Միջազգային կառույցների դերը նվազել է․ ինչ քայլերի պետք է դիմեն ՀՀ-ն և Արցախը՝ Ադրբեջանի ագրեսիան կանխելու համար

«Միջազգային դերակատարներին դիմելը օգտակար կլիներ, եթե Հայաստանի և Արցախի իշխանությունները կոնկրետ ուժային գործողություններ ձեռնարկեին ադրբեջանական ագրեսիայի դեմ։ Եթե Հայաստանի իշխանությունն, ի դեմս, վարչապետ կոչեցյալի, հրապարակային ուրացել է Արցախը՝ այն համարելով Ադրբեջանի տարածք, ապա ի՞նչ պահանջ ենք դնում միջազգային դերակատարների առաջ։ Այն, ինչ կատարվում է Արցախի շուրջ, հիմնական և միակ պատասխանատուն Հայաստանի վարչապետն է՝ իրեն հպատակ պատգամավոր-նախարարներով»,- այս մասին ԼՈՒՐԵՐ.com-ի հետ զրույցում ասաց իրավապաշտպան Ավետիք Իշխանյանը` անդրադառնալով Արցախի ՄԻՊ-ի արած հայտարարությանը, որտեղ վերջինս կոչ է անում միջազգային դերակատարներին վերջ տալ հանցավոր անտարբերությանը, կանխել Ադրբեջանի կողմից նոր պատերազմական հանցագործությունը։

Իշխանյանի խոսքով` զարմանալի է, որ այդքան փորձություններ, ցեղասպանություն տեսած ժողովուրդը, որն ի տարբերություն 19-րդ դարի, այսօր ունի պետություն, նույն հոգեբանությամբ է ապրում՝ հույսը դնելով միջազգային դերակատարների վրա․

«Ամենաողբերգականն այն է, որ այդ աղերսանքն՝ առ միջազգային հանրություն, արվում է պետական գործիչների մակարդակով։ Նրանք, կարելի է ասել, «ծնկաչոք» դիմում են ՄԱԿ, ԵԽ, ԵՄ, ԵԱՀԿ՝ աղաչելով զսպել Ադրբեջանին։

Երբեմն մտածում ես՝ մի՞թե այս մարդիկ չեն գիտակցում, որ հատկապես այսօր, երբ ողջ աշխարհի ուշադրության կենտրոնում ռուս-ուկրաինական պատերազմն է և մեր աչքի առջև փոխվում է 2-րդ աշխարհամարտից հետո ստեղծված աշխարհակարգը, այդ միջազգային կառույցների դերն էլ ավելի նվազել է»,-ասաց նա։

Ըստ նրա` Ադրբեջանի նախագահը, շատ լավ հասկանալով այդ բոլոր կառույցների փուչ լինելը, վստահաբար շարունակում է իր ագրեսիվ նկրտումները․

«Հաշվի առնենք նաև, որ Ադրբեջանն այդ նույն միջազգային դերակատարների, օրինակ՝ ԵՄ-ի կարևոր գործընկերն է և այդ միջազգային դերակատարները, բացի «մտահոգ» հայտարարություններից, մատը մատին չեն տա զսպելու համար Ադրբեջանին։ Արցախի և ոչ միայն Արցախի, նաև Հայաստանի փրկության բանալին, առաջին հերթին, շուտափույթ իշխանափոխությունն է։ Միայն այդ դեպքում, այդ նույն միջազգային դերակատարների վերաբերմունքն ինչ-որ չափով կփոխվի և կդառնա հարգալից դեպի մեզ»,-նշեց նա։

Իշխանյանը նկատեց` ինքը ոչ միայն դեմ չէ, այլև կողմ է միջազգային հանրությանը ներկայացնել իրականությունը, սակայն, այն պետք է լինի չոր, ապացուցված՝ փաստերով, առանց զգացմունքայնության, և իհարկե, ամենակարևորը, ինչպես ինքն է նշում, ուժը ցուցադրելուն զուգահեռ։