞ւ է այդ արձանը տեղադրվել: Մի պարզ պատճառով, երբ որ էդ թեման սեղանից սեղան գնացել է, բոլորը մտածել են, որ այդ նախաձեռնությունը եղել է 2020 թվի դեկտեմբերից 2021-ի ապրիլի շրջանում: Բոլորը մտածել են, որ էս ընդհանուր դավաճանության տրամաբանության մեջ, եթե մենք չհամաձայնվենք, մեզ կասեն՝ դուք դավաճան եք: Մենք բոլորս, ըստ էության, առաջնորդվում ենք մի տրամաբանության մեջ, էնպես անենք, որ մեզ հանկարծ չասեն դավաճան եք, բայց մենք, իրականում, մեր երկրի, մեր պետականության ազգային շահերը դավաճանում ենք: Կարևորը՝ մենք ալիբի ունենանք, որ մենք դավաճանություն չենք արել»,- ասաց վարչապետը:

Նա հիշեցրեց նաև Գարեգին Նժդեհի արձանի տեղադրման մասին․

«Հիշենք՝ ժամանակին Գարեգին Նժդեհի արձանի տեղադրումը ինչ ազդեցություն է ունեցել, այնտեղ լուրջ խնդիրներ ենք ունեցել և շարունակում ենք ունենալ։ Այնպես չէ, որ միայն արևմտյան ուղիներից ենք արձանների հետ կապված հարցեր ստանում։ Մենք պետք է հասկանանք, որ մենք ռազմավարական ընտրության առջև ենք կանգնած։ Ասում եք՝ արձանի տեղադրումը ուշացած էր, բայց ես հարց եմ տալիս, եթե նման արձան ՀՀ-ում չլիներ, ի՞նչը կտուժեր կամ ի՞նչ կշահեինք։ Ինչո՞ւ է արձանը տեղադրվել, մի պարզ պատճառով․ երբ այդ թեման սեղանից սեղան էր անցնում, բոլորը մտածել են «դավաճանության» տրամաբանության մեջ, եթե չհամաձայնվեինք, մեզ կասեին՝ դուք դավաճան եք։ Մենք առաջնորդվում ենք, որ մեզ չասեն դավաճան, բայց իրականում դավաճանում ենք մեր երկրի պետական ու ազգային շահերը։ Նրանք, ովքեր ճանապարհը փակում են, չունեն խնդիր, եթե ունեն, այդքան էլ խորը չէ։ Մենք ենք, որ պետք է մտածենք այս մասին»։

Ըստ Փաշինյանի՝ բաներ կան, որի համար մենք անընդհատ վճարում ենք պետական շահով․ «Այսօր երկրները, պետական շահ ասելով, նկատի ունեն տնտեսական շահ։ Մենք էմոցիոնալ շահով ենք առաջնորդվում, ու էմոցիոնալ ժողովուրդ ենք, բայց եկել է ժամանակը, որ մենք էմոցիոնալից վերածվենք պետական ժողովրդի։ Եթե թվում է, որ 44-օրյա պատերազմից առաջ մեր և ընդդիմության էմոցիաները իրարից տարբերվում էին, իրականում չէին տարբերվում։ Մենք պետք է մտածենք սրա մասին»: