Ո՞վ է ասում, թե Սամվել Ալեքսանյանը մոնոպոլիստ է

Հայաստանում, պարզվում է, մենաշնորհներ չկան: Սա Տիգրան Սարգսյանի կառավարության պաշտոնական պատասխանն է ՀԱԿ խմբակցության հարցապնդմանը Հայաստանում մենաշնորհների վերաբերյալ: ՀԱԿ-ը կառավարությանն առաջարկում է ընդունել հակամենաշնորհային միջոցառումների փաթեթ, որի մեջ ներառված մի շարք միջոցառումների արդյունքում վիճակը կբարելավվի: Փաթեթը քվեարկության է դրվելու վաղը, իսկ այսօր բացատրությունների օրն էր, իսկ այդ առաքելությունը դրված էր Տիգրան Սարգսյանի կառավարության՝ նման հարցերին հատկապես տաղանդավոր պատասխաններ տվող Էկոնոմիկայի նախարար Տիգրան Դավթյանի վրա:

Եվ ահա թե ինչպիսի հետաքրքիր բացահայտումներ արեց պարոն նախարարը: Նախևառաջ, բացատրությունները սկսվում են նրանից, որ Հայաստանում մոնոպոլիա, մենաշնորհ, մի խոսքով, էդ կարգի անօրինական բաներ չկան, այսինքն՝ չկան այնպիսի երևույթներ, ինչի համար կարելի կլինի քննադատել վարչապետ Սարգսյանի և նրա երդվյալ նախարարների քաղաքականությունը: Հայաստանում ընդամենը գոյություն ունի գերիշխող դիրք, բայց ախր էդ գերիշխող դիրքը մի էնպիսի սարսափելի բան չի, ինչպես փորձում են դա ներկայացնել Տիգրան Սարգսյանի երդվյալ քննադատ ընդդիմադիրները: Այդ գերիշխող դիրքը, բացատրում է նախարար Դավթյանը, պայմանավորված է Հայաստանում առկա ռեալ, օբյեկտիվ մի շարք հանգամանքներով, նրանով, որ մեր երկրում շուկան փոքր է, գնողունակությունը՝ քիչ: Ու հենց այդ պատճառով էլ բոլորովին էլ ոչ ահռելի կարողություն ունեցողները, այլ միջին վիճակագրական ցանկացած հարուստ կարող է միանգամից դառնալ գերիշխող դիրք ունեցող: «Ուզում ե՞ք՝ էս ձեռքի թղթապանակից գնամ ներկրեմ ինչ-որ քանակով, էժան, հարմար գնով ծախեմ, միայն իմ ապրանքը կհայտնվի շուկայում ու ինձ կասեն՝ գերիշխող դիրք է գրավել»,- արդեն ոչ պաշտոնական խոսակցության մեջ բացատրում էր նախարարը:

Իսկ Հայաստանում գերիշխող դիրքի դեմ պայքար չկա, սա նույնպես պաշտոնական հայտարարությամբ չկա: Տնտեսական մրցակցության պաշտպանության պետական հանձնաժողովը ոչ թե գերիշխող դիրքի դեմ է պայքարում, այլ դրա չարաշահումների, այսինքն՝ այն տնտեսվարողների, ովքեր, այսպես ասած, համը հանում են արդեն, ասենք, օգտվելով իրենց դիրքից՝ գին են բարձրացնում, մյուսներին չեն թողնում շնչել, մի խոսքով, կառավարությունում լավ գիտեն՝ ում դեմ պայքարել, ում դեմ՝ ոչ, ինչքան ժամանակ թույլ տալ գերիշխող դիրք ունեցողին գերիշխել, իսկ երբ ասել՝ չափերդ անցնում ես:

ՀԱԿ խմբակցության ղեկավար Լևոն Զուրաբյանը հարցապնդման ժամանակ նաև կոնկրետ փաստեր բերեց՝ շաքարավազի շուկայի պահանջարկի 99 տոկոսը պատգամավոր Սամվել Ալեքսանյանին պատկանող «Ալեքս Գրիգն» է ներկրում, ՊԵԿ ղեկավար Գագիկ Խաչատրյանն իր հերթին՝ որպես «U com»-ի սեփականատեր, մալուխների գործն է առաջ տանում իր ուզածի պես, Բարսեղ Բեգլարյանը՝ որպես նախագահ Սարգսյանին մտերիմ անձնավորություն, նույնպես գերիշխող դիրք ունի բենզինի շուկայում, և այսպես շարունակ:

Տիգրան Դավթյանը սրան էլ պատասխան ուներ՝ «ոչ ոք չի արգելում Ձեզ, ասենք, շաքարավազ ներկրել, հենց վաղը, ուզում եք, գնացե՛ք և ներկրե՛ք, կարող եք մի ֆուռ բերել, ուղղակի վաճառելու ժամանակ «տակ կտաք», թե չէ մեզ մոտ ոչ մեկի չեն արգելում ներկրել»:

Վաղը Ազգային ժողովը քվեարկությամբ ցույց կտա իր դիրքորոշումը հիշյալ հարցապնդմանն ու փաթեթին: Սակայն հենց այսօրվանից, դատելով Տիգրան Սարգսյանի հավատարիմ նախարարի բացատրություններից, կարելի է միանշանակ ասել. և սրան, ի դեպ, նախարարն էլ համաձայնեց, որ Հայաստանում գերիշխող դիրքը երբեք էլ չի վերանա: Եթե մեր երկրում գերիշխող դիրք հասկացությունը պայմանավորված է, ըստ նախարար Դավթյանի բացատրության, փոքր շուկայի առկայությամբ ու պակաս գնողունակությամբ, ապա միանշանակ կարելի է պնդել, որ գոնե առաջիկա տարիների ընթացքում Հայաստանի շուկան ո՛չ կմեծանա, ո՛չ էլ հայ ժողովուրդն այն աստիճան կբազմանա ու կբարգավաճի, որ գնողունակության առումով ռեկորդակիր դառնանք. դժվար է երևակայել, որ անգամ Թուրքիայի կողմից ցեղասպանության ճանաչումն ու Արևմտյան Հայաստանի վերադարձն ազդեն հայաստանյան շուկայի մեծացմանը, բնակչության թվի աճին ու գնողունակության ավելացմանը, ո՛չ էլ հնարավոր կարելի է համարել հայկական Ալեքսանդր Մակեդոնացու ի հայտ գալը, ով կարողանա գրավել աշխարհի կեսը ու վերջ տալ մեր երկրում գերիշխող դիրքի առաջացմանը նպաստող օբյեկտիվ հանգամանքներին:

Լուսինե Կեսոյան