Թղթաբանություն՝ կորսված առողջություն

  Ս.Խուդանյանն արդեն մեկ շաբաթ գտվում է փաստաթղթային քաշքշուկի մեջ: Էպիլեպսիայով, թոքային տուբերկուլյոզով ու վատ լսողությամբ տառապող այս քսանհինգամյա աղջիկը մի քանի կետերով դիսպանսեր հսկողության տակ է, երրորդ կարգի հաշմանդամ:

Դեռ մեկ տարի է անցել այն օրից, երբ նույն դժվարություններով ձևակերպեց իր հաշմանդամության կարգն ու հիվանդության մեկամյա թոշակը:  Իրականում այս հիվանդություններով նա ավելի շուտ՝ եկրորդ կարգի հաշմանդամ է: Սակայն նորություն չէ, որ Հայաստանի հիվանդանոցներում կարգը ստանալու գործընթացը այլ քայլեր է ենթադրում: 

-Ես ստիպված եմ հիվանդանոցում մի շարք զննումներ անցնել: Դա բավականին բարդ ու երկարատև գործընթաց է: Նյարդեր ու էներգիա է հարկավոր ողջ թղթաբանությանը դիմանալու համար: Բուժաշխատողներն անընդհատ ուղարկում են սենյակից սենյակ՝ մի ստորագրության կամ մի թեթև բանի համար: Ես գիտեմ, որ այլ երկրներում այդ գործերով զբաղվում է ոչ թե հիվանդը, այլ բուժաշխատողը: Մեր երկրում այդպես չէ:  

Խուդանյանը բողոքում է, որ բժիշկներն ակնկալություններ ունեն հիվանդներից: Հաճախ նրանք իրական հիվանդության մասին էպիկրիզը չեն տալիս՝ փող կորզելու ակնկալությամմբ:

-Այնպես չէ, որ դա բացահայտ աում են, բայց այնքան են ձգձգում, որ ստիպված լինես մի կլորիկ գումար տալ:

Գումար տալիս են շատերը՝ առանց այն էլ վատ առողջականն էլ ավելի չվատթարացնելու համար, բայց արդյոք բոլորն են դա ի վիճակի անել: Գուցե այդ դեպքում իրենց չնչին թոշակի համար այդքան հերթ չկանգնեին: