Հայորդիներիս անպարտելիության բանաձևը

Հիրավի, մեծ է մայիս ամսվա խորհուրդը հայ ժողովրդի փառահեղ պատմության քառուղիներում. այն արդարացիորեն ասոցացվում է մեր կերտած հաղթանակների ու խոշորագույն ձեռքբերումների հետ, որոնք ճակատագրական նշանակություն են ունեցել հայերիս համար: Մայիսի 9-ը, որ մեր երկրում հռչակված է՝ Շուշիի ազատագրման, Հաղթանակի ու խաղաղության տոն, մի վերին խորհրդով իր մեջ է ամփոփում մեր ժողովրդի այն հաղթանակները, որոնք հիմնահենքային նշանակություն են ունեցել ոչ միայն մեր, այլև աշխարհի հետագա բարգավաճման համար:

Երկրորդ համաշխարհային և Հայրենական պատերազմների ժամանակ գերմանական ֆաշիզմի դեմ տարած փառահեղ հաղթանակը, որ, անշո՛ւշտ, հնարավոր եղավ այդ թվում և մեր ժողովրդի փառահեղ զավակների քաջագործությունների, պետք է լիներ ներշնչման այն աղբյուրը, որից ուժ ու կորով ստանալով՝ հայերս արդեն 20-րդ դարավերջում պետք է կերտեինք այն փառահեղ հաղթանակը, որը հիմքն է ներկայիս անկախ Հայաստանի՝ Հայաստանի Հանրապետության. շագանակագույն ժանտախտի դեմ տարած հաղթանակից ընդամենը մի քանի տասնամյակ անց հերոսական հայ ժողովրդի փառապանծ զավակներն արժանապատիվ հաղթանակ կերտեցին նաև ժամանակակից՝ ադրբեջանական ֆաշիզմի դեմ՝ հաղթելով Արցախյան պատերազմում, հաղթանակ, որի բարձրակետը, անշո՛ւշտ, հայկական Շուշիի վերադարձը եղավ:

Ինչ խոսք, Շուշիի ազատագրումը երբեք ու երբեք իրականություն չէր դառնա, եթե արցախյան գոյամարտին իրենց հաղթական մասնակցությունը չբերեին Երկրապահ կամավորականները, որոնց անձնուրացության ու անօրինակ մարտական սխրանքի շնորհիվ էլ, խոշոր հաշվով, հնարավոր եղավ հաղթանակած խաղաղության ձեռքբերումն ու ազերիների ծնրադրումը՝ հայկական զենքի հզորության առաջ:

Բայց հայ ժողովրդի պայքարն երբեք չի ավարտվում. մենք մշտական պայքարի մեջ ենք այս աշխարհի չարի դեմ, ու ապրիլյան քառօրյա պատերազմն այդ պայքարի փայլուն օրինակներից մեկն էր: Կրկին ու կրկին ապացուցեցինք բոլորին, որ տերն ենք մեր հաղթանակի, որ տերն ենք այն հողի, որից սերվել ենք մենք, ու ոչ մի շուն թուրք կամ ազերի չի կարողանալու մեր մեջ խեղդել ազատության այն ոգին, որ դարեր ի վեր՝ մեր սկզբնավորումից սկսած, բնակվում է մեր մեջ ու անդադար արգասաբերում: Շնորհիվ մեր առյուծածին տղերքի անօրինակ քաջության ու աննախադեպ անձնուրացության, շնորհիվ կամավոր հայորդիների ու առյուծ գեներալների՝ աշխարհին կարողացանք կանգնեցնել փաստի ատաջ՝ հայկական անկործան պատնեշի, պատնեշ, որ չոր ոսկորի նման կանգնել է պանթյուրքիստական խելահեղ գաղափարներով տարված մոլեռանդների կոկորդին ու շան սատակ է անելու ցանկացածին, ով կհանդգնի անգամ սեփական մտքի ծայրով անցկացնել մեզ ծնկի բերելու մասին միքտը. դրանում ոչ ոք թո՛ղ չկասկածի: Առա՛ջ դեպի հաղթանակ:

Դավիթ Բաբանով