Չե՞ք ուշացել, պարոնայք...

Կառավարության այսօրվա նիստում վարչապետ Կարեն Կարապետյանը հերթական հանձնարարականների շքերթն էր կազմակերպել: Թեև դրայվը տեղն էր, սակայն հանձնարարականները ինքնին փոքր-ինչ ուշացած էին: Բանն այն է, որ Կարապետյանը հանկարծ նկատել է, որ երկրում գնաճ է: Ավելին՝ նա նույնիսկ իրեն բնորոշ խիստ տոնով պահանջել է վերահսկողություն սահմանել շուկայում գերիշխող դիրք ունեցող տնտեսվարողների նկատմամբ: Ոչ գնաճն է Հայաստանում նորություն, ոչ էլ առավել ևս շուկայում առկա մենաշնորհը, այս երկուսը նույնիսկ միմյանց հետ սերտ կապի մեջ են: Այլ հարց է, թե ինչո՞ւ է հիմա կառավարությունը նկատում դա:

Իհարկե կարելի է հասկանալ գործադիրին, շատ ավելի կարևոր խնդիրներ էին օրակարգում, օրինակ՝ ամանորին հանգստյան օրերի կրճատումը, հայերիս մեջ աշխատասիրության սերմանումը և այլ բարոյադաստիարակչական միջոցառումներ և գուցե կառավարության օրակարգում գնաճի հարցը պարզապես տեղ չի գտել: Կարեն Կարապետյանի արթնանալու մեջ իր լուման ունեն նրա կուսակից ընկերները: Հանրապետականները վերջին շրջանում արված իրենց հայտարարություններով հանրային այնպիսի ընկալում են ստեղծել, որ գնաճի և երկրում առկա սոցիալ-տնտեսական լարվածության գլխավոր պատասխանատուն ոչ թե Հանրապետական կուսակցությունն է, այլ կառավարությունը: Ասել է թե՝ հանրային բողոքի ալիքը ուղղվել է անձամբ Կարեն Կարապետյանի դեմ:  Սեփական նվազող վարկանիշի և նախագահ Սարգսյանի ակտիվության ֆոնին Կարեն Կարապետյանին օդի և ջրի պես էր անհրաժեշտ ցույց տալ, որ կառավարությունը զբաղվում է հարցով, լուծումներ է որոնում: Կգտնի թե ոչ՝ դժվար է ասել: Բայց մի բան ակնհայտ է, եթե կառավարությանը իրոք մտահոգեր հանրության սոցիալ-տնտեսական վիճակի բարելավումը, դժվար թե գնաճը նկատվեր չորս ամիս ուշացմամբ: Այն ինչ այժմ անում է կառավարությունը, ոչ այլ ինչ է, քան դասական պոպուլիզմ և սեփական դեմքը փրկելու հուսահատ փորձ:

Ստելլա Խաչատրյան