Պատերազմի շուրջ հասարակության կոնսոլիդացիան աշխատեց իշխանությունների դեմ. քաղտեխնոլոգ

ԼՈՒՐԵՐ.com-ի զրուցակիցն է քաղտեխնոլոգ Վիգեն Հակոբյանը։

- Պարոն Հակոբյան, այս փուլում Ղարաբաղյան հակամարտության լուծումը բանակցային ճանապարհո՞վ է իրատեսական, թե՞ միգուցե ռազմական։

- Այս պահին վերադառնալ բանակցությունների սեղանի, ընդհանրապես իրատեսական չէ։ Երբ ռեալ պատերազմական գործողություններ են գնում, պարզ է՝ ռեալ չի լինի բանակցային սեղանին վերադառնալը, ուր մնաց խոսել ինչ-որ փաստաթղթի մասին։ Կարող են լինել հրադադարի պահպանման բանակցություններ։ Այս պահի դությամբ բանակցությունը հարց չի լուծելու։ Ամբողջ խնդիրն այն է, որ ես կարծում եմ՝ պատերազմն էլ հարց չի լուծելու։ Ոչ թե այն պատճառով, որ չենք կարող հաղթական ավարտի հասցնել, այլ այն պատճառով, որ գերտերություններ կան, որոնք շահագրգռված չեն հակամարտության լուծմամբ կամ որևէ կողմի հաղթանակով։ Կան գերտերություններ, որոնց ձեռք է տալիս այս իրավիճակը, քանի որ այս իրավիճակը թույլ է տալիս կառավարել տարածաշրջանում և իրենց դիրքը բարձրացնել։

- Ապրիլի սկզբում տեղի ունեցած քառօրյա պատերազմական գործողություններից հետո իրավիճակ է փոխվել՝ և՛ քաղաքական, և՛ ռազմական։ Եթե ապրիլյան պատերազմում հայկական կողմը հիմնականում պաշտպանվողի դիրքերից էր հանդես գալիս, այժմ իր պատժիչ գործողություններով կարծես հակառակ իրավիճակում է։ Այս պարագայում, ինչպիսի՞ն պետք է լինի ՀՀ իշխանությունների քաղաքականությունը, որպեսզի մենք վերջապես խոսենք ոչ թե ենթարկվողի, այլ պարտադրողի դիրքերից։

- Մեր կողմից արվում են պատժիչ գործողություններ, որոնք ուղղված են հրադադար պարտադրելուն։ Հայաստանի ղեկավարությունն այսօր պետք է շարունակի այսօրվա դրությամբ կոշտացված քաղաքականությունը։ Ինչպես գիտեք, Սերժ Սարգսյանի կողմից բանակցային սեղանին վերադառնալու համար պայմաններ են դրվել։ Մոտակա ժամանակաշրջանում այդ գիծը պետք է շարունակվի։ Իսկ երկրի ներսում, իշխանությունները խնդիր ունեն վստահություն բարձրացնել դեպի կառավարման վերին օղակներ։ Չորսօրյա պատերազմը շատ բան բացահայտեց։ Պատերազմի ընթացքում հասարակության կոնսոլիդացիան սկսեց աշխատել իշխանության դեմ, քանի որ սկսեցին կոնկրետ պահանջներ դնել նրանց առաջ։ Այդ առումով, իր մեջ ինչ-որ մեսիջ էր պարունակում երեք գեներալների աշխատանքից հեռացումը։ Բայց այսօր հասարակությունը շատ ավելին է սպասում, որպեսզի մոբիլիզացված ձևով սկսի աշխատել հարցի լուծման համար, ոչ թե պահանջներ դնի իշխանության առաջ։

Քրիստինա Աղալարյան