«Հրապարակ». Անգամ քաղաքական հետապնդում անելիս փորձում են ստանալ հանրության աջակցությունն ու հավանությունը

Զարմանալի բաներ են կատարվում մեզանում' Ազգային ժողովի պատգամավորը հասարակական ճնշման տակ վայր է դնում մանդատը, որի վրա առնվազն մի կես միլիոն դոլար է ծախսել, երկրի նախագահը հրապարակավ նախատում է իր սիրելի վարչապետին ու գլխավոր դատախազին, կառավարությունն առաջարկում է ընդդիմությանը' իր հետ միանալ ու պայքարել կոռուպցիայի դեմ: Իսկ երեկ էլ Վարդան Օսկանյանի գործով քննչական խմբի դեկավարը' ոչ ավել, ոչ պակաս, Հանրային հեռուստատեսություն էր գնացել, որ եթերից մանրամասներ ներկայացնի քրեական գործի ընթացքի մասին։

Սա հատկապես արտառոց է այն առումով, որ երբ մի աննշան գողության գործով դիմում ենք քննիչներին, որ տեղեկություն ստանանք, անմիջապես մեջտեղ են բերում «նախաքննության գաղտնիք» հասկացությունը և օրենքի պահանջը, որ մինչև քրգործի ավարտը չի կարելի տեղեկություններ հրապարակել: Այս դեպքում, փաստորեն, նախաքննական գաղտնիք չեն ոչ Հանթսմանի ու Օսկանյանի գործողություններն ու կապերը, ոչ նրանց բանկային պատմությունը, ոչ գումարների շարժը և այլն, և այլն: Ավելին՝ երբևէ «արևի երես» չտեսած ԱԱԾ աշխատակիցը հայտնվել է միլիոնանոց լսարանի առջև և հանգիստ նստած՝ Նվերին ու լսարանին զեկուցում է, թե ինչ են արել, որ բացահայտեն «չարամիտ հանցագործ» արտգործնախարարին, ով որդու ու տնօրենի հետ միասին գումարներ է պտտեցրել, կեղծ ու մութ գործարքներ իրականացրել և խաբել «խեղճ» բարերարին ու հայրենի իրավապահներին:

Էհ, ինչե՜ր չես անի իշխանությունը պահելու համար: Անգամ քաղաքական հետապնդում անելիս փորձում են ստանալ հանրության աջակցությունն ու հավանությունը: Եվ դա լավ է: Հաջորդ քայլն արդեն լինելու է նման իրավիճակներում հայտնվելուց խուսափելը: Չէ՞ որ ակնհայտ է, որ ուզում են ամեն կերպ համոզել, որ իրենց գործն «արդար է»»: