Օմար Խայամիի իմաստուն մտքերը

Մեկը չի հասկանում՝ ինչ բույր ունեն վարդերը, մյուսը դառը բույսերից էլ մեղր կսարքի: Մեկին մի փոքր բան կանես, ողջ կյանքում կհիշի, մյուսին՝ կյանքդ տաս, չի էլ հասկանա:

Որքան ցածր է մարդը, այնքան բարձր է քիթը վեր ցցում: Նա քթով փորձում է հասնել այնտեղ, ուր հոգով երբեք չի հասնի:

Նա, ով կյանքի կողմից ծեծվել է, ավելիին կհասնի: Մի պտղունց աղ կերածը մեղրն ավելի է գնահատում: Նա, ով արցունք է թափել, ավելի անկեղծ է ծիծաղում: Նա, ով մահանում էր, գիտի, որ ապրում է:

Նույն պատուհանից երկու հոգի դուրս էին նայում: Մեկը տեսնում էր անձրև և ցեխ, մյուսը՝ կանաչազարդ գարուն և կապույտ երկինք:

Մենք երջանկության աղբյուր ենք և տառապանքի հանք: Մենք գարշելիության պահուստ ենք և զուլալ առվակ: Մարդն, ինչպես աշխարհը, հայելու առջև բազմերես է: Նա և՛ ոչնչություն է, և՛ անսահման փառահեղ:

Որքան հաճախ ենք մենք կյանքում սխալվելով կորցնում նրանց, ում ամենից շատ ենք արժևորում: Օտարների հավանությանն արժանանալու համար երբեմն մտերիմներից ենք փախչում: Բարձրացնում ենք նրանց, ովքեր մեզ արժանի չեն, և դավաճանում նրանց, ովքեր ամենից հավատարիմն են: Նրանց, ովքեր մեզ սիրում են, նեղացնում ենք և ինքներս էլ ներողություն ակնկալում:

Մենք այլևս երբեք այս աշխարհ չենք գա, այլևս երբեք չենք հավաքվի ընկերներով սեղանի շուրջ: Ուստի որսացեք ամեն մի պահը, այլևս դրա հնարավուրությունը երբեք չեք ունենա:

Մի՛ նախանձիր նրան, ով զորեղ է և հարուստ. այգաբացին միշտ էլ հաջորդում է մայրամուտը:

Այս կարճ, մի շնչի նմանվող կյանքի հետ վարվեք այնպես, ասես վարձույթով եք վերցրել:

Նվիրվել չի նշանակում վաճառվել: Կողք-կողքի քնել չի նշանակում իրար հետ քնել: Վրեժխնդիր չլինել չի նշանակում ամեն բան ներել: Կողքին չլինել չի նշանակում չսիրել:

Հնարավոր է գայթակղել տղամարդու, ով կին ունի, հնարավոր է գայթակղել տղամարդու, ով սիրուհի ունի, սակայն հնարավոր չէ գայթակղել տղամարդու, ով սիրելի կին ունի:

Իմաստուն կերպով կյանքն ապրելու համար քիչ բան չէ պետք իմանալ: Սկզբի համար հիշեք երկու պարզ կանոն՝ ավելի լավ է սոված մնալ, քան ուտել այն, ինչ պատահի, և ավելի լավ է լինել միայնակ, քան պատահական մեկի կողքին:

Սիրելի մարդու մեջ մեզ դուր են գալիս անգամ թերությունները, իսկ տհաճ մարդու մեջ նյարդայնացնում են անգամ արժանիքները:

Մեր մասին վատը մտածում են միայն նրանք, ովքեր մեզնից վատն են, իսկ նրանք, ովքեր մեզնից լավն են, պարզապես մեր մասին մտածելու ժամանակ չունեն:

Դժբախտ, դժբախտ է այն սիրտը, որտեղ այրող կիրք չկա, չկա սիրային տառապանք, չկա երջանության երազանք: Առանց սիրո ապրած օրն ունայն է. ավելի դժգույն և տխուր, քան այդ օրն անպտուղ, չի կարող լինել և ոչ մի դժբախտություն:

Քաղված ծաղիկը պետք է նվիրել, սկսած բանաստեղծությունը պետք է ավարտին հասցնել, իսկ սիրելի կինը պետք է երջանիկ լինի, այլապես հարկավոր չէր ձեռնարկել այն, ինչն ավարտին չեք կարողանալու հասցնել:

Blognews.am